.... " นั่นเธอเคียง " ....

ณ ยามนี้ ดึกสงบ เงียบสงัด
ราตรีจัด ระบบกาล ผ่านห้วงหาว
สรรพสิ่ง สานสร้าง วางเรื่องราว
ชีวิตก้าว ตามวิถี มีเส้นทาง

กลางความมืด ความเงียบ และความเหงา
คงเพียงเรา เนาอยู่ กลางป่ากว้าง
มีเพียงแสง ดาวกระพริบ ระยิบพราง
ให้อ้างว้าง วังเวง ไร้คนเคียง

อยู่โดดเดี่ยว เดียวดาย คนไร้คู่
แหงนหน้าดู ดาวทอแสง แล้งสุ่มเสียง
กลางทิวเขา ลำเนาไพร ไร้สำเนียง
เสนาะเพียง เพรียงลมพริ้ว สยิวใจ

หนึ่งดวงจิต พิศตรอง กรองช่วงผ่าน
หนึ่งตำนาน กาลชีวิต ลิขิตไข
หนึ่งเวลา นาที ที่ผ่านไป
หนึ่งห้วงลม หายใจ ไหลตามกาล

ณ ยามนี้ ยังมีลม หายใจอยู่
แม้หดหู่ ยังประคอง ชีวิตผ่าน
แม้เดียวดาย ยังหมายฝัน มั่นคงกาล
"คนไกล"สาน (วิญญาณ)ผ่านฝากฝัน .. นั่นเธอเคียง

.... " เสียงรำพึง " ....
18 กุมภาพันธ์ 2556 04:42 น.