สวัสดีครับ
คือเรื่องมันมีอยู่ว่าคนที่เพื่อนผมจีบอยู่เค้าแนะนำเพื่อนเค้าให้ผมรู้จัก ตอนแรกผมก็เฉยๆแค่ดูเพื่อนเค้ากระตือรืนร้นมากผมก็เลยโอเค
ตอนแรกก็ add facebook คุยกันธรรมดาแต่ว่ามันก็ไม่ค่อยคืบหน้าเท่าไหร่เพราะต่างคนก็ไม่ค่อยได้เล่น facebook เพื่อนเค้าก็เลยให้เบอร์เค้ามา(ขออนุญาตแล้ว) ทีนี้ความสัมพันธ์มันก็ก้าวกระโดดไปพอสมควรเพราะคุยกันสองวันก็นัดไปเจอกันแล้ว ตอนเจอกันผมก็ว่าโอเคนะคุยสนุกดี ท่าทางดูดีกว่าในรูปแต่ผมก็คิดว่าอืมหน้าตาดีๆเฉยๆ แต่เวลาเดินด้วยกันนี่มีแต่คนมองมาทางเธอแฮะ บางคนมองเธอเสร็จหันมามองผมหัวจรดเท้าอีกตะหาก - -"
มีเรื่องหนึ่งที่ผมประทับใจเธอมากคือวันที่เกม Super robot wars เครื่อง ps3 ออกแล้วผมชวนเธอไปรับเกมที่จองเอาไว้ด้วยกัน(ด้วยความเป็นเด็กของผมล้วนๆ) เธอก็ยอมไปกับผมทั้งๆที่เธอมีเวรเย็น แต่ก็ยอมยกเวรให้เพื่อนเธอไป
สรุปแล้วเราคุยกันเรื่อยๆเกือบๆสี่เดือนแล้วก็ได้ไปดูหนังด้วยกันบ้างทานข้าวด้วยกันบ้างทะเลาะกันบ้างนิดหน่อยตามประสาคนที่คุยกันเพิ่งรู้จักกัน
ถึงหนังแต่ละเรื่องมันจะเป็นเรื่องที่เด็กๆไปหน่อยอย่าง wolf children, the hobbit หรือ wreck it ralph แต่เธอก็ชอบมัน อย่าง wolf children นี่เธอร้องไห้จนผมต้องยื่นทิชชู่ให้เธอ
ตอนผมกำลังจะชวนเธอดู wreck it ralph ตั้งแต่เห็น trailer ในต้นเรื่องของ the hobbit เธอยังเป็นคนนัดผมเองด้วย เธอบอกผมว่า "เห็นตัวอย่างก็รู้แล้วว่าอยากดู"
จุดเปลี่ยนมันอยู่ตรงนี้ครับ
หลังจากดูหนังเรื่องสุดท้าย เธอขับรถไปส่งผมที่บ้าน แต่ไม่ได้ทุกครั้งนะครับ แค่ครั้งหลังๆเท่านั้น ผมก็บอกให้เธอโทรมาหาผมหลังจากที่เธอถึงบ้านแล้วหลังจากนั้นเราก็คุยกันอีกประมาณครึ่งชั่วโมงกว่าๆแล้วก็วางกันไป
แล้ววันต่อมาผมหายไปไม่ได้โทรไปหาเธอเลยสี่วันติดต่อกัน อารมณ์อ่านหนังสือเพลินเล่นเกมเพลินอ่ะครับ จนเพื่อนของเธอมาถามว่าหายไปไหนตั้งสี่วัน เค้างอนแล้วนะ ผมก็โอเคครับสำนึกผิดเพราะคนที่บ้านผมก็ด่าเรื่องนี้เหมือนกันว่าน่าเกลียด แต่หลังจากนั้นเธอก็ไม่รับสายผมสี่วันติดต่อกันเหมือนจะเอาคืน(มั้ง) ซึ่งผมก็ส่ง sms ไปขอโทษเธอเหมือนกัน(ก็เธอไม่รับสายนี่นา)
ตอนนั้นผมมีแต่ความเป็นห่วงอย่างเดียวแหละครับว่าเป็นอะไรรึเปล่าเพราะเค้าอยู่คนเดียวไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ด้วย
