คืนวันศุกร์
“เธอเป็นของเขา~ก็รู้ก็เข้าใจดี~แต่มันห้ามใจไม่ได้ซักที~”
น้ำเสียงอบอุ่นแสนคุ้นเคยที่ดังลอดออกมาจากห้องซ้อม ทำให้เชอรีนละสายตาจากไอพอดคู่ใจ
ดวงหน้าหวานเหยียดยิ้มบางในความมืด มือเรียวเปิดตู้เย็นหยิบน้ำเปล่าออกมาขวดหนึ่ง ก่อนที่สองเท้าจะค่อยๆก้าวไปหาต้นตอของเสียง
ดึกป่านนี้แล้ว...ยังซ้อมอยู่อีกหรอเนี่ย
แสงสว่างที่ลอดออกมา บ่งบอกถึงการมีอยู่ของคนในห้อง หญิงสาวค่อยๆแง้มประตูออกช้าๆ
ก่อนจะพบกับเจ้าของเรือนผมสีทองสวยซึ่งกำลังซ้อมร้องเพลงอย่างตั้งอกตั้งใจ ร่างกำยำอยู่ในชุดเสื้อกล้ามสีเทาเข้มอวดวงแขนที่อุดมไปด้วยกล้ามเป็นมัดๆ
หากเป็นผู้หญิงคนอื่น คงจะใจเต้นตึกตักกับหุ่นอันแสนเซ็กซี่ตรงหน้านี้ไปแล้ว
แต่ไม่ใช่กับเชอรีนแน่นอน เธอเห็นกล้ามและซิกซ์แพคสวยๆของพี่ชายและเพื่อนร่วมวงจนชินชาไปเสียแล้ว
ต้องขอบคุณพี่ๆ2PMจริงๆ ที่สร้างภูมิต้านทานผู้ชายหล่อให้กับเธอ
ดูเหมือนหนุ่มลูกครึ่งจะยังไม่รู้ถึงการมาของหญิงสาว คริสโตเฟอร์ยังคงฝึกร้องเพลงต่อไปอย่างมุ่งมั่น จนเชอรีนเผลอยิ้มออกมาบางๆ เธอคิดว่าการที่ใครคนหนึ่งกำลังตั้งใจทำอะไรบางอย่างมากๆอยู่นั้น เป็นสิ่งที่น่ามองเหลือเกิน
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าไอ้ผู้ชายที่เธอชอบแซวว่า หน้าเหมือนลิง
บัดนี้ เขาดู...เท่ ไม่หยอก
“อ้าว เชอรีน มาตั้งแต่เมื่อไหร่”คริสร้องทัก เมื่อเขาหันกลับมาพบร่างบางของเพื่อนสาววัยเดียวกันที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น เธอกำลังเอามือเท้าคางและจ้องมองมาที่เขา
“อ่า...///”อยู่ๆชายหนุ่มก็หน้าร้อนวูบขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ
อาจเพราะเขาอายที่ถูกจับได้ว่าแอบมาซ้อมร้องเพลงคนเดียวตอนดึกๆ
หรืออาจเพราะ...สายตาของคนตรงหน้า
ตั้งแต่เข้าบ้านมา เขากับเชอรีนค่อนข้างจะสนิทกันเพราะมีอายุเท่ากัน ด้วยความที่คริสเป็นคนซื่อๆ ทำให้เขาชอบถูกหญิงสาวตรงหน้ากลั่นแกล้งอยู่บ่อยครั้ง
“เที่ยงคืนกว่าแล้วนะ นอนดึกมากๆเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ไม่ไหวหรอก”หญิงสาวว่าพร้อมกับรอยยิ้ม
รอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบดูสว่างไสวได้ในพริบตา
ตึก ตัก ตึก ตัก
เจ้าตัวจะรู้ไหมนะ ว่าตัวเองมีเสน่ห์ล้นทะลักมากแค่ไหน
เคยรู้บ้างไหมว่า เธอทำให้หัวใจของใครบางคนแถวๆนี้ เต้นรัวยิ่งกว่ากลองชุด
“เอ่อ ก็ว่าจะไปนอนแล้วล่ะ พอดีผมยังรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจ ก็เลย แอบมาซ้อมอีกสักรอบ สองรอบ เอ่อ...หลายๆรอบเลยน่ะ”
คำพูดของหนุ่มลูกครึ่งทำให้รอยยิ้มที่กว้างอยู่แล้วกว้างมากขึ้นไปอีก
จะผิดไหมหากเชอรีนจะบอกว่าเธอรู้สึก เอ็นดูผู้ชายตรงหน้าคนนี้เหลือเกิน
“ว่าแต่เชอรีนเถอะ ยังไม่นอนอีกหรอ เห็นซ้อมร้องไปเต้นไปทั้งบ่ายเลย คงเหนื่อยน่าดู”คริสถามกลับบ้าง
“แหม แสดงว่านายแอบสังเกตฉันอยู่ตลอดเลยสิเนี่ย ฮ่าๆ”แม้จะเป็นการพูดหยอกกันเล่นๆ
แต่คริสโตเฟอร์เขินจริงนะ...!
