รถไฟความเร็วสูงของไทย - ถึงเวลาแล้วหรือ ....มติชนออนไลน์.. กระทู้ที่ 4 แล้ว...

กระทู้สนทนา
กระแสทรรศน์ มติชน 10 มกราคม 56 โดย สมเกียรติ พงษ์กันมา
วิศวกรอิสระ spongkanta@gmail.com


ปัญหารถไฟความเร็วสูงของไทย

1.ขาดบุคลากรที่เข้าใจ มีทักษะในการออกแบบ บริหาร จัดการ งานก่อสร้าง
วิศวกรรมการเดินรถ ทั้งงานวิศวกรรมโยธา เครื่องกล ไฟฟ้า สื่อสาร การควบ
คุมอัตโนมัติ ความปลอดภัย ของระบบรางและรถไฟฟ้า โดยเฉพาะของรถไฟ
ความเร็วสูง ขาดความสามารถที่จะพัฒนา กำหนด เขียนสเปกข้อจำกัด ในสิ่ง
ที่ต้องการ (specifications) ให้เหมาะกับความต้องการของประเทศไทย การ
ลอกแบบของต่างชาติ เช่นของญี่ปุ่นและจีนจะบกพร่อง ไม่สมบูรณ์ ขาดสิ่ง
ต้องการเฉพาะตัวที่เหมาะสมกับท้องถิ่น เช่น อุณหภูมิ สิ่งแวดล้อม
และวัฒนธรรม (customization)

2.ไม่มีอะไรได้มาเปล่าๆ (no free lunch) ไทยจะต้องเสียค่าตอบแทนในรูป
แบบต่างๆ ซึ่งจะเป็นฝ่ายขาดทุน ตัวอย่าง การผูกขาดบริษัทผู้ผลิตและจำหน่าย
อุปกรณ์ ตัวรถ ระบบต่างๆ ของรถไฟฟ้าของบีทีเอส และของบริษัทรถไฟฟ้า
กรุงเทพที่ให้บริการรถไฟใต้ดินในปัจจุบันเป็นรายเดียวกัน ผูกขาดราคา ปราศ
จากคู่แข่ง ทำให้ลูกค้าเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

3.เงินลงทุน ยังไม่ปรากฏแหล่งของเงินลงทุน สามแสนล้านบาทของสาย
กรุงเทพฯ-เชียงใหม่ 700 กม. และ ประมาณสองแสนล้านบาทของสาย
กรุงเทพฯ-หนองคาย ระยะทาง 600 กม. เพื่อความเร็วสูง 200-300 กม./ชม.
เงินห้าแสนล้านบาทนี้เป็นหนี้สาธารณะที่ประชาชนไทยรวมลูกหลานที่เกิดใหม่
ทุกคนต้องช่วยและแบ่งกันรับผิดชอบ ไม่เคยปรากฏว่าที่ประเทศไหนในโลก
เก็บค่าโดยสารของรถไฟความเร็วสูงคุ้มกับการลงทุน

4.ค่าโดยสารต่อคนต่อกิโลเมตรที่คำนวณไว้ล่วงหน้านั้น เป็นการคาดการณ์
ไม่เคยใช้ได้จริงโดยเฉพาะในระยะเวลาที่เศรษฐกิจของทุกประเทศผันผวนไม่
แน่นอน มีแนวโน้มที่จะเลวลงกว่าที่เป็นอยู่ เพราะระบบทุนนิยมของทุกประเทศ
เชื่อมต่อกันเป็นลูกโซ่ที่มีโอกาสล้มตามกัน สำหรับเศรษฐกิจของไทยถดถอย
มาก เป็นผลจากนโยบายประชานิยมของรัฐบาล

5.คิดใหม่ ถ้าไทยยังไม่ต้องการรถไฟความเร็วสูง ยังไม่ต้องสร้าง เพื่อลดภาระ
ของหนี้สิน ทุกประเทศทั้งโลกอยู่ในภาวะเศรษฐกิจถดถอย ขาดเงินคงคลัง
งบขาดดุล ทั้งสหรัฐ ยุโรป รวมทั้งญี่ปุ่น และประเทศจีนเอง เป็นเวลาที่ไม่
เหมาะสมสำหรับโครงการใหญ่ที่ต้องใช้เงินลงทุนมาก หากจะคำนึงถึงเศรษฐกิจ
พอเพียง ใช้เงินเพียงร้อยละสิบของค่าก่อสร้างรถไฟความเร็วสูงมาปรับปรุง
ระบบรางที่มีอยู่ของการรถไฟแห่งประเทศไทย ออกแบบใหม่วางแผนใหม่ ให้มี
เสถียรภาพ ที่เชื่อถือได้ เป็นระบบรางคู่กว้าง 1 เมตรเช่นเดิม เพิ่มรางหลีก
รางสวน เป็นระยะ ใช้ไฟฟ้าขับเคลื่อน เพิ่มประสิทธิภาพของคน รวมทั้งการ
บริหารจัดการ เดินรถ ให้สะดวก ปลอดภัย อาจเพิ่มความเร็วได้อีกเท่าตัว ลด
เวลาของการเดินทาง ปรับระบบการรับส่งต่อให้กระจายไปทุกพื้นที่ จะเพิ่ม
คุณภาพของการขนส่งทั้งผู้โดยสารและสินค้าของระบบรางซึ่งมีต้นทุนต่ำ
เป็นทางให้เลือก ในขณะที่ค่าน้ำมัน และราคาค่าขนส่งทางถนนโดยรถบรรทุก
จะเพิ่มสูงขึ้นปราศจากเพดาน

หากปรับปรุงการรถไฟได้ ความเจริญทางเศรษฐกิจและรายได้ของประชากร
จะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน ลองคิดดู

http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1357805957&grpid=&catid=12&subcatid=1200

เชิญอ่านกันเต็ม ๆ จาก link  เพราะนี่คือ บทสรุป  เท่านั้น...กระทู้นี้  อยาก
เชิญ  คุณ "ขนมต้ม"  เพราะตั้งแต่มี  พันทิบ  ใหม่  ยังไม่ได้มาเยือน เลย
นะคะ  ถ้าเข้ามาอ่าน  สาวเหลือน้อย  เชิญ  เป็นพิเศษเลยค่ะ

ตั้งแต่นายกฯ ประกาศนโยบาย  รถไฟความเร็วสูง  รู้สึกหลายคนก็ฝันหวาน
กันแล้ว   แต่  มติชน  จอมอวย  ก็เอาบทความนี้มาลง  เบรก ซะยังงั้น
ใครชอบ  ไม่ชอบ  ลองวิจารณ์กันหน่อย

หมดโควต้าแล้ว  แต่วันนี้ไม่มี เคอร์ฟิว ...ต่อไปจะตามป่วน  กวน...
ไปเรื่อยๆ  โปรดทราบ

สาวแว่น
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่