ผมเป็นเกย์ครับ ผมขออนุญาตไม่อธิบายเรื่องราวในชีวิตให้ยืดเยื้อในครับ ผมเพียงแค่ อยากได้กำลังใจ จากทุกท่านที่เข้ามาอ่านในกระทู้ของผม อยากได้รับความเข้าใจ เห็นใจ และช่วยเป็นกำลังใจให้ผมด้วย นะครับ นี่เป็นแค่เรื่องราวคร่าว ๆ ในชีวิตผมครับ
1. มีคนส่วนน้อยเท่านั้นที่ทราบว่าผมเป็นเกย์ เป็น รับ ไม่แสดงออก ชีวิตก็เหมือนผู้ชายทั่วไป แต่ไม่เคยมีแฟนเป็นผู้หญิงนะครับ ผมแยกแยะเสมอ ระหว่างคำว่า ผู้ชาย กับ ลูกผู้ชาย นะครับ ผมอาจไม่ใช่ผู้ชายร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่จิตใจผมเป็นลูกผู้ชายเสมอ ผมไม่เอาผู้หญิงมาบังหน้าว่าเป็นผู้ชายเด็ดขาด ชีวิตผมจะมีคนที่รู้ก็เพื่อนสนิท ไม่กี่คน ทุกอย่างในชีวิต ต้องเป็นความลับ ความจริง จะเปิดเผยก็ได้ แต่ผมรับราชการครูโรงเรียนมัธยม เป็นพ่อพิมพ์ของชาติ เด็ก ๆ ของผม กำลังเป็นวัยรุ่น ผมเอง อยากเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดให้พวกเขาได้เห็น มันเป็นหน้าที่ ที่สำคัญมากจริง ๆ ถ้าท่านไดเป็นครูในชนบท คงทราบดี ถึงสายตา ที่ลูกศิษย์มองเรา แววตาอ่อนโยน บ่งบอกถึงความรักและเคารพ คำพูดของเรา ถือเป็นความสำคัญ มันมีความสุขจริง ๆ นะ ที่รู้สึกว่า ตัวเองก็มีค่า ถ้าผมทำอาชีพอื่น มันก็อาจจะง่าย ที่จะบอกว่าเราเป็นเกย์ แต่ผมก็ได้เลือกอาชีพนี้มาสิบปีแล้ว ผมเป็บแบบอย่างที่ดีให้กับลูกศิษย์เสมอมา ผมไม่อยากให้ลูกศิษย์รู้ว่าผมเป็นเกย์ ไม่ว่า เขาจะรับได้ หรือไม่ได้ หรือยังไง ก็ตาม ผมอยากให้ชีวิตตรงนี้เป็นความลับตลอดไป
2. ผมเองก็ไม่ต่างจากเกย์คนอื่น ๆ ผมมีหลายชีวิตเหลือเกิน ตอนกลางวัน ก็เป็นคนปกติ เมื่ออยู่กับตัวเอง ก็ยังต้องการความรัก เกย์ที่เป็นรับ จิตใจ จะอ่อนไหว มีแรงกดดัน และความต้องการความอบอุ่น ผมขาดแคลนตรงนี้ จากผู้ชายในครอบครัว พ่อผม ไม่มีเวลาให้ผมเลย พ่อคงไม่รู้ว่าผมต้องการความเข้มแข็ง ทิ้งให้ผมอยู่แต่กับผู้หญิง ไม่ใช่ว่าผมอยากอยู่ แต่เพราะต้องอยู่ ชีวิตในวัยเด็ก จึงโหยหา มีปัญหาเกี่ยวกับตรงนี้เยอะ โดยที่ผู้ปกครอง ไม่ทราบ จากประสบการณ์ตรงในชีวิตผม ผมไม่ได้เป็นเกย์ จาก DNA แต่ผมเป็นเกย์ จากสภาพแวดล้อม หากท่านใด ที่ไม่อยากให้ลูกเป็นเกย์ ลองดูจากกรณีศึกษาของผมนะครับ (ย้ำว่า เฉพาะกรณีของผมเท่านั้น)
      - ลูกผู้ชาย ยิ่งอยู่ใกล้ผู้หญิงมาก ๆ ในวัยเด็ก เล่นกับผู้หญิง เล่นแบบผู้หญิง อยู่กับผู้หญิง อยู่กับแม่ อยู่กับพี่สาว โอกาสที่จะเป็นเกย์ ตอนโตมา โดยที่ไม่แสดงออกมีสูง อาจไม่จำเป็นต้องกระตุ้งกระติ้ง แต่มันกลับแฝงตัวในจิตใจ จนทำให้
          สภาวะการแทรงซึมของความอ่อนโยนของผู้หญิง