เมื่อเห็นว่าใบหน้าขาวจนเกือบจะซีดของชายหนุ่มถูกแทนที่ด้วยสีแดงระเรื่อราวกับมีใครเอาสีไปป้าย เชอรีนก็หัวเราะในลำคอเบาๆ
อย่างพึงพอใจ
ดูเหมือนนี่จะเป็นอีกครั้งที่เธอแกล้งไอ้คุณฝรั่งหน้าลิงได้สำเร็จ
“ฉันล้อเล่นน่ะ จริงๆก็ว่าจะไปนอนแล้วแหละ แต่หิวน้ำก็เลยลงมาที่ครัว ได้ยินเสียงนายพอดีก็เลยแว๊บมาดูหน่อย”เธออธิบายพร้อมกับยกขวดน้ำในมือที่พร่องลงไปนิดหน่อยแล้วขึ้นมาให้ดู ก่อนที่มือบางจะยื่นขวดนั่นให้เขา
“นายเองก็คงคอแห้งใช่ไหม เล่นแหกปากอยู่ตั้งนาน อ่ะ รับไปสิ”คริสมองไปที่ขวดน้ำอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะรับมันมากรอกใส่ปากอึกใหญ่ จนกระทั่งน้ำเกือบจะหมดขวด มือบางจึงฟาดลงมาที่แขนของเขาเบาๆ
“เฮ้ๆ อย่ากินหมดสิ ฉันขี้เกียจเดินเข้าไปหยิบในครัวอีกรอบนะ”หญิงสาวบ่นอุบ ก่อนจะแย่งขวดน้ำออกมาจากมือหนา และ...กรอกน้ำที่เหลือในขวดใส่ปากจนหมด
ถึงแม้หญิงสาวจะไม่ได้คิดอะไร แต่ การดื่มน้ำต่อจากเขาอย่างนี้ มันเปรียบเหมือนกับ...
การจูบ...ทางอ้อม!!
เมื่อคิดแบบนั้น คริสโตเฟอร์ก็น่าร้อนผ่าว
ดูเหมือนยัยตัวร้าย...จะแกล้งเขาได้สำเร็จอีกครั้ง
“ฮ่า...ถ้าอย่างนั้น ฉันไปนอนก่อนดีกว่าแฮะ”เธอยิ้มกว้าง ก่อนจะใช้ขวดเปล่าโขกลงที่ศีรษะของคริสโตเฟอร์ เบาๆ...
“นายน่ะ...”
“หืม?”
“หัดมั่นใจในตัวเองหน่อยสิ นายทำมันออกมาได้ดีอยู่แล้วล่ะ เชื่อฉันเถอะ”นั่นเป็นประโยคสุดท้าย
ก่อนที่ร่างบางจะเดินออกจากห้องซ้อมไป
และมันเป็นคำพูดที่ยังคงก้องอยู่ในหัวของคริสโตเฟอร์อยู่ตลอดทั้งคืน
นายทำมันออกมาได้ดีอยู่แล้วล่ะ เชื่อฉันเถอะ
ใช่ เขาต้องทำได้... คริสแย้มรอยยิ้มบางๆให้กับตัวเอง
ถึงแม้ว่าเธอจะชอบกลั่นแกล้งให้เขาขายหน้า หรือทำให้เขาอับอายในบางเรื่อง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ายัยตัวร้ายคนนี้นี่แหละ
ที่คอยเป็นกำลังใจให้กับเขาเสมอ
ขอบคุณมากนะเชอรีน...
ผมจะทำมันออกมาให้ดีที่สุดเลย...
