ความเฉื่อยชา

สงสัยและอยากถามว่าทำไมคนหลายคนถึงคิดว่านั่งสมาธิปฏิบัติธรรมแล้วจะเป็นบ้าคือเน้นปฏิบัติสายฌานหลงเคลิบเคลิ้มไม่มีสติติดนิมิตอย่างเดียว?? ทั้งที่สายพุทธจริงๆคือการเน้นวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4คือเจริญสติ

อานาปานสติ วิ่งตามจิต ดึงจิต จับจิตไม่ทันเลยครับไม่รู้มันลอยไปตอนไหน ทำไงดีครับ ความรู้สึกเหมือนเล่นวิ่งไล่จับเลยครับ เหมือนพยายามที่จะจับมันมาวางไว้ตรงหน้าจมูกตรงลมหายใจ แล้วแป็บเดียว ก็ลอยไปละ โฟกัส

คือจขกท.เพิ่งเข้าไปดูหลวงตามหบัวเทศน์สอนฆราวาสเลยสงสัยว่าทำไมดูเหมือนหลวงตาตามหาบัวหลวงพ่อนอินทร์ถวายจะไม่ค่อยเน้นสอนฆราวาสให้ภาวนาเท่าไหร่เหมือนหลวงปู่ชาหลวงพ่อพุธหลวงปู่เทสก์ล่ะครับ ซึ่งยุคหลังๆเขาก

คือจขกทสงสัยมานานแล้วว่าทำไมฆราวาสนักปฏิบัติภาวนฟหลายคนถึงเน้นทำแต่สมถะเพ่งเอาแต่ฌานสมาบัติอย่างเดียวแบบขาดสติจนบางคนหลงนิมิตจนเพี้ยนก็นาด้วยด้วยยนไม่เจริญวิปัสสนาโดยการเจริญสติปัญญากำหนดรู้หรือพิจารณ

การเจริญสติคือการที่ปล่อยใจให้ลอยไปแล้วพอรู้ตัวก็ดึงกลับมาวนแบบนี้ไปเรื่อยๆรึเปล่าครับ ขอบคุณครับ🙏