เขามารับไปกินข้าว และให้ช่อดอกไม้เราในวาเลนไทเมื่อวาน ^^

ถึงจะอารมณ์บูดในเรื่องที่บ้านเมื่อวาน T_T

แต่เรื่องของเรากับเขา ยังไงก็น่ารัก+ประทับใจเหมือนเดิม เขาขับรถวนไปพาไปสงบสติอารมบอกให้ใจเย็นๆ เราอารมเสียกับคนเเถวบ้านเรื่องต้นไม้ที่โดนตัด...


แต่มันรู้สึกดีที่เขาขับรถมาหาเรา โทรจะมาช่วยเคลียร์ แต่เราตัดปัญหานี้ไปว่าดูแลแก้ไขได้แล้ว

ที่นี้พอไปกินข้าวที่แถวๆร้าน ม มหิดล ศาลายา พอขึ้นรถ เขาก็เอาดอกไม้ช่อนึง  กุหลาบสีขาวกับคาเนชั่นสีแดงปนกันมายื่นให้ ช่อไม่ใหญ่กลมๆเล็กๆอะ


เขาบอกว่า "เวลาที่ผ่านมา ผมกับ...ก็เป็นแค่เพื่อนร่วมงานเฉยๆ  แต่นี้ไป ผมขอเป็นเพื่อนร่วมชีวิตนะจะได้ไหม ...รอให้ผมมั่นคงอีกนิด เราจะได้สบาย ... ช่วยเติมสิ่งที่ผมขาดมาตลอด ...ให้ข้อคิด ...ให้กำลังใจผมมาตลอด ทั้งเวลาที่ผมเหนื่อย ท้อ หรือว่าเสียใจ ต่อไปนี้...ถ้ารับกุหลาบช่อนี้ แล้วห้ามทิ้งผมลงถังขยะนะ  ไม่งั้นปรับแน่ๆ 555 ตกลงนะครับ"



บอกคำเดียวว่า เราซึ้งน้ำตาร่วงเลย ไม่คิดว่าขี้เหร่แบบเราจะมีใครมาทำอะไรแบบนี้ให้  สรุป ร้องไห้ตลอดทางเลย จนถึงบ้านเรา เขาก็บอกว่าอย่าลืมนะที่ผมพูดอะไรไป จำไว้ และอย่าลืม ^^

เราได้แต่ยิ้มทั้งน้ำตา ว่า วาเลนไน ของฉันมีทั้งเรื่องแย่ๆ และเรื่องที่ซึ้งใจที่สุด โอยฉันคงไม่ต้องอยู่คนเดียวแบบเดิมอีกแล้ว อยากถามเขาเหมือนกัน ฉันกับเขามันไปสะดุดใจตอนไหนวะเนี่ย โว้ววว ทั้งที่เป็นเพื่อนกันไม่กี่เดือนเอง ประมาณ8เดือนเอง

แล้วเราจะต้องทำตัวยังไงละทีนี้ จากเดิมก็ติ้งต้อง หรือว่าต้องแต่งหน้าให้มันดีกว่าเดิมหน่อย