[short fic]อ้น เชอรีน ตอนขึ้นรถ (แถมโอพีวีทำเองครั้งแรก)

กระทู้สนทนา



**โอพีวีประกอบการจิ้นค่ะ ฮ่าๆ เพิ่งเคยทำอะไรแบบนี้เป็นครั้งแรก
นั่งตัดต่อซะจนมึนเลย@_@ ชอบไม่ชอบยังไงก็ติชมกันได้นะค้า แหะ ไปอ่านฟิคกันดีกว่าเนาะ

ยังคงคอนเซปป์ ช็อต เอาไว้เหมือนเดิม สั้นๆ ง่ายๆ ไร้แก่นสาร แต่มัน เรียว ย๊ากกก==

คือแต่งมาจากคลิป

ถ้าดูแล้วอ่าน หรืออ่านแล้วมาสังเกตดูจะฟินมากค่ะ 5555 หรือคนเขียนแอบฟินไปคนเดียว


       “เอาล่ะ วันนี้เสร็จงานแค่นี้ เดินทางปลอดภัยนะ”
พวกเราทั้งแปดคนยกมือไหว้ขอบคุณพี่ๆทีมงาน ก่อนจะค่อยๆทยอยกันเดินออกจากสตูดิโอ

       “กรี๊ดดดด~”ทันทีที่ประตูเปิดออก เสียงกรีดร้องจากบรรดาแฟนคลับที่น่ารักก็ดังกระหึ่ม มันทำให้หัวใจของผมพองโตขึ้นจนคับอก
ผมฉีกยิ้มให้กับแฟนคลับทุกคน


       ใจจริงอยากจะหยุดยืนคุยด้วยสักหน่อย แต่ไม่ได้ ผมมีภารกิจที่ต้องทำ

       ผมต้องไปให้ถึงรถตู้เป็นคนแรก


       ...เพราะอะไรหน่ะหรอ หึๆ ...


       หลังจากแอบเดินแซงไอ้ดิวไปแบบเนียนๆ ผมก็สามารถมาถึงรถตู้เป็นคนแรกได้สำเร็จ

       “ครืด~ ”ผมค่อยๆประตูออก โยกเบาะลง แล้วหันไปยิ้มแฉ่งให้กับไอ้ดิวซึ่งเดินตามหลังผมมาติดๆ

       “เชิญนั่งหลัง^^”ดูเหมือนมันจะหงุดหงิดเล็กน้อย แต่ก็ยอมเข้าไปนั่งด้านหลังของรถตู้แต่โดยดี

       ผมค่อยๆผลักไส(?)ไล่ส่งเพื่อนๆให้เข้าไปนั่งด้านหลังทีละคน ทีละคน


       ทุกคนดูจะมีสีหน้าหมั่นไส้ผมเล็กน้อย...เอ่อ ก็ไม่น้อยเท่าไหร่


       จนกระทั่งถึงตาของ...เชอรีน....


       “แถวหน้าสุดนะน้องสาว”ผมว่าก่อนจะยักคิ้วแบบกวนๆให้หนึ่งที


       เชอรีนแอบค้อนให้ผมเบาๆ


       อ๊ากก! อย่าทำอะไรน่ารักๆแบบนี้ได้ไหม เดี๋ยวหัวใจผมจะวายวอดต่อหน้าแฟนคลับกันพอดี!


       เธอก้าวขึ้นไปนั่งเก้าอี้ที่ติดกับหน้าต่าง

       มิชชั่น คอมพลีท!!


       ผมยิ้มให้กับตัวเองอย่างพอใจ ภารกิจสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างสวยงาม



       ท่านผู้อ่านคงเข้าใจแล้วใช่ไหมครับ ว่าทำไม ผมถึงต้องมาถึงรถตู้ก่อนเป็นคนแรก


       ก็อย่างที่เคยบอก ว่า น้องผมมันน่ารัก...ใครๆก็ต้องอยากจะเข้าใกล้เป็นธรรมดา


       แต่เรื่องอะไรจะยอมล่ะ...ผมก็หวงของผมนะเฟ้ย!!


