เมื่อมิมีเสมอค่าสายตาแล้ว
เรื่องดีๆมิแคล้วอุบัติได้
แม้นเพียงเลวแค่เสี้ยวก็กลับกลาย
เป็นชั่วร้ายไม่มีดีนี่แหละคน
อันเรื่องดีที่เคยทำแต่ปางหลัง
กลายเป็นซากหักพังให้ฉงน
ต่อแต่นี้ทำฉันใดถูกใจคน
ก็คงต้องหมดตัวตนเป็นตัวเอง