นินทามารดาด้วยความรัก...ย่อมไม่บาป...
เมื่อวันก่อน ชายหนุ่มที่ทำงานด้วยกันแวะมาปรึกษางานที่บ้าน และโดยบังเอิญมารดาสุดที่รัก แวะเข้ามาถามว่า แม่กินยาไปหรือยัง? (ตกลงตูต้องมีหน้าที่จำว่าแม่กินยาหรือยัง...เพราะ แม่ไม่จำ...) เข้าเรื่องต่อครับ ชายหนุ่มผู้มีอัธยาศัย จึงทำความเคารพและชวนหญิงชราวัย 82 พูดคุยเรื่องต้นไม้ และสุขภาพ ซึ่งถูกใจมารดาสุดเลิฟ เป็นอย่างยิ่ง เพราะเรื่องสวน คุณนายท่านอุปโลกย์...ตนเองว่า เชี่ยวชาญยิ่ง และ เรื่องสุขภาพ ก็ถือว่าไม่เป็นรองใคร....จึงพร้อมที่ฝอย เอ๊ย...คุยอย่างออกรส
ระหว่างการสนทนา ลูกชายแอบสังเกตว่า มารดามีท่าทีเอ็นดูหนุ่มน้อยเป็นพิเศษ...ซึ่งก็ไม่แปลก เพราะหน้าตาเขาก็ออกจะดีพอใช้...แต่ที่แปลกคือมารดา พูดกับเขาแบบช้าๆ อ้าปากกว้างๆ เสียงเนิบนาบเสมือนแผ่นเสียงตกร่อง...อันผิดปกติเป็นอย่างยิ่ง
จนเมื่อเขากลับไปแล้ว...มารดายังคงติดใจเขา และพูดถึงอย่างชื่นชม "เก่งเนอะ หน้าตาก็น่าเอ็นดู ยิ้มสวย...( สงสัยวิญญาณแม่ยกเข้าสิง) นี่ถ้าไม่บอก ก็เหมือนคนปกติ เนอะ พูดจาชัดถ้อยชัดคำ คุยกันรู้เรื่องไม่ติดขัด ดูแทบไม่ออก แถมทำงานเก่งอีก"
เอาแล้วเฟร้ย!!! อะไรหว่า...ลูกชายจำต้องถาม เพราะงงๆ
"เขาก็ปกตินี่แม่ ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย..."
"เอ๊ เรานี่เซ่อจัง!!!...ก็เขาใส่เครื่องข่วยฟังก็แปลว่า หูเขาไม่ได้ยินไง.."
"เครื่องช่วยฟัง????"
นอกจากโดนด่าว่าเซ่อกินเปล่า แล้ว ยังใบ้รับประทานอีก...กว่าจะถึงบางอ้อ
วันนั้นไอ้หน้าหล่อ มันใส่บลูธูท ลงจากรถมาแล้วไม่ได้แกะออก...เพราะเดี๋ยวจะรีบไปธุระต่อ มารดาจึงเห็นว่าเขาใส่เครื่องช่วยฟัง เลยพูดกับเขาช้าๆ เพื่อช่วยให้เขาอ่านปากง่ายหน่อย....
เดี๋ยวจะโทรไปถามไอ้หน้าหล่อว่า...ตกลงวันนั้น เอ็งฟังแม่พี่เขาพูดได้ยิน และรู้เรื่องหรือเปล่า? แม่เขากลัวแกไม่ได้ยิน และอ่านปากไม่ทัน..............
กร๊ากกกกก ผมเปล่านินทาแม่ครับ เล่าให้ฟังเฉยๆ...
เรื่องขำๆโดยไม่ตั้งใจ...ของแม่
เมื่อวันก่อน ชายหนุ่มที่ทำงานด้วยกันแวะมาปรึกษางานที่บ้าน และโดยบังเอิญมารดาสุดที่รัก แวะเข้ามาถามว่า แม่กินยาไปหรือยัง? (ตกลงตูต้องมีหน้าที่จำว่าแม่กินยาหรือยัง...เพราะ แม่ไม่จำ...) เข้าเรื่องต่อครับ ชายหนุ่มผู้มีอัธยาศัย จึงทำความเคารพและชวนหญิงชราวัย 82 พูดคุยเรื่องต้นไม้ และสุขภาพ ซึ่งถูกใจมารดาสุดเลิฟ เป็นอย่างยิ่ง เพราะเรื่องสวน คุณนายท่านอุปโลกย์...ตนเองว่า เชี่ยวชาญยิ่ง และ เรื่องสุขภาพ ก็ถือว่าไม่เป็นรองใคร....จึงพร้อมที่ฝอย เอ๊ย...คุยอย่างออกรส
ระหว่างการสนทนา ลูกชายแอบสังเกตว่า มารดามีท่าทีเอ็นดูหนุ่มน้อยเป็นพิเศษ...ซึ่งก็ไม่แปลก เพราะหน้าตาเขาก็ออกจะดีพอใช้...แต่ที่แปลกคือมารดา พูดกับเขาแบบช้าๆ อ้าปากกว้างๆ เสียงเนิบนาบเสมือนแผ่นเสียงตกร่อง...อันผิดปกติเป็นอย่างยิ่ง
จนเมื่อเขากลับไปแล้ว...มารดายังคงติดใจเขา และพูดถึงอย่างชื่นชม "เก่งเนอะ หน้าตาก็น่าเอ็นดู ยิ้มสวย...( สงสัยวิญญาณแม่ยกเข้าสิง) นี่ถ้าไม่บอก ก็เหมือนคนปกติ เนอะ พูดจาชัดถ้อยชัดคำ คุยกันรู้เรื่องไม่ติดขัด ดูแทบไม่ออก แถมทำงานเก่งอีก"
เอาแล้วเฟร้ย!!! อะไรหว่า...ลูกชายจำต้องถาม เพราะงงๆ
"เขาก็ปกตินี่แม่ ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย..."
"เอ๊ เรานี่เซ่อจัง!!!...ก็เขาใส่เครื่องข่วยฟังก็แปลว่า หูเขาไม่ได้ยินไง.."
"เครื่องช่วยฟัง????"
นอกจากโดนด่าว่าเซ่อกินเปล่า แล้ว ยังใบ้รับประทานอีก...กว่าจะถึงบางอ้อ
วันนั้นไอ้หน้าหล่อ มันใส่บลูธูท ลงจากรถมาแล้วไม่ได้แกะออก...เพราะเดี๋ยวจะรีบไปธุระต่อ มารดาจึงเห็นว่าเขาใส่เครื่องช่วยฟัง เลยพูดกับเขาช้าๆ เพื่อช่วยให้เขาอ่านปากง่ายหน่อย....
เดี๋ยวจะโทรไปถามไอ้หน้าหล่อว่า...ตกลงวันนั้น เอ็งฟังแม่พี่เขาพูดได้ยิน และรู้เรื่องหรือเปล่า? แม่เขากลัวแกไม่ได้ยิน และอ่านปากไม่ทัน..............
กร๊ากกกกก ผมเปล่านินทาแม่ครับ เล่าให้ฟังเฉยๆ...