ขอโทษนะคะที่กระทู้นี้อาจจะล้าสมัยไป เพราะตอนจบไม่ว่างดู เพิ่งจะมีโอกาสโหลดดูในเนต
ทำให้สงสัยว่า เหตุใดละครเรื่องนี้ถึงวางเรื่องให้มีฉาก มานพฆ่าพ่อแท้ ๆ ของตัวเองจนสำเร็จ และวางแผนฆ่าพ่อที่เลี้ยงดูมา
มานพยืมมือแม่ตัวเองฆ่าโหง้ว พ่อแท้ ๆ ของตัวเองได้อย่างเลือดเย็น โดยไม่มีท่าทีลังเลหรือเสียใจอะไรเลย
แปลกใจว่าทำไมช่อง 7 ถึงปล่อยฉากแบบนี้มา แม้จะวางให้เป็นตัวอย่างที่ไม่ดี แต่สิ่งไม่ดีเหล่านี้จะแทรกซึมเข้าไปในจิตใจของคนดู โดยเฉพาะเยาวชน
ถ้าเทียบกับ ละครเหนือเมฆ ของช่อง 3 แล้ว แค่กระทบกระเทียบการเมืองหน่อย ก็ถูกสั่งให้หยุดออกอากาศ
หรือว่า สมัยนี้ คุณธรรม ศีลธรรม และจิตสำนึกอันดีงาม มีความสำคัญน้อยกว่า หน้าตา เกียรติยศ (ของรัฐบาล)
(แค่แปลกใจค่ะ ไม่ตั้งใจว่ากระทบใคร ต้องขออภัยมาล่วงหน้า วิจารณ์ละครต่อดีกว่า)
ละครหยกเลือดมังกร แม้จะวางเรื่องมาสนุก น่าติดตามมาก แต่ดูแปลก ๆ หลายอย่าง เช่น
1. ผิดหลักจิตวิทยา เช่น
- ลูกที่เติบโตมาท่ามกลางความรักของของพ่อ (เล้ง) และแม่ อย่าง มานพ แม้ว่าพ่อจะเข้มงวดไปบ้าง แต่ก็รักเขา ไม่ได้ถูกเลี้ยงมาด้วยความทารุณโหดร้ายเกินกว่าเหตุ เขาไม่น่าจะมีจิตใจโหดเหี้ยมผิดมนุษย์ ฆ่าทั้งพ่อแท้ ๆ และพ่อที่เลี้ยงมา และปล่อยให้แม่ตัวเองถูกทำร้ายอย่างเลือดเย็น
- ลูกที่เลี้ยงดูมาก กับลูกแท้ ๆ ความจริงแล้ว คนเราจะรักลูกที่เลี้ยงดูมามากกว่า เล้งเลี้ยงมานพมา แต่กลับยิงมานพตาย อย่างไม่่มีท่าทางเสียใจ หรือรู้สึกผิดอะไรเลย ทั้งเรื่อง เล้งไม่มีท่าทางรักภรรยากับลูกที่อยู่ด้วยกันมาเลย คิดถึงแต่ พราวแสง ซึ่งในความเป็นจริงอาจจะเป็นไปได้ แต่ฉากในเรื่องดูขัด ๆ โดยเฉพาะฉากเล้งฆ่ามานพ
- กิ่งเหมยไม่มีท่าทีเสียใจ หรือว่า ตกใจเลย ที่รู้ว่าเสี่ยตงเป็นพ่อของเธอ และยังคงตั้งหน้าตั้งตาเกลียดเขา อย่างไม่มีท่าทีลังเล หรือว่าแสดงความขัดแย้งทางจิตใจแต่อย่างไร ดูแล้วไม่สมจริง
2. เหยียบย่ำเกียรติของลูกผู้หญิง
ความจริงคนเขียนบทน่าจะวางให้ ดุจแพรแอบชอบหยกก็พอ ไม่น่าจะถึงกับได้เสียจนเป็นสามีภรรยากัน จากนั้นหยกก็เลิกกับดุจแพร ไปชอบพอแต่งงานกับกิ่งเหมย ซึ่งเป็นน้องสาวของดุจแพรได้อย่างใจร้ายมาก ที่สำคัญ ทั้ง หยก และ กิ่งเหมย หน้าชื่นตาบานมาก แสดงความรักออกหน้าออกตาต่อหน้าดุจแพร แม้แรก ๆ กิ่งเหมยจะรู้สึกผิดก็เหอะ ยังไงก็ยังดูแปลก ๆ คือผิดหลักความน่าจะเป็นด้านจิตวิทยาอ่ะค่ะ
3. บทพูดของตัวละครเลียนแบบหนังจีนเกินไป
เช่น "อย่าแตะต้องผู้หญิงของฉัน" เหมือนเลียนแบบ "ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ" มากเกินไป น่าจะใช้กรณีผู้หญิงถูกลวนลามเท่านั้น ไม่น่าจะใช้กรณีกิ่งเหมยถูกคนร้ายจับ ตามคำสั่งของเสี่ยตง หรือคนอื่น ๆ หรืออีกหลาย ๆ บทพูดที่ฟังดูแล้วขัด ๆ เหมือนให้โก้ ให้เก๋ แต่ผิดหลักความเป็นจริง หรือความน่าจะพูดเกินไป
ขอโทษนะคะถ้ากระทู้นี้ไปซ้ำกับกระทู้ของเพื่อน ๆ ท่านอื่นที่อาจตั้งมาก่อนแล้ว หรือขัดแย้งกับความเห็นของท่านใด แค่ความเห็นส่วนตัวเล็ก ๆ ของคนดูละครคนหนึ่ง