ผมถึงขนาดโทรไปที่ที่ทำงานของเธอแต่เห็นเค้าบอกว่ายังมาทำงานแต่ออกเวรดึกกลับบ้านไปแล้วผมก็เบาใจว่าไม่ได้เป็นอะไร
add เพื่อนที่ทำงานของเธอที่ผมพอจะรู้จักจะได้ถามว่าเป็นอะไรไหม
ถึงขนาดไป post ใน wall ของเธอแล้วก็โดนลบในเวลาต่อมาผมก็โกรธแหละครับจนผมต้องไปถามใน messenger box ว่าไม่อยากคุยกันแล้วเหรอ จนวันที่ 5 เธอก็โทรมาหาผมซึ่งก็ได้ความว่าเธอเข้าเวรดึก แล้วมีคนโทรหาเธอมากเหลือเกินจนไม่อยากรับโทรศัพท์ใคร(เธอบอกว่าเธอมีคนจีบเยอะเหมือนกัน) ผมก็ขอโทษเธอซ้ำอีกครั้งแต่เธอก็บอกว่าไม่ได้งอนอะไร เพื่อนเธอเข้าใจผิดไปเอง (?)
ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ผมไม่ได้คุยกับเธอดีๆนานๆอีกเลยครับ เพราะเธอจะถามคำตอบคำ หาเรื่องวางสายไปก่อนเพราะต้องไปทำงานแต่เช้า (ก่อนหน้านี้ผมต้องเป็นคนบอกให้เธอไปนอนอ่ะครับแถมไม่ค่อยยอมวางชวนคุยต่ออีกตะหาก) แล้วเธอก็บอกว่าเธอคิดกับผมแค่เพื่อนไม่ได้คิดอะไร (ผมเป็นคนคาดคั้นเธอเองแหละครับ ผมผิดเอง)
พอจะรู้แหละครับว่าผมคงไม่ได้เธอเป็นแฟนแล้วแหละ(แต่ก็ยังอยากอยู่นะ) แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปแล้วเราจะยังเป็นเพื่อนกันได้อีกเหรอครับ ผมเสียดายความสัมพันธ์ที่สร้างกันมาตั้งหลายเดือนอ่ะครับ เพราะเธอก็น่าจะไว้ใจผมได้ว่าไม่ได้คิดจะทำอะไรเธอไม่งั้นเธอคงไม่ยอมมาเจอผมทั้งๆที่ไม่เคยเจอผมเลย ถึงผมจะมือไวไปบ้างแต่ก็เป็นแต่ที่รถไฟฟ้าเท่านั้น เพราะเธอไม่ชอบโหนจนผมกลัวเธอล้มต้องจับมือเธอเอง แต่ถ้าไปกับเพื่อนผมก็จะแค่จับกระเป๋าเท่านั้น
แถมตอนนี้เธอมีเบอร์อีกเบอร์ที่มี line เธอก็ยังไม่ยอมให้เบอร์นี้กับผมซักที
ถึงผมจะไม่ค่อยชอบดูละครค่ำเหมือนกับที่เธอไม่ชอบแล่นเกม หรือเธอชอบว่าผมเป็นคนหยาบกระด้างกับชอบพูดจากวนโมโหเธอก็ตามแต่มัน แต่ก็เป็นความต่างนิดๆหน่อยๆที่ผมก็ไม่ได้คะยั้นคะยอให้เธอมาเล่นเกมกับผม (แต่เธออยากให้ผมดูละครเหมือนเธอ แต่เวลาละครฉายมันเวลาผมเล่นเกมนี่นา) ผมมักจะรอละครจบแล้วเท่านั้นถึงโทรไปหาเธอ
ผมงงไปหมดแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ มึนไปหมดแล้ว
ขอบคุณครับ
ปล. พิมพ์ออกมางงๆยังไงก็ขอโทษด้วยครับสับสนเล็กน้อย