       “พี่อ้น ตอนนี้พี่คุณมีทัวร์คอนเสิร์ตด้วยล่ะ สนใจอยากดูไหม”เอ่ยชวนไปอย่างนั้นแหละ เพราะผมรู้ดีว่าต่อให้ผมตอบปฏิเสธ
สุดท้ายเธอก็ต้องบังคับให้ผมดูอยู่ดี

       ก็นะ ใครๆก็รู้ว่า เชอรีน น่ะ รักพี่นิชคุณชองเธอมากขนาดไหน...


       หึย ดีนะที่เป็นพี่น้องกัน ไม่งั้นมีหึงจริงๆด้วย เชอะ!

       มือบางควานหาไอพอดพร้อมกับหูฟังจากกระเป๋าเป้ใบจิ๋ว ก่อนจะจับหูฟังข้างหนึ่งยัดใส่หูผม ส่วนอีกข้างก็เสียบใส่หูตัวเอง

           โอ๊ย ทูพีเอ็มก็ทูพีเอ็มเถอะ ต่อให้คลิปที่ดูอยู่ตอนนี้มี มิยาบิ(!?)แสดงนำผมก็ไม่สนหรอก


       เพราะตอนนี้ใจของผมมันเต้นแรงจนไม่เป็นจังหวะ


              นี่มันจะ...ใกล้กันมากเกินไปแล้วนะ


                     ยิ่งได้มองใบหน้าหวานชัดๆแล้ว คือแบบ ขาวอ่ะ วิ๊งค์ๆ เหมือนจะเรืองแสงได้


                                                               โอ๊ย ผมกำลังจะละลาย///////


       หลังจากใช้เวลาสงบสติอารมณ์อยู่พักใหญ่ ผมก็หันกลับไปมองเหล่าบรรดาเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่นั่งเบาะหลัง ทุกคนต่างส่งรังสีอำมหิตมาให้
ผมแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ทุกคนเบาๆ


องๆข้า ไม่ว่าใครก็ห้ามแตะโฟ้ยยย!!!



-จบ-



อ๊ากกกก TT
ได้ข่าวว่าจริงๆเขาก็ขึ้นรถกันไปแบบปกติ แต่ทำไมเราถึงได้เก็บเอามาจิ้นเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตขนาดนี้>//<
ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจนะคะ^^ อ่านแล้วรู้สึกอยากแต่งต่อออกมาอีกเยอะๆTT



แต่เราคงอยู่ในนี้ได้อีกไม่นาน
วันที่ 9 นี้ต้องไปเข้าค่ายเก็บตัวโอลิมปิคชีวะอยู่มหาลัยขอนแก่นค่ะ (ไรท์เตอร์เป็นเด็กอุดรนะเออ)
อยู่ในค่ายตั้ง 15 วัน กว่าจะได้กลับบ้านอีกทีก็ 26 โน่นT^T(ปาดน้ำตา ฮึกๆ)

แต่ไม่เป็นไร เพราะเวลาไปอ่านหนังสือกับพี่สาวก็แอบได้เจอ พี่ริท มาหล่อเลี้ยงหัวใจ T^T(ถ้าพี่แกไม่ติดงานอ่ะนะ)
พี่สาวไรท์เรียนแพทย์มข.ค่ะ เป็นรุ่นพี่พี่ริท 1 ปี แต่ได้เจอพี่ริทค่ิิอนข้างบ่อย เพราะ ชอบอ่านหนังสืออยู่สโมสรเหมือนกัน

ตัวจริงพี่ริทน่ารักมากๆเลยอ่ะ ไรท์เคยเจออยู่หลายครั้ง พี่แกไม่หยิ่งเลย ปลื้มมากค่ะ 5555555+

เอ๊ะ รู้สึกจะนอกเรื่องมาไกลโขเลยนะเนี่ย
เอาเป็นว่าตอนนี้ยังพอมีเวลา จะแวะมาอัพบ่อยๆนะค้า ฮ่าๆๆๆๆๆ อย่าพึ่งเบื่อเค้าน้า
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่