          ความรักผู้หญิงจนไม่อยากมีอะไรด้วย  ตรงนี้  ผมเป็นมาก ผมไม่อยากมีอะไรกับผู้หญิง เพราะผมรักแม่และพี่ และเราอยู่กับผู้หญิง เห็นอะไรต่าง ๆ ของผู้หญิง จนเรารู้สึกไม่ได้ใส่ใจอะไรเลย ตรงกันข้ามกับผู้ชาย ที่ดูน่าสนใจกว่า เพราะเราไม่เคยเห็น ไม่เคยสัมผัสมาตั้งแต่เด็ก นึกออกใช่ไม๊ครับ พอเวลาเราคิดจะมีอะไรกับผู้หญิง เราก็กลับไปนึกถึงแม่ นึกถึงพี่สาว เอามาเปรียบเทียบ ทำให้ เรามีอะไรกับผู้หญิงไม่ลง (ผมไม่ทราบว่า เคสอื่นเป็นอย่างไร แต่ของผมเป็นแบบนี้จริง ๆ ท่านใดที่มีลูก เก็บไว้เป็นกรณีศึกษาก็ดีนะครับ)
          และความโหยหาความแข็งแรงจากผู้ชาย  เรารู้สึกขาด มันขาดมาเรื่อย ๆ ขาดความอบอุ่น ความแข็งแกร่ง ขาดการดูแลแบบผู้ชาย ลึก ๆ แล้ว ผมว่า ผู้ชายทุกคนต้องการพ่อ ต้องการแบบอย่าง เราได้มองพ่อทำงาน พ่อสอนเรา พ่อพูดกับเรา พ่อพาเราไปเล่นกีฬา พ่อพาเราไปโน่นนี่ ซึ่ง ชีวิตผมผมแทบจำไม่ได้เลย ว่าเคยมีโอกาสบ่อยแค่ไหน ผมรู้แค่ว่า พ่อผม เป็นตัวอย่างที่ดีในชีวิตผมมาก แต่พ่อไม่ค่อยเลี้ยงผม และสอนอะไรผม พ่อเป็นคนไม่พูด พูดน้อย ผมไม่สามารถปรึกษาพ่อได้ พ่อไม่คุยกับลูก แล้วเราจะอยู่กับใครกัน (ฝากไปถึงคุณพ่อทั้งหลายด้วย อย่าคิดแต่จะทำงาน จนลืมจะให้ความอบอุ่นกับลูกชายนะครับ )
          ผมไม่ได้อยากเป็นเกย์ ผมมารู้ตัวอีกที ตอนอายุ 18 ผมชอบมองผู้ชายตัวสูง ๆ อวบ ๆ มีเครา ยิ้มสวย ๆ เรารู้สึกอบอุ่น เพราะเราไม่เคยมีใคร พ่อไม่เคยดูแลเรา พ่อทำแต่งาน และพ่อเป็นคนไม่พูด (ระวังเรื่องพ่อไม่พูดนะครับ พ่อควรพูดกับลูกชายเยอะ ๆ นะครับ) เราไม่เคยปรึกษาพ่อ เพราะพ่อพูดน้อย ขณะเดียวกัน แม่เรากลับพูดเยอะ แต่พูดไม่มีสาระ ชีวิตผมจึงต้องอยู่กับตัวเอง มีอะไร ก็ต้องปรึกษาตัวเอง และก็อยู่กับญาติ ๆ ที่เป็นผู้หญิง ตลอดมา ทั้ง แม่ พี่สาว น้า ๆ  พอโตขึ้น เราจึงสนิทกับเพื่อนนักเรียนหญิง เพราะในวัยเด็ก เราก็อยู่แต่กลับผู้หญิง เพื่อนผู้ชายก็มี แต่ไม่มาก
3. ผมตัดสินใจ เป็นเกย์เต็มตัวตอนอายุ 26 แต่ก็เป็นความลับ  ได้พบผู้ชายคนหนึ่ง ทางอินเตอร์เน็ต หน้าที่การงานดีมาก ตอนนั้น ชีวิตเกย์ในวันที่ตัดสินใจเข้าสู่วงการ มันเพ้อฝันมาก อยากมีความรักที่สวยงาม อยากมีใครสักคนดูแลกันและกันในด้านจิตใจ มีคนเห็นคุณค่าของเรา ไม่ได้คิดเรื่อง SEX เลยนะครับ เราโหยหาความอบอุ่น ต้องการความเข้มแข็ง ต้องการความมั่นคงทางใจ เมื่อกลับมามองในวันนี้ รู้สึกว่า ตัวเองด้อยประสบการณ์เหลือเกิน  ผมอยู่กับแฟนมา 7 ปี จนที่สุดแล้ว ก็ต้องจากกัน เกย์ ไบ รุก ส่วนหนึ่งเจ้าชู้มาก ความอบอุ่นจากหน้าตา ร่างกาย ไม่ได้ช่วยทำให้ความรักมั่นคงได้นะครับ  ถึงเราจะดีแค่ไหน ก็ไม่สามารถเอาชนะ ตัณหา ราคะ ของเขาได้จริง