ไม่มีอะไรมาก แค่ดีใจที่ว่า สิ่งที่เราทำมาตลอดหนึ่งปี
โดยที่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า เค้ากับเราจะใจตรงกันได้รึเปล่า
จะได้คบกันไหม จะสมหวังไหม ทำไปแล้วมันจะเสียเวลา เสียความรู้สึกกันเปล่าๆไหม
(ที่ไม่กล้าคาดหวัง เพราะ เคยผิดหวัง แล้วมันแทบทำใจไม่ได้)
ขอแค่สิ่งเราทำไปแล้ว เห็นเค้าอมยิ้มได้ เราก็มีความสุขแล้ว
แต่มาวันนี้ มันเหมือนกับว่า ความรู้สึกที่เราได้สะสมให้เค้าทีละเล็กที่ละน้อย มัน เต็ม อ่ะ

ดีใจที่ในที่สุด ก็มีคนเห็นคุณค่าในตัวเรา