ผมเองเข้าไปอยู่บ้านหลังนั้น
ต้องดูแลมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๖
ตอนนั้นลายลาย ยังเด็กมาก
อยู่ด้วยกันมานานเป็น ๑๐ ปี
เจ็บก็ดูแล ไปไหนก้ไม่เคยไป ถ้าค้างคืน สละสิทธิ์
คิดถึงลายลาย
เพราะนั่งคอย ไม่ยอมรับอาหารจากใครทั้งนั้น
ยิ่งกว่ารัก ยิ่งกว่าผูกพัน
น้องป่วยมาเป็นอาทิตย์ เกือบสองอาทิตย์
พาไปพบหมอที่ว่าดีที่สุด ฉีดยา ให้ยา
ก็ไม่ดีขึ้น น้องเริ่มปฏิเสธอาหาร เดินไม่ได้
หายใจแรง ตาบวม
และแล้ววันนี้ ประมาณ ตี ๒ กว่า ๆ
ลาย ๆ ก็จากผมไปอย่างไม่มีวันกลับ
ช่วยให้สติผมด้วย น้ำตาเอ่อทั้งวันครับ
ผมเองเข้าไปอยู่บ้านหลังนั้น
ต้องดูแลมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๖
ตอนนั้นลายลาย ยังเด็กมาก
อยู่ด้วยกันมานานเป็น ๑๐ ปี
เจ็บก็ดูแล ไปไหนก้ไม่เคยไป ถ้าค้างคืน สละสิทธิ์
คิดถึงลายลาย
เพราะนั่งคอย ไม่ยอมรับอาหารจากใครทั้งนั้น
ยิ่งกว่ารัก ยิ่งกว่าผูกพัน
น้องป่วยมาเป็นอาทิตย์ เกือบสองอาทิตย์
พาไปพบหมอที่ว่าดีที่สุด ฉีดยา ให้ยา
ก็ไม่ดีขึ้น น้องเริ่มปฏิเสธอาหาร เดินไม่ได้
หายใจแรง ตาบวม
และแล้ววันนี้ ประมาณ ตี ๒ กว่า ๆ
ลาย ๆ ก็จากผมไปอย่างไม่มีวันกลับ