ก่อนอื่นต้องขอโทษไว้ล่วงหน้านะคะ หากกระทู้นี้แลดูเพ้อเจ้อไป แต่อยากเล่าและเป็นแรงบันดาลใจให้คนแอบรักหลายๆคนค่ะ และขอใช้สรรพนามแทนตัวเองว่าเรานะคะ อาจจะดูไม่สุภาพสำหรับพี่ๆบางคนบ้าง แต่ก็เพื่อความเป็นกันเองมากขึ้นเนอะ(ความจริงคือไม่รู้จะแทนตัวเองว่าไงดีนั่นแหละค่ะ)
เราเรียนอยู่คณะอักษรค่ะ ใช้ชีวิตปีหนึ่งบ้าๆบอๆไปวันๆกับเพื่อนๆ จนกระทั่งวันหนึ่งในเทอมสองมีเพื่อนเราคนหนึ่งชอบเด็กคณะเภสัชมากๆและพาเราไปจีบเขาค่ะ ไม่รู้เรียกจีบไหมเพราะเอาโพสต์อิทไปแปะให้กำลังใจในการอ่านหนังสือกับเขา และจากเหตุการณ์นี้เองทำให้เราได้เจอกับเพื่อนเขาคนหนึ่งค่ะ เรารู้สึกเหมือนตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเจอ เราอยากรู้จักเขา ตามหาเฟสบุ๊คเขาและเพิ่มเพื่อนไปแต่ก็ไม่กล้าคุยด้วย ได้แต่คอยแอบมองเขาและสืบเรื่องของเขาอย่างเงียบๆจนรู้ว่าเขาเป็นมือกลองของสันทนาการ หัวหน้าชั้นปี จากการที่รู้อะไรหลายๆอย่างเกี่ยวกับเขามากขึ้นทำให้เรายิ่งรู้สึกว่าไม่คู่ควรกับเขาเลย เรียนก็ไม่ค่อยเก่ง หน้าตารูปร่างก็ไม่ค่อยดี แต่นานวันเข้าเราก็ชอบเขามากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเจอกันแทบทุกวันที่โรงอาหาร ไม่รู้ว่าเขาจะรู้ตัวบ้างไหมว่าเราแอบมองเขาตลอดทุกครั้งที่เห็น และเราตัดสินใจเปลี่ยนแปลงตัวเองค่ะ ตั้งใจเรียนมากขึ้นและพยายามลดน้ำหนักค่ะ แต่ก็รู้ว่าพยายามไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นเลยในเมื่อเขาไม่รู้จักเรา มีคนเคยบอกมาว่าเขาหยิ่งนั่นยิ่งทำให้เราท้อ หลายครั้งเราพยายามตัดใจแต่ก็ทำไม่ได้
วาเลนไทน์ปีนี้เราจึงตัดสินใจให้ช็อคโกแลตเขา ให้เขาได้รู้ว่ามีคนชอบเขาอยู่ เราซื้อ RITTER SPORT ให้เขากระปุกหนึ่งค่ะแล้วก็เขียนโน็ต Happy Valentine's Day&Happy Birthday ให้เขาไปเพราะก่อนหน้าไม่กี่วันเป็นวันเกิดเขาค่ะ แล้วก็เขียนอะไรเพิ่มนิดหน่อยเป็นภาษาอังกฤษไป ตัดสินใจอยู่นานเหมือนกันว่าจะให้ไหม ในที่สุดก็ฝากเพื่อนไปค่ะ ให้เขาส่งต่อให้เพื่อนเภสัชคนอื่นที่เขารู้จักไปให้ ลุ้นทั้งวันเลยค่ะ กังวัลไปหมด เขาจะรับไหม เขาจะรู้ไหมว่าใครให้ แต่สุดท้ายก็ยังไม่ได้ให้ในวันวาเลนไทน์ค่ะเนื่องจากเพื่อนเภสัชไม่ว่างมารับของ ตอนนั้นหดหู่มากค่ะอยากเอาของกลับมาแล้วกินเองซะเลย 5555 เพื่อนเราเลยโทรหาอีกคนหนึ่งแล้วฝากให้เขาไป