ความเฉื่อยชา

กระทู้นี้ไม่มีเจตนาลบหลู่แต่ ทำไมหลายอย่างที่เป็นอาการทางพุทธศาสนาหรือที่คนเข้าใจว่าเป็นอาการทางพุทธศาสนาจึงมีอาการคล้ายโรคจิต เช่นสั่นเวลานั่งสมาธิหรือมีนิมิต หรือการสิ้นความคิดซึ่งมันคล้ายกับคนเป็นอ

ช่วงนี้รู้สึกตัวเองซึมๆ จิตใจฟุ้งซ่าน ไร้ความสงบ ท้อแท้ เบื่อหน่าย กับทุกสิ่ง บางครั้งก็รู้สึกตัวเองเหม่อลอย รู้ตัวนะ แต่ก็ปล่อยให้ตัวเองอยู่ในภวังค์แบบนั้นแหล่ะค่ะ ถ้าปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้ไปเรื่

คือจขกท.เพิ่งเข้าไปดูหลวงตามหบัวเทศน์สอนฆราวาสเลยสงสัยว่าทำไมดูเหมือนหลวงตาตามหาบัวหลวงพ่อนอินทร์ถวายจะไม่ค่อยเน้นสอนฆราวาสให้ภาวนาเท่าไหร่เหมือนหลวงปู่ชาหลวงพ่อพุธหลวงปู่เทสก์ล่ะครับ ซึ่งยุคหลังๆเขาก

อานาปานสติ วิ่งตามจิต ดึงจิต จับจิตไม่ทันเลยครับไม่รู้มันลอยไปตอนไหน ทำไงดีครับ ความรู้สึกเหมือนเล่นวิ่งไล่จับเลยครับ เหมือนพยายามที่จะจับมันมาวางไว้ตรงหน้าจมูกตรงลมหายใจ แล้วแป็บเดียว ก็ลอยไปละ โฟกัส