นั่นเป็นความคิดสุดท้ายก่อนที่ร่างสูงจะผล็อยหลับไป
เดี๋ยวมีต่อนะค้า 5555 แต่งตามที่รีเควส
ชอบไม่ชอบก็บอกกันได้เนอะ TT แหะๆ
[SF]คริส อ้น เชอรีน Feat.2pm
“เธอเป็นของเขา~ก็รู้ก็เข้าใจดี~แต่มันห้ามใจไม่ได้ซักที~”
น้ำเสียงอบอุ่นแสนคุ้นเคยที่ดังลอดออกมาจากห้องซ้อม ทำให้เชอรีนละสายตาจากไอพอดคู่ใจ
ดวงหน้าหวานเหยียดยิ้มบางในความมืด มือเรียวเปิดตู้เย็นหยิบน้ำเปล่าออกมาขวดหนึ่ง ก่อนที่สองเท้าจะค่อยๆก้าวไปหาต้นตอของเสียง
ดึกป่านนี้แล้ว...ยังซ้อมอยู่อีกหรอเนี่ย
แสงสว่างที่ลอดออกมา บ่งบอกถึงการมีอยู่ของคนในห้อง หญิงสาวค่อยๆแง้มประตูออกช้าๆ
ก่อนจะพบกับเจ้าของเรือนผมสีทองสวยซึ่งกำลังซ้อมร้องเพลงอย่างตั้งอกตั้งใจ ร่างกำยำอยู่ในชุดเสื้อกล้ามสีเทาเข้มอวดวงแขนที่อุดมไปด้วยกล้ามเป็นมัดๆ
หากเป็นผู้หญิงคนอื่น คงจะใจเต้นตึกตักกับหุ่นอันแสนเซ็กซี่ตรงหน้านี้ไปแล้ว
แต่ไม่ใช่กับเชอรีนแน่นอน เธอเห็นกล้ามและซิกซ์แพคสวยๆของพี่ชายและเพื่อนร่วมวงจนชินชาไปเสียแล้ว
ต้องขอบคุณพี่ๆ2PMจริงๆ ที่สร้างภูมิต้านทานผู้ชายหล่อให้กับเธอ
ดูเหมือนหนุ่มลูกครึ่งจะยังไม่รู้ถึงการมาของหญิงสาว คริสโตเฟอร์ยังคงฝึกร้องเพลงต่อไปอย่างมุ่งมั่น จนเชอรีนเผลอยิ้มออกมาบางๆ เธอคิดว่าการที่ใครคนหนึ่งกำลังตั้งใจทำอะไรบางอย่างมากๆอยู่นั้น เป็นสิ่งที่น่ามองเหลือเกิน
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าไอ้ผู้ชายที่เธอชอบแซวว่า หน้าเหมือนลิง
บัดนี้ เขาดู...เท่ ไม่หยอก
“อ้าว เชอรีน มาตั้งแต่เมื่อไหร่”คริสร้องทัก เมื่อเขาหันกลับมาพบร่างบางของเพื่อนสาววัยเดียวกันที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น เธอกำลังเอามือเท้าคางและจ้องมองมาที่เขา
“อ่า...///”อยู่ๆชายหนุ่มก็หน้าร้อนวูบขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ
อาจเพราะเขาอายที่ถูกจับได้ว่าแอบมาซ้อมร้องเพลงคนเดียวตอนดึกๆ
หรืออาจเพราะ...สายตาของคนตรงหน้า
ตั้งแต่เข้าบ้านมา เขากับเชอรีนค่อนข้างจะสนิทกันเพราะมีอายุเท่ากัน ด้วยความที่คริสเป็นคนซื่อๆ ทำให้เขาชอบถูกหญิงสาวตรงหน้ากลั่นแกล้งอยู่บ่อยครั้ง
“เที่ยงคืนกว่าแล้วนะ นอนดึกมากๆเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ไม่ไหวหรอก”หญิงสาวว่าพร้อมกับรอยยิ้ม
รอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบดูสว่างไสวได้ในพริบตา
ตึก ตัก ตึก ตัก
เจ้าตัวจะรู้ไหมนะ ว่าตัวเองมีเสน่ห์ล้นทะลักมากแค่ไหน
เคยรู้บ้างไหมว่า เธอทำให้หัวใจของใครบางคนแถวๆนี้ เต้นรัวยิ่งกว่ากลองชุด
“เอ่อ ก็ว่าจะไปนอนแล้วล่ะ พอดีผมยังรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจ ก็เลย แอบมาซ้อมอีกสักรอบ สองรอบ เอ่อ...หลายๆรอบเลยน่ะ”
คำพูดของหนุ่มลูกครึ่งทำให้รอยยิ้มที่กว้างอยู่แล้วกว้างมากขึ้นไปอีก
จะผิดไหมหากเชอรีนจะบอกว่าเธอรู้สึก เอ็นดูผู้ชายตรงหน้าคนนี้เหลือเกิน
“ว่าแต่เชอรีนเถอะ ยังไม่นอนอีกหรอ เห็นซ้อมร้องไปเต้นไปทั้งบ่ายเลย คงเหนื่อยน่าดู”คริสถามกลับบ้าง
“แหม แสดงว่านายแอบสังเกตฉันอยู่ตลอดเลยสิเนี่ย ฮ่าๆ”แม้จะเป็นการพูดหยอกกันเล่นๆ
แต่คริสโตเฟอร์เขินจริงนะ...!