เป็นอันว่าเขาเลยได้ของในวันถัดไปค่ะ ลุ้นสองวันติดเลย จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวตลอดทั้งวัน จนกระทั่งตอนเย็นไปกินเอ็มเคกับครอบครัวค่ะ ถ่ายรูปลงไอจีซักหน่อยเนื่องจากปล่อยให้มันร้างมานาน ลงรูปเสร็จเปิดดูอะไรเพลินๆไปเรื่อยๆก็เจอรูปกระปุกช็อคโกแลตที่คุ้นตาเหลือเกิน เหลือบไปมองไอดี โอ้โหนั่นมันเขานี่นา เขาเอารูปของที่เราให้โพสต์ลงไอจีแล้วพิมพ์ไว้ใต้ภาพว่า ขอบคุณครับ #ควันหลงวาเลนไทน์ ตอนนั้นดีใจมากค่ะอยากกรี๊ดให้ลั่นร้านแต่ทำไม่ได้ ได้แต่ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหู กลับมาบ้านก็รีบแคปภาพเก็บไว้แล้วเล่าให้เพื่อนฟังเลยค่ะ ดีใจมากจริงๆ มีกำลังใจอ่านหนังสือสอบเพิ่มขึ้นเชียว
เราอยากรู้นะว่าเขาจะคิดยังไง โดนเพื่อนแซวบ้างไหม แต่เขาไม่ได้โพสต์อะไรไว้ในเฟสเลย อยากจะรู้ความรู้สึกเขาบ้างว่าเขารู้สึกอย่างไรที่มีคนมาชอบ แต่เราดีใจนะที่ได้ทำอะไรให้เขารู้ว่ามีคนแอบชอบเขาอยู่ ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าเราเป็นใคร อย่างน้อยเราก็ได้รักเขาอยู่ตรงนี้ เป็นกำลังใจอยู่ห่างๆ ก็เรามันเป็นแค่คนแอบรักนี่นะ ทำอะไรไปได้ไม่มากกว่านี้ ถึงแม้อยากจะให้เขารู้จักเรา อยากเป็นแฟนเขาบ้าง ก็คงไม่ได้อยู่ดี แต่อย่างน้อยสิ่งที่ได้ทำไปนี้ก็คงทำให้เขารู้ตัวบ้างล่ะว่ามีเราคนนี้แอบชอบเขาอยู่นะ ซักวันหนึ่งเราจะรวบรวมความกล้าแล้วไปบอกกับเขาโดยตรงให้ได้(ซึ่งก็คงเป็นตอนปีสี่ล่ะมั้ง) ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรก็ต้องยอมรับมัน แต่ ณ ตอนนี้ความรักของเราคือการได้แอบมองเขา ได้เห็นเขา แค่นั้นเราก็มีความสุขแล้ว แม้จะเจ็บจะผิดหวังบ้างก็เถอะ แต่เราก็ไม่เสียใจเลยที่เราได้รักเขา
สุดท้ายนี้เราขอเป็นกำลังใจให้คนแอบรักทั้งหลายนะคะ ความรักเป็นสิ่งที่ดีและควรเป็นไปในทางที่ดีด้วย การรักเขาทำให้เราได้อะไรหลายๆอย่างมากมาย การเรียนดีขึ้น น้ำหนักลด(ไว้หุ่นดีจะมารีวิวอีกที) อย่ากลัวที่จะทำให้เขาได้รู้ว่าเราแอบรักเขาอยู่ ส่วนคนที่มีคนรักอยู่แล้วก็รักษารักของตัวเองให้ดีๆอยู่ไปนานๆนะคะ เข้าใจซึ่งกันและกัน กว่าจะรักกันได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ขอบอกเลยว่าพวกคุณโชคดีมากๆที่ได้รักกัน และสำคัญที่สุดคืออย่าลืมรักตัวเองกันนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาในกระทู้นี้มากๆค่ะที่ทนอ่านเรื่องราวที่อาจดูไร้สาระในสายตาหลายๆคนจนจบ อาจจะดูงงๆไปบ้างเพราะพิมพ์สด ขอบคุณจริงๆค่ะ
