สวัดดีเพื่อนๆชาวพันทิปคับ นี่เป็นกระทู้แรกของกระผมตั้งแต่เปลี่ยนเป็นพันทิปโฉมใหม่

เราเคยอ่านเรื่องที่เพื่อนๆเอามาแชร์เกี่ยวกับคนข้างบ้านที่ชอบมาจอดรถขวางมาก็มาก
อ่านวิธีจัดการกับเพื่อนบ้านประเภทนี้มาก็มาก แต่วิธีพวกนี้ใช้ไม่ได้ผลกับผมคับ เมื่อเจอกับเพื่อนบ้านจอมมึน

เรื่องของเรื่องคือ ที่ๆผมเช่าอาศัยอยู่ตอนนี้เป็นอาคารสองห้องคู่เดื่ยวๆไม่ติดกับใคร เปิดเป็นร้านเกมส์
ด้านหน้าติดถนนใหญ่ ด้านข้างๆห่างจากที่เราอยู่นิดหน่อยเป็นบ้านแต่ต่อเติมด้านหน้าเปิดร้านขายของขายอาหาร (พ่อ แม่ ลูก)
แต่เจ้าของอาคารที่เราเช่าอยู่กับบ้านขายอาหารเป็นญาติกัน เพราะฉะนั้นหลังบ้านเลยรวมเป็นบริเวณเดียวกัน
ไม่มีรั้วกั้นระหว่างบ้านแต่ละหลัง ใช้รั้วใหญ่ร่วมกันเวลาเข้าออกมีทางเข้าอยู่ข้างๆร้านเรา
รวมๆคือด้านหน้าของที่เราอยู่เป็นถนน ทางเข้าอยู่ข้างบ้าน เข้ามาก็จะเป็นหลังบ้านของเจ้าของที่
หลังบ้านเรา และหลังบ้านขายอาหารเรียงกันไป ก่อนที่เราจะมาอยู่หลังบ้านเรารกมากหญ้าขึ้นเต็ม มีของวางเกะกะไปหมด
เราเริ่มปรับปรุงคือถางหญ้า เก็บของออกจากโรงรถเรียบร้อยแต่ยังไม่เข้ามาอยู่ เพราะรอช่างต่อเติมอยู่
จะแวะมาดูความคืบหน้าบ้าง ครั้งแรกที่ข้างบ้านเข้ามาจอดคือเค้าต่อเติมโรงจอดรถ
เรามาเห็น เค้าเลยบอกว่าขอจอดจนกว่าจะต่อเติมเสร็จ เราก็ไม่ว่าอะไรไม่อยากมีปัญหา เพราะเห็นว่าเป็นญาติกับเจ้าของบ้าน
แต่หลังจากที่เรามาอยู่ โรงจอดรถเค้าก็เสร็จ เค้าก็ยังไม่เอารถออกไปซักที จนบางครั้งเราต้องคอยออกไปหลังบ้านบ่อยๆ
ไปยืนมองรถเค้าให้เค้าเห็น แต่เราก็ไม่พูดอะไรจนผ่านไปเกือบอาทิตย์ถึงเอารถออก

เรามาอยู่ใหม่ก็ไม่อยากมีปัญหากับใครก็พยายามผูกมิตรไว้ แรกๆเราไปกินข้าวร้านเค้าทุกวัน ซื้อของร้านเค้า
เราอยู่คนเดียวแฟนอยู่คนละที่เลยไม่อยากทำกับข้าว แต่เราก็รู้สึกเหมือนเค้าไม่พอใจอะไรเราซักอย่าง
เวลาเราไปซื้อข้าวเหมือนเค้าไม่สนใจเราสั่งไปก็ไม่ค่อยอยากทำให้ ถ้าทำก็ทำให้เราคนสุดท้าย
ทั้งที่เวลาเด็กในร้านจะกินข้าว เราก็ไปสั่งร้านเค้า เดินไปเอาเองด้วย ไม่ได้ให้มาส่งให้
หลังๆเราเลยไม่กิน ยอมทำกินเองถ้าเด็กอยากกินเราก็ทำขายด้วยเลย ได้เงินอีกต่างหาก

เราก็ต่างคนต่างอยู่กับเค้ามาได้ไม่กี่วัน เรื่องใหม่ก็มาเกิดขึ้นจนได้ คือเค้ารื้อหลังคาบ้านแลัวเอาพวกของมากองไว้
ในโรงจอดรถ แรกๆเค้าก็จอดรถที่ใต้ต้นไม้หลังบ้านเค้า จอดได้ไม่กี่วันก็เอามาจอดในโรงจอดรถเราอีก
(เราใช้มอเตอร์ไซค์ กลางวันจอดหน้าร้าน กลางคืนเอาไว้ในร้าน) หลังบ้านเราเอาไว้ตากผ้า กับเก็บของ

เราก็อึ้งเลย คิดว่าคนปกติเค้าจะมาใช้สถานที่ของคนอื่นเค้าต้องขออนุญาต หรือบอกกล่าวกันบ้างไม่ใช่เหรอ
แต่นี่ไม่มีเลย ทำมึนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เวลาเจอหน้าเราก็ไม่พูกเรื่องเอารถมาจอดเลย

