เหตุเกิดเมื่อประมาณ 15.30 น. วันนี้ค่ะ จขกท ท้อง 35 วีคแล้ว กำลังจะเดินกลับไปที่รถเพื่อขับกลับบ้านในบริเวณลานจอดรถที่ทำงานชั้นใต้ดิน
ขณะกำลังเดินข้ามเลนที่จุดเกิดเหตุ ก็เห็นแล้วว่ามีรถมาก่อนหน้าลงมาจากทางเข้าจึงได้หยุดรอให้เค้าไปก่อนแล้วจึงค่อยเดินข้ามมาช้า
เดินออกมาได้นิดเดียวอยู่ๆ ก็มีรถ CRV พุ่งตรงลงมาจากทางเข้าลานจอดรถแล้วเลี้ยวมาอย่างเร็วไม่มีการชลอดูเลยจริงๆ ชนเข้ากับแขนและขาทางด้านซ้ายของเรา อารมณ์ตอนนั้นห่วงแต่ลูกในท้องอย่างเดียวเลย ยกกระเป๋าถือกับกระเป๋าใส่เอกสารขึ้นบังท้องแล้วเบี่ยงตัวหลบ ทำให้ศอกและเข่าทางด้านซ้ายกระแทกกับกันชนมุมขวาของรถจังๆ
สิ่งที่เกิดขึ้น ไมามีแม้แต่การลงมาดูของผู้หญิงคนที่เป็นผู้ขับ มีแต่เปิดกระจกบอกขอโทษเราอย่างเดียว อ้างว่ามุมอับ มองไม่เห็นคนจริงๆ (เหมือนเป็นช่วงที่เค้าเลี้ยวหัวมุมโค้งมา แต่เราไม่ได้ข้ามตรงโค้งนะคะ ข้ามตรงช่วงที่เป็นช่วงกลางของเลนที่รถวิ่งได้) สิ่งที่เสียใจและเสียความรู้สึกมากคือ คุณก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน ชั้นก็เป็นผู้หญิงที่กำลังท้องอยู่ด้วยซ้ำ คุณไม่มีแม้กระทั่งน้ำใจที่จะลงมาหรือแสดงความรับผิดชอบมากกว่าแค่เปิดกระจกขอโทษแล้วก็ออกรถไปใช่ไหม คุณเคยเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นแม่มั่งรึเปล่า
อารมณ์นั้นบอกตามตรงว่าเราห่วงแต่ลูกในท้องมากๆ รีบตั้งสติแล้วพยุงตัวเองเดินไปนั่งที่รถ โทรหาสามีไปร้องไห้ไป ระหว่างที่ร้องไห้อยู่ในรถยังเห็นเค้าขับแบบเร็วและน่ากลัวมากในลานจอด ทั้งๆ ที่ลานก็เริ่มโล่ง ที่จอดก็พอมี เลนรถวิ่งก็ไม่ได้กว้างมาก เสียใจ ไม่เข้าใจว่าเธอจะรีบ (ขอโทษนะคะที่หยาบคายนิดนึง) ไปตายที่ไหน ที่ำทงานเราเปผ้นสถาบันการศึกษา ดูแล้วไม่น่ามีอะไรด่วนขนาดนี้ สามีได้แต่บอกให้ใจเย็นๆ เค้าเองอยู่ตจว ไปประชุมยังกลับมาหาเราตอนนี้ไม่ได้ คงกลับมาถึงบ้านดึกๆ หน่อย สามีบอกให้เรารีบขับรถออกมาก่อนเพื่อไปหาหมอที่โรงพยาบาล ตอนนั้นกลัวที่สุดคือลูกจะเป็นอะไรรึเปล่า เราได้แจ้งพนักงานรับบัตรจอดรถตรงป้อมจ่ายบัตรไว้ว่าเมื่อกี้พี่โดนรถชนแต่น้องเป็นพม่าคุยกันไม่รู้เรื่อง เราร้อนใจจึงไม่ได้อะไรมาก อยากจะรีบจะไปโรงพยาบาลมากกว่า
ตอนนี้ คุณหมอบอกว่าโอเคปลอดภัย น้องยังดิ้นเก่ง ไม่เป็นอะไรมาก อาจจะเพราะส่วนนึงแม่เอาตัวรับเต็มๆ น้องเลยโอเค แต่ตัวเราตอนนี้ปวดเข่าข้างซ้ายที่ถูกชนมาก ยืนหรือเดินลงน้ำหนักไม่ได้ เสียวในข้อ หมอยังไม่จ่ายยามาให้เนื่องจากกลัวมีผลกระทบกับน้อง แนะนำให้เราประคบเย็นแล้วดูอาการมากกว่า น่าจะเป็นฟกช้ำเคล็ดขัดยอก