ควันหลงวันวาเลนไทน์ อาจดูไร้สาระแต่อยากเล่าให้ฟัง
เราเรียนอยู่คณะอักษรค่ะ ใช้ชีวิตปีหนึ่งบ้าๆบอๆไปวันๆกับเพื่อนๆ จนกระทั่งวันหนึ่งในเทอมสองมีเพื่อนเราคนหนึ่งชอบเด็กคณะเภสัชมากๆและพาเราไปจีบเขาค่ะ ไม่รู้เรียกจีบไหมเพราะเอาโพสต์อิทไปแปะให้กำลังใจในการอ่านหนังสือกับเขา และจากเหตุการณ์นี้เองทำให้เราได้เจอกับเพื่อนเขาคนหนึ่งค่ะ เรารู้สึกเหมือนตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเจอ เราอยากรู้จักเขา ตามหาเฟสบุ๊คเขาและเพิ่มเพื่อนไปแต่ก็ไม่กล้าคุยด้วย ได้แต่คอยแอบมองเขาและสืบเรื่องของเขาอย่างเงียบๆจนรู้ว่าเขาเป็นมือกลองของสันทนาการ หัวหน้าชั้นปี จากการที่รู้อะไรหลายๆอย่างเกี่ยวกับเขามากขึ้นทำให้เรายิ่งรู้สึกว่าไม่คู่ควรกับเขาเลย เรียนก็ไม่ค่อยเก่ง หน้าตารูปร่างก็ไม่ค่อยดี แต่นานวันเข้าเราก็ชอบเขามากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเจอกันแทบทุกวันที่โรงอาหาร ไม่รู้ว่าเขาจะรู้ตัวบ้างไหมว่าเราแอบมองเขาตลอดทุกครั้งที่เห็น และเราตัดสินใจเปลี่ยนแปลงตัวเองค่ะ ตั้งใจเรียนมากขึ้นและพยายามลดน้ำหนักค่ะ แต่ก็รู้ว่าพยายามไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นเลยในเมื่อเขาไม่รู้จักเรา มีคนเคยบอกมาว่าเขาหยิ่งนั่นยิ่งทำให้เราท้อ หลายครั้งเราพยายามตัดใจแต่ก็ทำไม่ได้
วาเลนไทน์ปีนี้เราจึงตัดสินใจให้ช็อคโกแลตเขา ให้เขาได้รู้ว่ามีคนชอบเขาอยู่ เราซื้อ RITTER SPORT ให้เขากระปุกหนึ่งค่ะแล้วก็เขียนโน็ต Happy Valentine's Day&Happy Birthday ให้เขาไปเพราะก่อนหน้าไม่กี่วันเป็นวันเกิดเขาค่ะ แล้วก็เขียนอะไรเพิ่มนิดหน่อยเป็นภาษาอังกฤษไป ตัดสินใจอยู่นานเหมือนกันว่าจะให้ไหม ในที่สุดก็ฝากเพื่อนไปค่ะ ให้เขาส่งต่อให้เพื่อนเภสัชคนอื่นที่เขารู้จักไปให้ ลุ้นทั้งวันเลยค่ะ กังวัลไปหมด เขาจะรับไหม เขาจะรู้ไหมว่าใครให้ แต่สุดท้ายก็ยังไม่ได้ให้ในวันวาเลนไทน์ค่ะเนื่องจากเพื่อนเภสัชไม่ว่างมารับของ ตอนนั้นหดหู่มากค่ะอยากเอาของกลับมาแล้วกินเองซะเลย 5555 เพื่อนเราเลยโทรหาอีกคนหนึ่งแล้วฝากให้เขาไป เป็นอันว่าเขาเลยได้ของในวันถัดไปค่ะ ลุ้นสองวันติดเลย จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวตลอดทั้งวัน