เราควรทำยังไงกับสถานะการร์เช่นนี้ดีระหว่างคุณแม่กับแฟน

ที่บ้านแฟนเปิดguest house แล้วก็ทำร้านอาหารเล็กๆ ซึ่งจะยุ่งมากๆช่วง 1ทุ่ม - เที่ยงคืน แต่ก็ไม่ได้ยุ่งทุกวัน แล้วแม่แฟนเพิ่งบินกลับไปทำงานเยอรมัน ตอนนี้แฟนเราทำอยู่คนเดียวทั้งดูแลguest house แล้วก็ดูแลร้าน ไม่ได้จ้างใครช่วย เพราะคิดว่าจ้างไปก็ไม่คุ้มแน่ๆ (เคยจ้างแล้วและไม่คุ้มจริงๆ) เป็นการเพิ่มต้นทุนเปล่าๆ หน้าที่หลักๆแฟนเราก็เป็นพ่อครัว แล้วถ้าไม่มีใครสั่งอาหารก็จะเล่นดนตรีเล็กๆน้อย ส่วนเราพอเลิกงาน 3ทุ่ม ก็จะมาช่วยจดบิลล์รับออเดอร์แต่ก็ไม่ได้ทุกวัน ซึ่งปัญหาคือ แม่เราไม่อยากให้เราไปช่วยแฟน เหตุผลคือ จะทำให้ตัวเองดูไม่มีคุณค่า เค้าขอร้องให้ไปช่วยก็ไปง่ายๆ ทำตัวเองง่ายเกินไปเดี๋ยวนี้ทุกอย่างเป็นธุรกิจถ้าทำไปแล้วไม่ได้ประโยชน์จะทำทำไม  แม่อยากให้เลิกงานแล้วกลับบ้านเลย แต่นั่นก็แฟนถ้าเรื่องแค่นี้เราซึ่งเป็นแฟนช่วยไม่ได้แล้วจะเป็นแฟนกันทำไมเราทำเพราะอยากช่วยแฟน ไม่ได้อยากได้เงิน เพราะถ้าเราไปก็ได้กินฟรีอยู่แล้ว เราก็หาทางออกโดยการสลับๆกัน เลิกงานกลับบ้านเลยบ้าง ถ้าวันไหนไปช่วยแฟนก็กลับดึกหน่อย เราก็ไม่ได้ไปเตร็ดเตร่เที่ยวเมาเละเทะทำตัวเป็นผู้หญิงใจแตกนะ ก็อยู่ที่ร้านแฟนตลอด เคยพยายามคุยกับแม่หลายครั้งแล้ว แม่ก็เหมือนจะเข้าใจนะแม่ก็บอกว่าแกโตแล้วชั้นเลี้ยงได้แต่ตัวเรื่องอื่นก็ต้องดูแลตัวเอง แต่พอเอาเข้าจริงแม่ไม่เห็นเข้าใจเลยอะ ถ้าพูดตรงๆด้วยความที่ว่าบ้านแฟนฐานะด้อยกว่าบ้านเรา แม่ก็เลยไม่ปลื้มอยากให้เลิกกันเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เข้าใจแม่นะว่าอยากให้ลูกเจอคนดีๆที่พร้อมดูแลเรา แต่ทำไงได้อะแฟนเราดันเป็นคนดีที่ไม่มีตังอะ แล้วยิ่งแม่ไม่ชอบแฟนเรา พอแฟนเรารู้ก็เลยยิ่งไม่ค่อยเข้าหาแม่ คือต่างคนก็ต่างไม่อยากคุยกัน แล้วเราซึ่งคนกลาง บอกได้เลยว่าโครตอึดอัดใจเลย แม่เราก็รัก แฟนเราก็รัก ก็คิดว่าพยายามทำดีที่สุดแล้วนะ ไม่รู้ต้องทำตัวยังไงดี ใครพอมีทางออกดีๆช่วยหน่อยเหอะค่ะ ไม่ชอบให้มันเป็นแบบนี้เลย
(อันนี้อาจเป็นเหตุผลที่แม่เราไม่ปลื้มแฟนเราด้วยคือ เราโตกว่าแฟน เรา26 แฟน 23 ,การศึกษาเราสูงกว่า ,ก่อนแฟนเราจะมาดูแลร้านเต็มตัว เคยเป็นนักดนตรีมาก่อน )