เมื่อเห็นว่าใบหน้าขาวจนเกือบจะซีดของชายหนุ่มถูกแทนที่ด้วยสีแดงระเรื่อราวกับมีใครเอาสีไปป้าย เชอรีนก็หัวเราะในลำคอเบาๆ
อย่างพึงพอใจ
ดูเหมือนนี่จะเป็นอีกครั้งที่เธอแกล้งไอ้คุณฝรั่งหน้าลิงได้สำเร็จ
“ฉันล้อเล่นน่ะ จริงๆก็ว่าจะไปนอนแล้วแหละ แต่หิวน้ำก็เลยลงมาที่ครัว ได้ยินเสียงนายพอดีก็เลยแว๊บมาดูหน่อย”เธออธิบายพร้อมกับยกขวดน้ำในมือที่พร่องลงไปนิดหน่อยแล้วขึ้นมาให้ดู ก่อนที่มือบางจะยื่นขวดนั่นให้เขา
“นายเองก็คงคอแห้งใช่ไหม เล่นแหกปากอยู่ตั้งนาน อ่ะ รับไปสิ”คริสมองไปที่ขวดน้ำอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะรับมันมากรอกใส่ปากอึกใหญ่ จนกระทั่งน้ำเกือบจะหมดขวด มือบางจึงฟาดลงมาที่แขนของเขาเบาๆ
“เฮ้ๆ อย่ากินหมดสิ ฉันขี้เกียจเดินเข้าไปหยิบในครัวอีกรอบนะ”หญิงสาวบ่นอุบ ก่อนจะแย่งขวดน้ำออกมาจากมือหนา และ...กรอกน้ำที่เหลือในขวดใส่ปากจนหมด
ถึงแม้หญิงสาวจะไม่ได้คิดอะไร แต่ การดื่มน้ำต่อจากเขาอย่างนี้ มันเปรียบเหมือนกับ...
การจูบ...ทางอ้อม!!
เมื่อคิดแบบนั้น คริสโตเฟอร์ก็น่าร้อนผ่าว
ดูเหมือนยัยตัวร้าย...จะแกล้งเขาได้สำเร็จอีกครั้ง
“ฮ่า...ถ้าอย่างนั้น ฉันไปนอนก่อนดีกว่าแฮะ”เธอยิ้มกว้าง ก่อนจะใช้ขวดเปล่าโขกลงที่ศีรษะของคริสโตเฟอร์ เบาๆ...
“นายน่ะ...”
“หืม?”
“หัดมั่นใจในตัวเองหน่อยสิ นายทำมันออกมาได้ดีอยู่แล้วล่ะ เชื่อฉันเถอะ”นั่นเป็นประโยคสุดท้าย
ก่อนที่ร่างบางจะเดินออกจากห้องซ้อมไป
และมันเป็นคำพูดที่ยังคงก้องอยู่ในหัวของคริสโตเฟอร์อยู่ตลอดทั้งคืน
นายทำมันออกมาได้ดีอยู่แล้วล่ะ เชื่อฉันเถอะ
ใช่ เขาต้องทำได้... คริสแย้มรอยยิ้มบางๆให้กับตัวเอง
ถึงแม้ว่าเธอจะชอบกลั่นแกล้งให้เขาขายหน้า หรือทำให้เขาอับอายในบางเรื่อง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ายัยตัวร้ายคนนี้นี่แหละ
ที่คอยเป็นกำลังใจให้กับเขาเสมอ
ขอบคุณมากนะเชอรีน...
ผมจะทำมันออกมาให้ดีที่สุดเลย...
นั่นเป็นความคิดสุดท้ายก่อนที่ร่างสูงจะผล็อยหลับไป
เดี๋ยวมีต่อนะค้า 5555 แต่งตามที่รีเควส
ชอบไม่ชอบก็บอกกันได้เนอะ TT แหะๆ