จนกระทั่งตอนเย็นไปกินเอ็มเคกับครอบครัวค่ะ ถ่ายรูปลงไอจีซักหน่อยเนื่องจากปล่อยให้มันร้างมานาน ลงรูปเสร็จเปิดดูอะไรเพลินๆไปเรื่อยๆก็เจอรูปกระปุกช็อคโกแลตที่คุ้นตาเหลือเกิน เหลือบไปมองไอดี โอ้โหนั่นมันเขานี่นา เขาเอารูปของที่เราให้โพสต์ลงไอจีแล้วพิมพ์ไว้ใต้ภาพว่า ขอบคุณครับ #ควันหลงวาเลนไทน์ ตอนนั้นดีใจมากค่ะอยากกรี๊ดให้ลั่นร้านแต่ทำไม่ได้ ได้แต่ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหู กลับมาบ้านก็รีบแคปภาพเก็บไว้แล้วเล่าให้เพื่อนฟังเลยค่ะ ดีใจมากจริงๆ มีกำลังใจอ่านหนังสือสอบเพิ่มขึ้นเชียว
เราอยากรู้นะว่าเขาจะคิดยังไง โดนเพื่อนแซวบ้างไหม แต่เขาไม่ได้โพสต์อะไรไว้ในเฟสเลย อยากจะรู้ความรู้สึกเขาบ้างว่าเขารู้สึกอย่างไรที่มีคนมาชอบ แต่เราดีใจนะที่ได้ทำอะไรให้เขารู้ว่ามีคนแอบชอบเขาอยู่ ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าเราเป็นใคร อย่างน้อยเราก็ได้รักเขาอยู่ตรงนี้ เป็นกำลังใจอยู่ห่างๆ ก็เรามันเป็นแค่คนแอบรักนี่นะ ทำอะไรไปได้ไม่มากกว่านี้ ถึงแม้อยากจะให้เขารู้จักเรา อยากเป็นแฟนเขาบ้าง ก็คงไม่ได้อยู่ดี แต่อย่างน้อยสิ่งที่ได้ทำไปนี้ก็คงทำให้เขารู้ตัวบ้างล่ะว่ามีเราคนนี้แอบชอบเขาอยู่นะ ซักวันหนึ่งเราจะรวบรวมความกล้าแล้วไปบอกกับเขาโดยตรงให้ได้(ซึ่งก็คงเป็นตอนปีสี่ล่ะมั้ง) ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรก็ต้องยอมรับมัน แต่ ณ ตอนนี้ความรักของเราคือการได้แอบมองเขา ได้เห็นเขา แค่นั้นเราก็มีความสุขแล้ว แม้จะเจ็บจะผิดหวังบ้างก็เถอะ แต่เราก็ไม่เสียใจเลยที่เราได้รักเขา
สุดท้ายนี้เราขอเป็นกำลังใจให้คนแอบรักทั้งหลายนะคะ ความรักเป็นสิ่งที่ดีและควรเป็นไปในทางที่ดีด้วย การรักเขาทำให้เราได้อะไรหลายๆอย่างมากมาย การเรียนดีขึ้น น้ำหนักลด(ไว้หุ่นดีจะมารีวิวอีกที) อย่ากลัวที่จะทำให้เขาได้รู้ว่าเราแอบรักเขาอยู่ ส่วนคนที่มีคนรักอยู่แล้วก็รักษารักของตัวเองให้ดีๆอยู่ไปนานๆนะคะ เข้าใจซึ่งกันและกัน กว่าจะรักกันได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ขอบอกเลยว่าพวกคุณโชคดีมากๆที่ได้รักกัน และสำคัญที่สุดคืออย่าลืมรักตัวเองกันนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาในกระทู้นี้มากๆค่ะที่ทนอ่านเรื่องราวที่อาจดูไร้สาระในสายตาหลายๆคนจนจบ อาจจะดูงงๆไปบ้างเพราะพิมพ์สด ขอบคุณจริงๆค่ะ