สวัสดีค่ะ...
            ป้ามีเรื่องประทับใจเล็ก ๆน้อย ๆ เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานก่อนนี้เอง ..ป้าขออนุญาติมาแบ่งปันในห้องนี้หน่อยนะค่ะ
ป้าได้พบเจอทหาร 2 นายบนรถทัวร์โดยสารสาย อุดรธานี ไป สกลนคร เวลาประมาณ 16.20 น.
เห็นเขาคุยกันว่ามาจาก ค่ายแถวจังหวัดปราจีนบุรี (ป้าเข้าใจว่าทหารคงกลับมาพักมาเยี่ยมบ้านที่สกลนคร)
ระหว่างที่อยู่บนรถ ทหารทั้ง 2 นาย จะคอยมอง ตรงประตูรถเวลารถจอดรับผู้โดยสารว่ามีผู้โดยสารใหม่ขึ้นมารึเปล่า
ไม่ว่าคนที่จะขึ้นมาจะเป็นผู้ชาย รึ เป็นผู้หญิง ทหารทั้ง 2 นายจะลุกขึ้นจากที่นั่งก่อนเสมอทันทีโดยไม่ลังเล แม้แต่น้อย
                      ป้าเห็นพวกเขาทำแบบนี้จน ผู้โดยสารเต็มรถ จนถึงขั้นต้องยืนเบียดกันเลยทีเดียว
แล้ว กิริยา และการแต่งกายชุดทหาร(ชุดลายพรางสีเขียว)
ชั่งอ่อนน้อม มีสัมมาคารวะ..การพูดการจากับคนแก่ และการทักทาย ก็แสดงถึงความเป็นมิตรจริงใจ และเป็นห่วงเป็นไยได้ดี..
        ป้าเลยนึกย้อนไปว่า อยู่ในกรมทหารทำไม ฝึกคนได้ดีขนาดนี้ ฝึกให้มีระเบียบ ช่วยเหลือประชาชนอย่างแท้จริง
...ตลอดระยะทางกว่า 100 กิโลเมตร ป้าภูมิใจจังค่ะ ภูมิใจในความเป็นทหารของพวกเขา  ป้าดีใจแทนคุณพ่อ คุณแม่ ของทหารทั้ง 2 นายนี้ ว่ามีลูกชายที่ดี
           แต่ป้าจำได้แค่ว่า 1 ในนั้นลงรถที่ ต.ม่วงไข่  อ.พังโคน จ.สกลนคร ค่ะ ป้าไม่มีโอกาศที่จะขอบคุณพวกเขา รึแม้แต่ชื่อก็ไม่รู้จัก
ก็เลยขออนุญาติพื้นที่นี้ฝากขอบคุณ และฝากขอบคุณไปถึง ค่ายทหารที่ปราจีนบุรี ด้วยนะค่ะ ที่ฝึกอบรมทหารได้ดีมาก มีคุณภาพ เมื่อออกสู่โลกภายนอก
                 ป้าก็เลยอยากแบ่งบัน...ในความเป็นทหารไทยของพวกเขาค่ะ