ธรรมชาติ เป็น สัจธรรม

อินทรวิเชียรฉันท์ ..

o อบอ้าวผะผ่าวร้อน          ชลธร ฤ เหือดหาย
แห้งผากประจักษ์กาย          สุริยาฉะฉายฉาน

o หนาวเหน็บสิเจ็บเนื้อ       หิมะเหลือจะร้าวราน
อกทรวงสะท้านซ่าน           อุระหวั่นสนั่นตรม

o ฟากฟ้าก็เวิ้งว้าง             คคนางค์ยะเยือกลม
โบกโบยพระพายพรม          พสุธาขยับเตือน

o ราตรีประดับฟ้า              นภดารกาเกลื่อน
เหตุใดบ่เยี่ยมเยือน             ละบุหลันพเนจร

o ทิวาสวัสดิ์ศรี                 มนนี้สิอาวรณ์
เหมันต์วสันต์ย้อน               คิมหันต์ ณ ผ่านเลย

o วารีและเวลา                 คณนาสิแค่เคย
ไปแล้วก็แล้วเอ๋ย                ธุระเลยละหวนคืน

o กฎธรรมชาติสร้าง           ริมล้างสกัดฝืน
เป็นสัจธรรมยืน                  บ่มิขืน ฤ ขัดใด ..
  
             *******************