เล่าให้ที่บ้านฟัง ที่บ้านบอกไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว แต่เพื่อนๆ พี่ๆ ที่รู้จักกันแนะนำให้แจ้งความลงบันทึกประจำวันไว้ก่อน เราจำทะเบียนรถ สีรถ รุ่นรถได้หมด จดเอาไว้ค่ะ คนขับเป็นผู้หญิงคิดว่าจำหน้าได้ แต่บริเวณนั้นไม่มีกล้องวงจรปิด รวมทั้งจังหวะเป็นวันศุกร์เย็น ไม่มียามเดินตรวจด้วยค่ะ
** สิ่งที่อยากขอคำปรึกษาคือ...ถ้าเราไม่เป็นอะไรมาก เราก็คงไม่ทำอะไร แผ่เมตตาอุทิศส่วนกุศลให้หล่อนไป แต่ที่เพื่อนๆ เราเป็นกังวลคือ ถ้าสมมุติเกิดอะไรฉุกเฉินขึ้นมากับเรา (ซึ่งขอให้ไม่มี) เราจะทำยังไงดีคะ ถ้าจะลงบีนทึกประจำวันต้องภายในเมื่อไหร่ ต้องไปสน.ไหนคะ บ้านกับที่ทำงานค่อนข้างไกลกัน ตอนนี้ท้องก็โตหนำซ้ำปวดเข่าอีก
เสียใจจริงๆที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นทำให้รู้เลยว่าคนสมัยนี้ น้ำใจไม่ค่อยมี ความระมัดระวัง มนุษยธรรมมันลดน้อยลงเหลือเกิน ไม่อยากคิดถึงรุ่นลูกของเราเลยว่าเค้าจะโตมาในสังคมแบบไหน คงได้แต่สอนเค้าให้มีความรับผิดชอบ มีมนุษยธรรม ศีลธรรมให้มากกว่านี้
ขอบคุณทุกความคิดเห็นล่วงหน้าค่ะ
ขอคำแนะนำค่ะ ท้อง 8 เดือนกว่า โดนคนไร้มารยาทขับรถเฉี่ยวชนในลานจอดรถที่ทำงาน ต้องแจ้งความไหมคะ
ขณะกำลังเดินข้ามเลนที่จุดเกิดเหตุ ก็เห็นแล้วว่ามีรถมาก่อนหน้าลงมาจากทางเข้าจึงได้หยุดรอให้เค้าไปก่อนแล้วจึงค่อยเดินข้ามมาช้า
เดินออกมาได้นิดเดียวอยู่ๆ ก็มีรถ CRV พุ่งตรงลงมาจากทางเข้าลานจอดรถแล้วเลี้ยวมาอย่างเร็วไม่มีการชลอดูเลยจริงๆ ชนเข้ากับแขนและขาทางด้านซ้ายของเรา อารมณ์ตอนนั้นห่วงแต่ลูกในท้องอย่างเดียวเลย ยกกระเป๋าถือกับกระเป๋าใส่เอกสารขึ้นบังท้องแล้วเบี่ยงตัวหลบ ทำให้ศอกและเข่าทางด้านซ้ายกระแทกกับกันชนมุมขวาของรถจังๆ
สิ่งที่เกิดขึ้น ไมามีแม้แต่การลงมาดูของผู้หญิงคนที่เป็นผู้ขับ มีแต่เปิดกระจกบอกขอโทษเราอย่างเดียว อ้างว่ามุมอับ มองไม่เห็นคนจริงๆ (เหมือนเป็นช่วงที่เค้าเลี้ยวหัวมุมโค้งมา แต่เราไม่ได้ข้ามตรงโค้งนะคะ ข้ามตรงช่วงที่เป็นช่วงกลางของเลนที่รถวิ่งได้) สิ่งที่เสียใจและเสียความรู้สึกมากคือ คุณก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน ชั้นก็เป็นผู้หญิงที่กำลังท้องอยู่ด้วยซ้ำ คุณไม่มีแม้กระทั่งน้ำใจที่จะลงมาหรือแสดงความรับผิดชอบมากกว่าแค่เปิดกระจกขอโทษแล้วก็ออกรถไปใช่ไหม คุณเคยเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นแม่มั่งรึเปล่า