ผมงงเหลือเกินว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างผมกับเธอ รบกวนวิเคราะห์ด้วยครับผมมึนไปหมดแล้ว
คือเรื่องมันมีอยู่ว่าคนที่เพื่อนผมจีบอยู่เค้าแนะนำเพื่อนเค้าให้ผมรู้จัก ตอนแรกผมก็เฉยๆแค่ดูเพื่อนเค้ากระตือรืนร้นมากผมก็เลยโอเค
ตอนแรกก็ add facebook คุยกันธรรมดาแต่ว่ามันก็ไม่ค่อยคืบหน้าเท่าไหร่เพราะต่างคนก็ไม่ค่อยได้เล่น facebook เพื่อนเค้าก็เลยให้เบอร์เค้ามา(ขออนุญาตแล้ว) ทีนี้ความสัมพันธ์มันก็ก้าวกระโดดไปพอสมควรเพราะคุยกันสองวันก็นัดไปเจอกันแล้ว ตอนเจอกันผมก็ว่าโอเคนะคุยสนุกดี ท่าทางดูดีกว่าในรูปแต่ผมก็คิดว่าอืมหน้าตาดีๆเฉยๆ แต่เวลาเดินด้วยกันนี่มีแต่คนมองมาทางเธอแฮะ บางคนมองเธอเสร็จหันมามองผมหัวจรดเท้าอีกตะหาก - -"
มีเรื่องหนึ่งที่ผมประทับใจเธอมากคือวันที่เกม Super robot wars เครื่อง ps3 ออกแล้วผมชวนเธอไปรับเกมที่จองเอาไว้ด้วยกัน(ด้วยความเป็นเด็กของผมล้วนๆ) เธอก็ยอมไปกับผมทั้งๆที่เธอมีเวรเย็น แต่ก็ยอมยกเวรให้เพื่อนเธอไป
สรุปแล้วเราคุยกันเรื่อยๆเกือบๆสี่เดือนแล้วก็ได้ไปดูหนังด้วยกันบ้างทานข้าวด้วยกันบ้างทะเลาะกันบ้างนิดหน่อยตามประสาคนที่คุยกันเพิ่งรู้จักกัน
ถึงหนังแต่ละเรื่องมันจะเป็นเรื่องที่เด็กๆไปหน่อยอย่าง wolf children, the hobbit หรือ wreck it ralph แต่เธอก็ชอบมัน อย่าง wolf children นี่เธอร้องไห้จนผมต้องยื่นทิชชู่ให้เธอ
ตอนผมกำลังจะชวนเธอดู wreck it ralph ตั้งแต่เห็น trailer ในต้นเรื่องของ the hobbit เธอยังเป็นคนนัดผมเองด้วย เธอบอกผมว่า "เห็นตัวอย่างก็รู้แล้วว่าอยากดู"
จุดเปลี่ยนมันอยู่ตรงนี้ครับ
หลังจากดูหนังเรื่องสุดท้าย เธอขับรถไปส่งผมที่บ้าน แต่ไม่ได้ทุกครั้งนะครับ แค่ครั้งหลังๆเท่านั้น ผมก็บอกให้เธอโทรมาหาผมหลังจากที่เธอถึงบ้านแล้วหลังจากนั้นเราก็คุยกันอีกประมาณครึ่งชั่วโมงกว่าๆแล้วก็วางกันไป
แล้ววันต่อมาผมหายไปไม่ได้โทรไปหาเธอเลยสี่วันติดต่อกัน อารมณ์อ่านหนังสือเพลินเล่นเกมเพลินอ่ะครับ จนเพื่อนของเธอมาถามว่าหายไปไหนตั้งสี่วัน เค้างอนแล้วนะ ผมก็โอเคครับสำนึกผิดเพราะคนที่บ้านผมก็ด่าเรื่องนี้เหมือนกันว่าน่าเกลียด แต่หลังจากนั้นเธอก็ไม่รับสายผมสี่วันติดต่อกันเหมือนจะเอาคืน(มั้ง) ซึ่งผมก็ส่ง sms ไปขอโทษเธอเหมือนกัน(ก็เธอไม่รับสายนี่นา)