วันก่อนเราไปซื้อหิ้งพระมาจะติด แต่เราลืมไปว่าพวกอุปกรณ์เราเก็บไปไว้ที่บ้านหมดแล้ว
เราเลยเดินไปขอยืมข้างบ้าน เรารู้ว่ามีเพราะเคยเห็นเค้าใช้ คิดว่าน่าจะให้เรายืม เราจะเจาะแค่รูเดียว
เพราะเค้าก็มาจอดรถบ้านเราแล้วเราก็ไม่ได้เคยว่าอะไร (เราว่าในใจกับบ่นให้แฟนฟัง)
เราเดินไปถามคนผู้หญิง เราเรียกว่าป้าเพราะอายุน่าจะประมาณ 40ขึ้น ว่าขอยืมสว่านไปเจาะวางหิ้งพระหน่อยได้มั้ย
เค้าทำหน้าเหมือนเบื่อโลก เค้าบอกให้เราไปถามลุงเอง เราเลยเดินเลาะข้างบ้านไปถาม ว่าขอยืมสว่านไปเจาะหน่อยได้มั้ยเราซื้อหิ้งพระมา พอดีเราไม่มีสว่าน เราขอยืมไปเจาะแค่รูเดียว ไม่น่าเชื่อเราพูดยังไม่ทันขาดคำเค้าสวนกลับมาว่าใช้อยู่
ทั้งๆที่ตอนนั้นเค้าไม่ได้ทำอะไรเลย เราหน้าชาเลย เสียความรู้สึกมากที่เค้าไม่ฟังเราเลย เค้าสวนคำพูดมาอย่างเร็วเรายังพูดไม่จบเลย
เราเลยเดินหันหลังกลับ เค้าพูดตามหลังเรามา ว่าใช้ทั้งวันนะไม่ต้องมารอยืม

เราเลยเดินออกมา พอดีเห็นข้างบ้านเลยเราไปประมาณ30เมตร กำลังต่อเติมทำร้านอาหาร
เราเลยเดินไปบอกว่ามีคนว่างมั้ยเราจะจ้างไปเจาะผนังให้เราหน่อย เราอยู่ร้านเกมส์เดินเลยไปหน่อย
(ตอนนั้นเราคิดจะจ้างเลยนะ เสียเงินไม่ว่าอย่าเสียหน้าเป็นพอ)
ลุงเจ้าของร้านเดินมาถามเราจะเจาะอะไร เราบอกจะเจาะวางหิ้งพระ เค้าถามว่าเราเจาะเป็นมั้ยถ้าเป็นก็เอาไปเลย
เสร็จแล้วค่อยเอามาคืน เราแบบอึ้งเลย ทั้งๆที่เราไม่รู้จักเค้ามาก่อน แต่กับคนที่มาอาศัยจอดรถในที่ของเราล่ะ ฟ้ากับเหวเลย
เค้าก็บอกเค้าจะเปิดร้านข้าวราดแกงกับก๋วยเตี๋ยวเรือ หยุดไปนานเพราะเค้าต้องดูแลลูกชายป่วยอยู่โรงบาล
เราตั้งใจไว้เลยถึงเค้าไม่บอกเราก็ต้องมาอุดหนุนแน่ๆ คนดีๆเราต้องตอบแทน

พอเราจัดการเรื่องของเราเรียบร้อย เรานั่งคิดเลยว่า จะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้แล้ว มันเอาเปรียบเราเกินไป
ต้องตอบแทนข้างบ้านให้สาสม เราเลยรอจังหวะที่เค้าเอารถออกไปซื้อของ เอาราวตากผ้าไปขวางตรงทางเข้าไว้
เพื่อความสมจริงเราเอาผ้าตากไว้ด้วย แล้วเราก็เดินเข้าร้านด้วยความสะใจ ตอนเย็นเราเดินออกไปดู
โอ้ พระเจ้า เค้ายกราวตากผ้าเราไปแอบไว้แล้วเอารถเข้ามาจอดอ่ะ เราอึ้ง อึ้งมากๆทำอะไรไม่ถูกเลย กลับไปตั้งหลักก่อนรอเวลา
แล้ววันนี้เองสดๆร้อน เราเอาชั้นวางที่เป็นเหล็กออกมาพ่นสี จริงๆเราก็ไม่จำเป็นต้องพ่นหรอก แต่เราเคยอ่านเจอจากพันทิป
เราเองก็คิดว่าน่าจะได้ผล โดยที่เราไม่ต้องเอ่ยปาก เรารอจังหวะที่เค้าเดินมาหลังบ้าน เราเริ่มเขย่ากระป๋องให้ได้ยิน เป็นการเตือน
ว่าเราจะพ่นแล้วนะ ก็ยังไม่มีการตอบรับ เราเลยเอาวะ พ่นเลยเราก็พ่นๆ ไปเรื่อยๆ เค้าก็อยู่หลังบ้านนะเห็นเราด้วย
ยิ่งเวลาเราเหลือบไปเห็นเค้ามองเรายิ่งพ่นใหญ่ เราพ่นจนสีเกือบหมด จนเราปวดมือ ก็ไม่เกิดอะไรขึ้น เค้ายังคงจอดต่อไป
เราจนปัญญาแล้ว ใจเราไม่อยากให้เค้ามาจอดอีกต่อไปแล้ว เราควรจะทำยังไงดี ที่ไม่ใช่การเดินไปบอกว่าไม่ให้จอดน่ะ
ไม่ใช่ไม่กล้านะ แต่เราไม่อยากพูดกับเค้าทั้งสองคนเลย เพื่อนๆช่วยแนะนำเราหน่อย
หรือใครมีประสบการณ์กับเพื่อนบ้านจอมมึนก็มาแชร์กับเราได้ เผื่อจะเป็นแนงทางให้เราได้

ขอบคุณมากคับที่รับฟังเรื่องของเรา