อารมณ์นั้นบอกตามตรงว่าเราห่วงแต่ลูกในท้องมากๆ รีบตั้งสติแล้วพยุงตัวเองเดินไปนั่งที่รถ โทรหาสามีไปร้องไห้ไป ระหว่างที่ร้องไห้อยู่ในรถยังเห็นเค้าขับแบบเร็วและน่ากลัวมากในลานจอด ทั้งๆ ที่ลานก็เริ่มโล่ง ที่จอดก็พอมี เลนรถวิ่งก็ไม่ได้กว้างมาก เสียใจ ไม่เข้าใจว่าเธอจะรีบ (ขอโทษนะคะที่หยาบคายนิดนึง) ไปตายที่ไหน ที่ำทงานเราเปผ้นสถาบันการศึกษา ดูแล้วไม่น่ามีอะไรด่วนขนาดนี้ สามีได้แต่บอกให้ใจเย็นๆ เค้าเองอยู่ตจว ไปประชุมยังกลับมาหาเราตอนนี้ไม่ได้ คงกลับมาถึงบ้านดึกๆ หน่อย สามีบอกให้เรารีบขับรถออกมาก่อนเพื่อไปหาหมอที่โรงพยาบาล ตอนนั้นกลัวที่สุดคือลูกจะเป็นอะไรรึเปล่า เราได้แจ้งพนักงานรับบัตรจอดรถตรงป้อมจ่ายบัตรไว้ว่าเมื่อกี้พี่โดนรถชนแต่น้องเป็นพม่าคุยกันไม่รู้เรื่อง เราร้อนใจจึงไม่ได้อะไรมาก อยากจะรีบจะไปโรงพยาบาลมากกว่า
ตอนนี้ คุณหมอบอกว่าโอเคปลอดภัย น้องยังดิ้นเก่ง ไม่เป็นอะไรมาก อาจจะเพราะส่วนนึงแม่เอาตัวรับเต็มๆ น้องเลยโอเค แต่ตัวเราตอนนี้ปวดเข่าข้างซ้ายที่ถูกชนมาก ยืนหรือเดินลงน้ำหนักไม่ได้ เสียวในข้อ หมอยังไม่จ่ายยามาให้เนื่องจากกลัวมีผลกระทบกับน้อง แนะนำให้เราประคบเย็นแล้วดูอาการมากกว่า น่าจะเป็นฟกช้ำเคล็ดขัดยอก
เล่าให้ที่บ้านฟัง ที่บ้านบอกไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว แต่เพื่อนๆ พี่ๆ ที่รู้จักกันแนะนำให้แจ้งความลงบันทึกประจำวันไว้ก่อน เราจำทะเบียนรถ สีรถ รุ่นรถได้หมด จดเอาไว้ค่ะ คนขับเป็นผู้หญิงคิดว่าจำหน้าได้ แต่บริเวณนั้นไม่มีกล้องวงจรปิด รวมทั้งจังหวะเป็นวันศุกร์เย็น ไม่มียามเดินตรวจด้วยค่ะ
** สิ่งที่อยากขอคำปรึกษาคือ...ถ้าเราไม่เป็นอะไรมาก เราก็คงไม่ทำอะไร แผ่เมตตาอุทิศส่วนกุศลให้หล่อนไป แต่ที่เพื่อนๆ เราเป็นกังวลคือ ถ้าสมมุติเกิดอะไรฉุกเฉินขึ้นมากับเรา (ซึ่งขอให้ไม่มี) เราจะทำยังไงดีคะ ถ้าจะลงบีนทึกประจำวันต้องภายในเมื่อไหร่ ต้องไปสน.ไหนคะ บ้านกับที่ทำงานค่อนข้างไกลกัน ตอนนี้ท้องก็โตหนำซ้ำปวดเข่าอีก
เสียใจจริงๆที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นทำให้รู้เลยว่าคนสมัยนี้ น้ำใจไม่ค่อยมี ความระมัดระวัง มนุษยธรรมมันลดน้อยลงเหลือเกิน ไม่อยากคิดถึงรุ่นลูกของเราเลยว่าเค้าจะโตมาในสังคมแบบไหน คงได้แต่สอนเค้าให้มีความรับผิดชอบ มีมนุษยธรรม ศีลธรรมให้มากกว่านี้
ขอบคุณทุกความคิดเห็นล่วงหน้าค่ะ