วิกฤตินั้นเกิดจากธารินทร์ (คนของอำมาตย์)เปิดเสรีทางการเงิน
เพื่อให้แบงก์อำมาตย์เอาเงินนอกราคาถูกดอกเบี้ยร้อยละ 2-3 มาปล่อยกู้กับคนไทยร้อยละ 16-22
เงินไหลเข้ามากผิดปกติจนจอร์จ โซรอสเห็นช่องสบโอกาสจึงเข้าโจมตีเงินบาทไทย
แบงก์ชาติโดยกำกับของอำมาตย์เอาเงินบาทของชาติมาสู้การโจมตีจนเสียหายหลายแสนล้าน
แต่ก็ยังไม่ยอยกเลิกกันพยุงเงินบาท เพราะพวกอำมาตย์จะเสียหายมาก


กระทั่งเงินประเทศหมดจริงๆ ชวลิต โดยการแนะนำของพรรคพวกอำมาตย์ (อำนวย) ก็ยังคงต่อสู้ค่าเงินอยู่
จนกลุ่มทักษิณบอกว่าสู้ต่อไปไม่ได้แล้ว ประเทศล่มจมแน่ จึงมีการลดค่าเงินบาทลง
ผลคือแบงก์อำมาตย์ขาดทุนย่อยยับ จึงเป็นที่ผูกใจเจ็บของพวกอำมาตย์อย่างรุนแรง


ต่อว่าชวลิตโดนอำมาตย์บังคับให้ลาออก ปชป.กลับมาเป็นรัฐบาลอีกครั้ง
อัมเรศถูกส่งมายึดเงินคืนจากธุรกิจต่างๆ ด้วยการตั้งปรส. ส่งเงินคืนอำมาตย์ด้วยการขายธุรกิจไทยให้ต่างชาติ
ปรส.จึงไม่มีต้องรับผิด เพราะทำตามใบสั่งอำมาตย์