ธรรมกาย กับ ธุรกิจขายตรง

ถ้าใครรู้จัก  ธุรกิจ  ขายตรง   จะรู้ว่าวิธีการคือ  
   1.  อาศัยความโลภของสมาชิก
   2 . อาศัยสินค้า  ที่ประเมิณค่ายาก  แต่ ขายแพง  เช่น  เครื่อสำอาง  ยาบำรุง  ( มันยากที่จะพิสูจณ์  ว่าราคา เหมาะสมเท่าไร )
   3.  อาศัยความเชื่อ  เชื่อว่าใช้แล้วดี  ใช้แล้วบอกต่อ  หาสมาชิกเพิ่ม  แล้ว ได้ส่วนแบ่ง
   4.  อาศัย  ลำดับชั้น  สร้างแรง จูงใจให้กับสมาชิก  
                  ผลที่เกิดขึ้นคือ  สมาชิกได้ของ  ที่ไม่คุ้มกับราคา   จนคนที่ไม่ไหว  ก็เดือดร้อน  เป็น ส่วนใหญ่  ส่วนน้อยก็ได้ส่วนแบ่ง  แต่  เงินส่วนใหญ่  เข้ากระเป๋าเจ้าของ

       เอามาเปรียบเทียบกับ  ธรรมกาย
1.  อาศัยความโลภ  ของคน  ที่อยากได้บุญ  มหาบุญ  โคตรละบุญ  
2.  บุญ เป็นสินค้า  ที่ประเมิณค่ายาก  เพราะมันหาค่ามิได้  หรือ  อีกในหนึ่ง  คือ มันไม่มีค่านั้นเอง  
3.  อาศัยความเชื่อ   เชื่อว่าบุญแบบนี้มันดี   เงินที่เสียไปมันคุ้ม  ยิ่งคุ้ม  ยิ่งทำ  ถามว่า  เอาเงินไปซื้ออะไร  ไม่ได้ไปซื้อบุญ   แต่จริงๆ  คือ            ซื้อความเชื่อ  เพื่อ  สนองความโง่   เพราะ  กิเลสความโลภ    ทั้งที่ความจริง   การรู้สึกพอ  ได้บุญมากที่สุด  เพราะ  ถือเป็นการเข้าใกล้ทางที่พระพุทธเจ้า   ตรัสรู้   ทางสายกลาง
4.  อาศัย  ลำดับ  ชั้น  สวรรค์  วิมาน  สร้างแรงจูงใจ

                ผลที่เกิดขึ้น  คือ  สมาชิก  ก็สิ้นเนื้อประดาตัว  เพื่อแลก  กับ  ความโง่  แห่ง  ความเชื่อ  ในกิเลสแห่ง  ความโลภบุญ  ใครที่ได้ก็ไอ้คนที่เก็บตัง  ขาย  บุญ  ( ที่ต้นทุนไม่มีเลย  จะไปรู้ว่าได้จริงไม่จริงก็ตอนที่ตายไปแล้ว  ผมไม่รู้หรอกว่า   ตายไปแล้ว  คุณจะได้บุญ  ที่เสียตังซื้อ  ตอนมีชีวิตไหม  แต่สิ่งที่ผมรู้แน่ๆ  คือ  ตอนตายคุณก็ตายไปกับความโลภบุญ   มัน  จะมีความสุข กว่า  คนตายที่ปล่อยวางได้ยังไง )
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่