ตอนนั้นผมมีแต่ความเป็นห่วงอย่างเดียวแหละครับว่าเป็นอะไรรึเปล่าเพราะเค้าอยู่คนเดียวไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ด้วย
ผมถึงขนาดโทรไปที่ที่ทำงานของเธอแต่เห็นเค้าบอกว่ายังมาทำงานแต่ออกเวรดึกกลับบ้านไปแล้วผมก็เบาใจว่าไม่ได้เป็นอะไร
add เพื่อนที่ทำงานของเธอที่ผมพอจะรู้จักจะได้ถามว่าเป็นอะไรไหม
ถึงขนาดไป post ใน wall ของเธอแล้วก็โดนลบในเวลาต่อมาผมก็โกรธแหละครับจนผมต้องไปถามใน messenger box ว่าไม่อยากคุยกันแล้วเหรอ จนวันที่ 5 เธอก็โทรมาหาผมซึ่งก็ได้ความว่าเธอเข้าเวรดึก แล้วมีคนโทรหาเธอมากเหลือเกินจนไม่อยากรับโทรศัพท์ใคร(เธอบอกว่าเธอมีคนจีบเยอะเหมือนกัน) ผมก็ขอโทษเธอซ้ำอีกครั้งแต่เธอก็บอกว่าไม่ได้งอนอะไร เพื่อนเธอเข้าใจผิดไปเอง (?)
ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ผมไม่ได้คุยกับเธอดีๆนานๆอีกเลยครับ เพราะเธอจะถามคำตอบคำ หาเรื่องวางสายไปก่อนเพราะต้องไปทำงานแต่เช้า (ก่อนหน้านี้ผมต้องเป็นคนบอกให้เธอไปนอนอ่ะครับแถมไม่ค่อยยอมวางชวนคุยต่ออีกตะหาก) แล้วเธอก็บอกว่าเธอคิดกับผมแค่เพื่อนไม่ได้คิดอะไร (ผมเป็นคนคาดคั้นเธอเองแหละครับ ผมผิดเอง)
พอจะรู้แหละครับว่าผมคงไม่ได้เธอเป็นแฟนแล้วแหละ(แต่ก็ยังอยากอยู่นะ) แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปแล้วเราจะยังเป็นเพื่อนกันได้อีกเหรอครับ ผมเสียดายความสัมพันธ์ที่สร้างกันมาตั้งหลายเดือนอ่ะครับ เพราะเธอก็น่าจะไว้ใจผมได้ว่าไม่ได้คิดจะทำอะไรเธอไม่งั้นเธอคงไม่ยอมมาเจอผมทั้งๆที่ไม่เคยเจอผมเลย ถึงผมจะมือไวไปบ้างแต่ก็เป็นแต่ที่รถไฟฟ้าเท่านั้น เพราะเธอไม่ชอบโหนจนผมกลัวเธอล้มต้องจับมือเธอเอง แต่ถ้าไปกับเพื่อนผมก็จะแค่จับกระเป๋าเท่านั้น
แถมตอนนี้เธอมีเบอร์อีกเบอร์ที่มี line เธอก็ยังไม่ยอมให้เบอร์นี้กับผมซักที
ถึงผมจะไม่ค่อยชอบดูละครค่ำเหมือนกับที่เธอไม่ชอบแล่นเกม หรือเธอชอบว่าผมเป็นคนหยาบกระด้างกับชอบพูดจากวนโมโหเธอก็ตามแต่มัน แต่ก็เป็นความต่างนิดๆหน่อยๆที่ผมก็ไม่ได้คะยั้นคะยอให้เธอมาเล่นเกมกับผม (แต่เธออยากให้ผมดูละครเหมือนเธอ แต่เวลาละครฉายมันเวลาผมเล่นเกมนี่นา) ผมมักจะรอละครจบแล้วเท่านั้นถึงโทรไปหาเธอ
ผมงงไปหมดแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ มึนไปหมดแล้ว
ขอบคุณครับ
ปล. พิมพ์ออกมางงๆยังไงก็ขอโทษด้วยครับสับสนเล็กน้อย