ไปปายบายมายเซลฟ์.

ไปปายมาครับ
ไปครั้งแรกครับ
ไปมาคนเดียวครับ
ไปเที่ยวคนเดียวครั้งแรกครับ
นอกจากเสื้อผ้าและกล้อง
ยังเอาสมุดบันทึกกับปากกาไปด้ามนึง
นี่คือสิ่งที่เขียนออกมาระหว่างการเดินทางครับ.

---

14/1/56

13.06 | หัวลำโพง

ออกซักที ในที่สุดก็ออกซักที รถไฟไทยที่ฉันใช้เป็นพาหนะที่พาฉันไปสู่จุดหมายปลายทาง เอาเข้าจริงมันก็ไม่ได้เลทมากอย่างที่คิดเอาไว้ซักเท่าไหร่หรอก แค่สิบห้านาทีเอง หวังว่าระหว่างทางจะไม่มีอะไรให้ไปถึงช้ามากก็แล้วกัน

เมื่อเช้านี้พารานอยด์ (หรือเรียกว่าตื่นเต้นจะดีกว่า) ตื่นแต่เช้าตั้งแต่เจ็ดโมงทั้งที่รถไฟออกเที่ยง นี่แหละมั้งอาการตื่นเต้นเวลาได้ไปเที่ยวเหมือนที่ตอนเด็กๆชอบเป็น

บางที การเดินทางครั้งนี้อาจจะทำให้ตัวฉันตอนเด็กได้ออกมาวิ่งเล่นอีกครั้งก็ได้

เมื่อเช้ามาถึงหัวลำโพง อยู่ๆก็มีคุณลุงมาถามเป็นภาษาอังกฤษว่าขึ้นรถขบวนไหน ฉันกลัวคุณลุงจะเก้อเลยตอบภาษาไทยกลับไป คุณลุงหัวเราะเสียงดัง พอกลับมาเจออีกทีพบว่าคุณลุงเป็นพนักงานเตรียมรถ ลุงบอกให้ฉันขึ้นไปเฝ้าผ้าห่มที่ลุงเพิ่งขนขึ้นไปให้หน่อย ก่อนจะไปลุงบอกกับฉันว่า

“โชคดีนะหนู”

นี่อาจจะเป็นข้อดีของการเดินทางคนเดียว, เรามีอิสระและเฝ้ามองสิ่งรอบๆตัวที่เราไม่เคยใส่ใจที่จะมอง ได้มิตรภาพจากคนที่เราไม่รู้จัก

ถึงจะดูเหงาๆ แต่ก็มีชิ้นส่วนตามรายทางให้เรามาเติมเต็มให้สมบูรณ์

ตอนนี้ที่นั่งตรงข้ามของฉันยังคงว่างเปล่า ใครจะมานั่งกันนะ? : )

(ขอบคุณเพื่อนที่มาส่งที่รถไฟ อย่างน้อยก็ไม่ทำให้ตัวเองดูเหงาจนเกินไป ฮ่าๆ)


_{คุณลุงคนนั้น.}