ยาวไปขอโทษด้วยนะคะ
เรื่องมันเกิดมาได้สักพักแล้วค่ะ เกิดโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัวจริงๆ
เรื่องมีอยู่ว่า เราคบกันมา 3 ปีกว่าแล้วค่ะ เรา 2 คน อายุ 22 เท่ากัน ตอนนี้ต่างคนก็เรียนจบแล้วก็มีงานทำแล้ว แต่แฟนทำงานมาก่อนหน้า 1 ปี
ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่มาวันนึงแฟนเริ่มเปลี่ยนไป เปลี่ยนสถานะในเฟสบุคว่า " โสด " ก็เลยงงๆ ช่วงนั้นไม่ได้โทรหาแฟน1สัปดาห์ เข้ามาดูเฟสบุคอีกทีเจอแบบนี้ก็เลย โทรถามว่าทำไมทำแบบนี้? หลังจากนั้นเราก็ขาดการติดต่อมาเรื่อยๆ เค้าไม่ยอมรับสาย แต่เชื่อว่าเค้าไม่มีใครจริงๆคะ
จนวันนึงมารู้ว่า แม่แฟนกีดกันเราทั้งคู่ ไม่ให้คบกัน แฟนเลยเครียดมาก แฟนบอกว่า " เลือกใครมันก็เป็นคนเลว เลือกแม่แฟนก็เสียใจ เลือกแฟนแม่ก็จะตัดขาดกับเค้า "
ตัวเราเองก็งงว่าทำอะไรให้ เราไม่ใช่คน เกเรียน เรียนก็จบตอนนี้ก็ต่อปริญญาโท งานการก็ทำ หัวนอนปลายเท้าก็มี ฐานะทางบ้านก็พอกัน แฟนบอกว่่า " เราไม่เข้าหาผู้ใหญ่ " อันนี้ยอมรับจริง แต่ที่ไม่เข้าหาเพราะว่าช่วงนั้น เราเรียนอยู่แล้วก็เป็นคนที่ออกเที่ยวไม่ได้(ลูกคนเดียว) นานๆจะได้ออกที แฟนช่วยขอร้องแม่ให้แล้วว่า เดะจะพาเราเข้าหาบ่อยๆแต่แม่ไม่ยอม ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ใหญ่ถึงไม่ให้โอกาสเด็ก
จนทนไม่ไหวกับเรื่องนี้เลยตัดสินใจไปหาแฟนแถวที่ทำงาน(วันหยุดงาน) แล้วคุยกันว่าจะยังไง เราเอาของขวัญไปให้วันเกิด แต่วันนั้นดันเป็นวันสุดท้ายที่ได้คุยกัน แต่เราติดใจตรงที่ " เค้ายังรัก และบอกว่าเราดีกับเค้ามาก แต่เค้าเลือกแม่เค้า และเค้าบอกว่า จะลืมเรื่องของเราให้หมดเพราะเค้าไม่อยากเจ็บที่ต้องเห็นเราไม่สบายหรือร้องไห้ "
เค้าไม่บอกเลิกเรา เค้าไม่ยอมบอกเลยสักคำ เค้าก็ร้องไห้ให้เราเห็น เรา 2 คนสัญญาว่า " ถ้าแม่ไม่กีดกันอีกให้นึกถึงเราเป็นคนแรกนะ " เค้าพยักหน้าและสัญญา
แต่วันนี้เค้าให้พี่ที่ทำงานมาบอกเราว่า อย่าพยายามทำอะไรให้เค้าเลย จบมันก็คือจบแล้ว ? ไหงเป็นงั้นซะละ เราไม่รู้จะทำยังไงดีแนะนำหน่อยซิคะ
ถ้าเลิกกันทั้งๆที่ยังรักมันรู้สึกไม่ดีเลย แล้วนี่เราก็ต้องการเป็นคนไม่รู้จักเลย แม้กระทั้งจะเป็นเพื่อนก็ไม่ได้เลยค่ะ แนะนำหน่อยได้ไหม
เราตัดสินใจ "รอ" ค่ะ และพยายามเรียนภาษาอังกฤษ มากขึ้นเพื่อให้ติดปีกเป็นแอร์ฯ จะได้ทำงานที่สนามบินเหมือนกัน ^^ แต่
สงสัยจะสวยไม่พอ มีอะไรแนะนำให้บ้างคะเพื่อนๆ อยากสวย^^ กว่าจะสวยกว่าจะได้เป็นแอร์ฯ อายุเกินพอดี 555
ไม่ผิดใช่ไหมคะที่จะ "รอ"