ละครหยกเลือดมังกร ปล่อยให้มีฉากฆ่าพ่อแท้ ๆ ของตัวเอง
ทำให้สงสัยว่า เหตุใดละครเรื่องนี้ถึงวางเรื่องให้มีฉาก มานพฆ่าพ่อแท้ ๆ ของตัวเองจนสำเร็จ และวางแผนฆ่าพ่อที่เลี้ยงดูมา
มานพยืมมือแม่ตัวเองฆ่าโหง้ว พ่อแท้ ๆ ของตัวเองได้อย่างเลือดเย็น โดยไม่มีท่าทีลังเลหรือเสียใจอะไรเลย
แปลกใจว่าทำไมช่อง 7 ถึงปล่อยฉากแบบนี้มา แม้จะวางให้เป็นตัวอย่างที่ไม่ดี แต่สิ่งไม่ดีเหล่านี้จะแทรกซึมเข้าไปในจิตใจของคนดู โดยเฉพาะเยาวชน
ถ้าเทียบกับ ละครเหนือเมฆ ของช่อง 3 แล้ว แค่กระทบกระเทียบการเมืองหน่อย ก็ถูกสั่งให้หยุดออกอากาศ
หรือว่า สมัยนี้ คุณธรรม ศีลธรรม และจิตสำนึกอันดีงาม มีความสำคัญน้อยกว่า หน้าตา เกียรติยศ (ของรัฐบาล)
(แค่แปลกใจค่ะ ไม่ตั้งใจว่ากระทบใคร ต้องขออภัยมาล่วงหน้า วิจารณ์ละครต่อดีกว่า)
ละครหยกเลือดมังกร แม้จะวางเรื่องมาสนุก น่าติดตามมาก แต่ดูแปลก ๆ หลายอย่าง เช่น
1. ผิดหลักจิตวิทยา เช่น
- ลูกที่เติบโตมาท่ามกลางความรักของของพ่อ (เล้ง) และแม่ อย่าง มานพ แม้ว่าพ่อจะเข้มงวดไปบ้าง แต่ก็รักเขา ไม่ได้ถูกเลี้ยงมาด้วยความทารุณโหดร้ายเกินกว่าเหตุ เขาไม่น่าจะมีจิตใจโหดเหี้ยมผิดมนุษย์ ฆ่าทั้งพ่อแท้ ๆ และพ่อที่เลี้ยงมา และปล่อยให้แม่ตัวเองถูกทำร้ายอย่างเลือดเย็น
- ลูกที่เลี้ยงดูมาก กับลูกแท้ ๆ ความจริงแล้ว คนเราจะรักลูกที่เลี้ยงดูมามากกว่า เล้งเลี้ยงมานพมา แต่กลับยิงมานพตาย อย่างไม่่มีท่าทางเสียใจ หรือรู้สึกผิดอะไรเลย ทั้งเรื่อง เล้งไม่มีท่าทางรักภรรยากับลูกที่อยู่ด้วยกันมาเลย คิดถึงแต่ พราวแสง ซึ่งในความเป็นจริงอาจจะเป็นไปได้ แต่ฉากในเรื่องดูขัด ๆ โดยเฉพาะฉากเล้งฆ่ามานพ
- กิ่งเหมยไม่มีท่าทีเสียใจ หรือว่า ตกใจเลย ที่รู้ว่าเสี่ยตงเป็นพ่อของเธอ และยังคงตั้งหน้าตั้งตาเกลียดเขา อย่างไม่มีท่าทีลังเล หรือว่าแสดงความขัดแย้งทางจิตใจแต่อย่างไร ดูแล้วไม่สมจริง
2. เหยียบย่ำเกียรติของลูกผู้หญิง
ความจริงคนเขียนบทน่าจะวางให้ ดุจแพรแอบชอบหยกก็พอ ไม่น่าจะถึงกับได้เสียจนเป็นสามีภรรยากัน จากนั้นหยกก็เลิกกับดุจแพร ไปชอบพอแต่งงานกับกิ่งเหมย ซึ่งเป็นน้องสาวของดุจแพรได้อย่างใจร้ายมาก ที่สำคัญ ทั้ง หยก และ กิ่งเหมย หน้าชื่นตาบานมาก แสดงความรักออกหน้าออกตาต่อหน้าดุจแพร แม้แรก ๆ กิ่งเหมยจะรู้สึกผิดก็เหอะ ยังไงก็ยังดูแปลก ๆ คือผิดหลักความน่าจะเป็นด้านจิตวิทยาอ่ะค่ะ
3. บทพูดของตัวละครเลียนแบบหนังจีนเกินไป
เช่น "อย่าแตะต้องผู้หญิงของฉัน" เหมือนเลียนแบบ "ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ" มากเกินไป น่าจะใช้กรณีผู้หญิงถูกลวนลามเท่านั้น ไม่น่าจะใช้กรณีกิ่งเหมยถูกคนร้ายจับ ตามคำสั่งของเสี่ยตง หรือคนอื่น ๆ หรืออีกหลาย ๆ บทพูดที่ฟังดูแล้วขัด ๆ เหมือนให้โก้ ให้เก๋ แต่ผิดหลักความเป็นจริง หรือความน่าจะพูดเกินไป
ขอโทษนะคะถ้ากระทู้นี้ไปซ้ำกับกระทู้ของเพื่อน ๆ ท่านอื่นที่อาจตั้งมาก่อนแล้ว หรือขัดแย้งกับความเห็นของท่านใด แค่ความเห็นส่วนตัวเล็ก ๆ ของคนดูละครคนหนึ่ง