ๆ ผมจึงตัดสินใจ ยอมเจ็บตอนนี้ ดีกว่า ตอนนี้ ก็เลิกกับแฟนมาครบ 2 ปีแล้วครับ พร้อมกับหมดเงินไปอีก 9 แสน ยังดี ที่มีหนังสือกู้ยืมเงินอยู่  เขาก็ทะยอยจ่ายทุกเดือนครับ แต่ก็เสียใจจริง ๆ เพราะเป็นรักแรก ลืมไม่ลง ไม่น่าเชื่อว่า คนที่ทำงานใหญ่โต หน้าที่การงานดีมาก ดูมีฐานะดี บุคลิกหน้าตาดี อบอุ่น ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบ พอวันหนึ่ง บทจะแสดงตัวตนที่แท้จริง ก็ร้ายแบบไม่คาดฝัน สังคมเรา น่ากลัวจริง ๆ นะครับ  หลังจากเลิกกับแฟน ผมก็ไม่ได้มีแฟนใหม่ ก็ใช้ชีวิตว้าเหว่ เหงา ๆ แบบนี้ มา 2 ปีแล้วครับ
*************************************************************************
เรื่องราวของผม ถ้าคุณพ่อคุณแม่ท่านใด อยากทราบ เอาไว้เป็นกรณีศึกษา สำหรับเกย์ รับ ที่ไม่แสดงออก สอบถามได้นะครับ ผมยินดี สำหรับผม ผมไม่ได้เป็นเกย์ เพราะพันธุกรรมแน่ ๆ ครับ
*************************************************************************

ต่อจากนี้ เป็นปัญหาของผมครับ
1. หลายเดือนมานี้ ผมมีอาการโหยหา เหงามาก ๆ ครับ จากที่ไม่เคยเป็นหนัก ก็เป็น แต่ก่อน ผมจะไม่คิดอยากมี Sex กับใครเลย ยิ่งกับคนที่เราไม่รัก เราไม่ต้องการเลย แต่หลังจากเลิกกับแฟน ผ่านมา 2 ปีแล้ว เรารู้สึกโหยหา มันเหงา มันต้องการเรื่องพวกนี้เข้ามาด้วย และมันก็เริ่มกดดันให้เราทำในสิ่งที่เราไม่อยากทำ  ผมพยายามเที่ยวธรรมชาติ ท่องเที่ยวให้จิตใจผ่อนคลาย แต่มันก็ช่วยได้แค่ตอนนั้น ผมมีความรู้สึกว่า ผมกำลัง จะเป็นเกย์ อีกขั้นหนึ่ง อย่างเช่น
     - เมื่อ 7 ก่อน ไม่ชอบดูหนังชายรักชาย เวลาต้องการจะปลดปล่อย ก็จะดูหนังโป๊ชายหญิงทั่วไป  รู้สึกว่า หนังชายรักชาย มันผิดปกติ
       แต่เดี๋ยวนี้ ดูได้ทั้งสองอย่าง
     - เมื่อก่อน ไม่คิดอยากมีอะไรกับใคร ขนาดกับแฟน ตอนคบกันแรก ๆ ยังต้องทำใจ อยู่นาน จนวันนึงเริ่มรู้สึกรัก การมีอะไรกัน จึงรู้สึกดี
       แต่พอ *** หลายเดือนมานี้ *** กลับรู้สึกโหยหา อยากมีเรื่องพวกนี้ ต้องการความอบอุ่น  ต้องการการกอด สัมผัสทางกาย ความแข็งแรง  มันเหงา ว้าเหว่ แต่ก็ต้องอดทน แต่จิตใจ ก็เตลิดเสมอ พยายามขวนขวาย หา จนบางครั้ง เริ่มทำในสิ่งที่เรารู้สึกว่า ผิด มันไม่ใช่แล้ว เรา
       กำลังดำดิ่งลงสู่เหว อันตรายแล้ว เราเสี่ยงเกินไปแล้ว ชีวิตเราเสี่ยงพัง  ถ้าเป็นกราฟชีวิต มันพุ่งลงอย่างหนัก  ผมอยากตั้งลำให้ได้ แล้วบินขึ้นใหม่อีกครั้ง ให้ดีเหมือนเดิม
************************
ขอกำลังใจ จากทุกท่าน ที่เข้ามาอ่าน กระทู้ของผม เป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ ผมอยากผ่านเรื่องร้าย ๆ ไปให้ได้