เราจะเล่าง่ายๆสั้นๆเลยนะคะ  เด็กๆครอบครัวเรามีปัญหาค่อนข้างหนักเราเลยต้องไปอาศัยอยู่กับพวกอาๆตั้งแต่ ม.1 ยอมรับว่าช่วงที่อยู่ค่อนข้างทรมานมากเพราะต้องตื่นตั้งแต่ ตีสี่เพื่อช่วยทำงานบ้าน แล้วต่อรถประมาณหลายๆต่อเพื่อไปโรงเรียน เพราะว่าที่พักอยู่ไกลมากๆ โดนตี โดนด่า สารพัด แต่ก็ทนเก็บมันไว้ เจออย่างนี่เราเลยเข็ดที่จะอยู๋ร่วมกับใครเหมือนทุกอย่างมันฝังอยู่ในหัวเรา
      จนมาคบกับแฟนคนนี้พอเขาเรียนจบ ขอชวนมาอยู่ที่บ้านต่างจังหวัดแม้เราไม่อยากมาแต่ก็ยอมทำตามแต่เราก็อยากย้ายกลับบ้านทุกวัน แรกๆก็เช่าบ้านอยู่ใกล้ๆบ้านพ่อแม่เขาเพราะสถานที่ไม่อำนวย แต่พอพ่อเขาซื้อบ้านแล้วให้เราย้ายเข้ามาอยู่ก่อนเนื่องจากพ่อเขายังไม่สามารถย้ายมาได้  มาวันนี้พ่อกับแม่ย้ายของเข้ามาแล้ว เราก็เริ่มไม่อยากอยู่ที่บ้านนี้เข้าไปใหญ่  
     พ่อกับแม่เขาก็ดีกับเรามากๆเลยนะคะแต่เราเองนี่แหละที่รู้สึกอึดอัดกับการที่ต้องอยู่กับคนอื่น จะไปไหนพ่อเขาก็ห้ามๆๆๆ เราก็ยิ่งอึดอัด.....