ขอบคุณทุกคำแนะนำนะคะ หาทางออกไม่ได้จริงๆ^^
ถ้าคุณโดนกีดกัน
เรื่องมันเกิดมาได้สักพักแล้วค่ะ เกิดโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัวจริงๆ
เรื่องมีอยู่ว่า เราคบกันมา 3 ปีกว่าแล้วค่ะ เรา 2 คน อายุ 22 เท่ากัน ตอนนี้ต่างคนก็เรียนจบแล้วก็มีงานทำแล้ว แต่แฟนทำงานมาก่อนหน้า 1 ปี
ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่มาวันนึงแฟนเริ่มเปลี่ยนไป เปลี่ยนสถานะในเฟสบุคว่า " โสด " ก็เลยงงๆ ช่วงนั้นไม่ได้โทรหาแฟน1สัปดาห์ เข้ามาดูเฟสบุคอีกทีเจอแบบนี้ก็เลย โทรถามว่าทำไมทำแบบนี้? หลังจากนั้นเราก็ขาดการติดต่อมาเรื่อยๆ เค้าไม่ยอมรับสาย แต่เชื่อว่าเค้าไม่มีใครจริงๆคะ
จนวันนึงมารู้ว่า แม่แฟนกีดกันเราทั้งคู่ ไม่ให้คบกัน แฟนเลยเครียดมาก แฟนบอกว่า " เลือกใครมันก็เป็นคนเลว เลือกแม่แฟนก็เสียใจ เลือกแฟนแม่ก็จะตัดขาดกับเค้า "
ตัวเราเองก็งงว่าทำอะไรให้ เราไม่ใช่คน เกเรียน เรียนก็จบตอนนี้ก็ต่อปริญญาโท งานการก็ทำ หัวนอนปลายเท้าก็มี ฐานะทางบ้านก็พอกัน แฟนบอกว่่า " เราไม่เข้าหาผู้ใหญ่ " อันนี้ยอมรับจริง แต่ที่ไม่เข้าหาเพราะว่าช่วงนั้น เราเรียนอยู่แล้วก็เป็นคนที่ออกเที่ยวไม่ได้(ลูกคนเดียว) นานๆจะได้ออกที แฟนช่วยขอร้องแม่ให้แล้วว่า เดะจะพาเราเข้าหาบ่อยๆแต่แม่ไม่ยอม ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ใหญ่ถึงไม่ให้โอกาสเด็ก
จนทนไม่ไหวกับเรื่องนี้เลยตัดสินใจไปหาแฟนแถวที่ทำงาน(วันหยุดงาน) แล้วคุยกันว่าจะยังไง เราเอาของขวัญไปให้วันเกิด แต่วันนั้นดันเป็นวันสุดท้ายที่ได้คุยกัน แต่เราติดใจตรงที่ " เค้ายังรัก และบอกว่าเราดีกับเค้ามาก แต่เค้าเลือกแม่เค้า และเค้าบอกว่า จะลืมเรื่องของเราให้หมดเพราะเค้าไม่อยากเจ็บที่ต้องเห็นเราไม่สบายหรือร้องไห้ "
เค้าไม่บอกเลิกเรา เค้าไม่ยอมบอกเลยสักคำ เค้าก็ร้องไห้ให้เราเห็น เรา 2 คนสัญญาว่า " ถ้าแม่ไม่กีดกันอีกให้นึกถึงเราเป็นคนแรกนะ " เค้าพยักหน้าและสัญญา
แต่วันนี้เค้าให้พี่ที่ทำงานมาบอกเราว่า อย่าพยายามทำอะไรให้เค้าเลย จบมันก็คือจบแล้ว ? ไหงเป็นงั้นซะละ เราไม่รู้จะทำยังไงดีแนะนำหน่อยซิคะ
ถ้าเลิกกันทั้งๆที่ยังรักมันรู้สึกไม่ดีเลย แล้วนี่เราก็ต้องการเป็นคนไม่รู้จักเลย แม้กระทั้งจะเป็นเพื่อนก็ไม่ได้เลยค่ะ แนะนำหน่อยได้ไหม
เราตัดสินใจ "รอ" ค่ะ และพยายามเรียนภาษาอังกฤษ มากขึ้นเพื่อให้ติดปีกเป็นแอร์ฯ จะได้ทำงานที่สนามบินเหมือนกัน ^^ แต่
ไม่ผิดใช่ไหมคะที่จะ "รอ"
ขอบคุณทุกคำแนะนำนะคะ หาทางออกไม่ได้จริงๆ^^