ขออาศัยพื้นที่ตรงนี้ ทบทวนสิ่งที่ทำผิดทางความคิดมาตลอดทั้งปี และสี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา...
อยากจะบอกกับตัวเองว่า อีกหนึ่งปีกำลังจะผ่านไปในราวๆสามชั่วโมงข้างหน้านี้ สรุปได้กับตนเองว่า ความล้มเหลวทางอารมณ์ และ งานการ ล้วนมีผลมาจากทัศนคติที่ผิดๆ และวิธีคิดที่ผิด...
พรุ่งนี้ก็เป็นวันแรกของปีใหม่...แสงทองจะจับขอบฟ้า เป็นวันหยุดอีกหนึ่งวัน เพื่ออุ่นเครื่องรับการทำงานของปีใหม่...
ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป...ขอบอกับตัวเองว่า...
ชีวิตที่ผ่านมาแก้ไขอะไรไม่ได้ แค่จำไว้ แต่อย่าเป็นทุกข์...เพราะมันผ่านไปแล้ว
สำหรับปีหน้า สิ่งต่อไปนี้จะเป็นความเปลี่ยนแปลงที่จะนำไปปฏิบัติ เพื่อชีวิตที่ดีขึ้น และเพื่อความสุขที่ยั่งยืน
เริ่มต้นด้วย>>>>>>>
คนอื่นคิดอย่างไรกับเรา ไม่สำคัญ...แต่เราคิดอย่างไร ต่างหาก ทีสำคัญกว่า
เราไม่เหมือนใคร...ใครจะถึงดวงดาว ใครจะเหยียบเมฆ จงยินดีกับเขา แต่อย่าเอามาเปรียบกับตัวเอง ให้เกิดทุกข์....แต่จงมีแผนที่ที่ชัดเจนว่า ดวงดาวหรือก้อนเมฆของเราอยู่ที่ไหน และจะไปอย่างไร
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด แล้วพรุ่งนี้ก็ย่อมจะดีกว่า...เมื่อวาน
จงรักตัวเองให้มากๆ มากจนอย่าทำให้ตัวเองด้อยค่า ทั้งในวาจา ความคิด และการกระทำ
เวลาและสิ่งที่ทำให้แม่ ไม่ใช่เวลาและสิ่งที่ทำเมื่อมีเวลาว่าง...แต่เป้นสิ่งที่ทำด้วยความตั้งใจ เต็มใจ และเป็นสิ่งที่สำคัญกว่างาน เพื่อน...เวลาที่ให้แม่จึงไม่ใช่เวลาที่เหลือจากงาน หรือ กิจกรรม...เพราะเวลาที่แม่ให้เราตลอดทั้งชีวิต เป็นเวลาทีแม่เต็มใจและตั้งใจให้เรามากกว่ากิจกรรมหรือใครๆในชีวิตของแม่...
จงฟังอย่างตั้งใจถึงความอยากของแม่ อย่าเอาความเกรงใจของแม่มาเป็นข้ออ้างที่จะผลัดเอาไวทำที่หลัง...วัย 82 ของแม่...ทำให้แม่มีความสุขตลอดเวลาที่เหลือ...
จงศึกษาตนเองให้ถ่องแท้ ว่าตนเองเป็นคนอย่างไร ชอบอะไรและไม่ชอบอะไร...
จงมีความสุขเพราะตนเองให้ได้ เมื่อเกิดทุกข์หรือเหงา อย่ารีบหาตัวช่วยทันที...แต่ทำความรู้จักกับความเหงาความกระวนกระวาย...เพราะถ้าเอาชนะได้ ก็ไม่ต้องพึ่งตัวช่วยอีกต่อไป ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน เครื่องมือสื่อสาร สารเสพย์ติดเช่น คาเฟอิน อ้อมกอดปลอมๆ การไปนั่งเบียดๆโง่ๆในผับที่สุดท้ายก็ง่อยอยู่ดี...

แต่....(สำหรับผม) การวิ่งจนเหงื่อเปียก วิดพื้นจนเจ็บอกและบ่า...นั่นต่างหากคือการเอาชนะความเหงากระจอกๆ อยู่กับตัวเองให้ได้เท่านั้น เป็นขั้นแรกที่สำคัญที่จะหาความสุขได้จากตัวเอง...คนอื่นจะมีวิธีอย่างไรช่างเขา แต่หาวิธีของเรา...เพราะเราไม่เหมือนใคร
สวัสดีปีใหม่นะครับ ใครมีอะไรจะแถมก็เชิญครับ สิ่งที่ผ่านสายตาของพวกท่านคือ สิ่งที่ชายคนหนึ่งได้นั่งตรึกตรองอย่างไม่เข้าข้างตัวเอง แต่ไม่ด่าตัวเอง แต่เป็นการรู้ทันตนเองแบบย้อนหลังครับ...อยู่กับตัวเองให้ได้ คือสิ่งที่ผมจะทำ ในปีหน้านี้
ปีใหม่อยากจะเปลี่ยนแปลงอะไรกันบ้าง...ส่วนผม....
อยากจะบอกกับตัวเองว่า อีกหนึ่งปีกำลังจะผ่านไปในราวๆสามชั่วโมงข้างหน้านี้ สรุปได้กับตนเองว่า ความล้มเหลวทางอารมณ์ และ งานการ ล้วนมีผลมาจากทัศนคติที่ผิดๆ และวิธีคิดที่ผิด...
พรุ่งนี้ก็เป็นวันแรกของปีใหม่...แสงทองจะจับขอบฟ้า เป็นวันหยุดอีกหนึ่งวัน เพื่ออุ่นเครื่องรับการทำงานของปีใหม่...
ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป...ขอบอกับตัวเองว่า...
ชีวิตที่ผ่านมาแก้ไขอะไรไม่ได้ แค่จำไว้ แต่อย่าเป็นทุกข์...เพราะมันผ่านไปแล้ว
สำหรับปีหน้า สิ่งต่อไปนี้จะเป็นความเปลี่ยนแปลงที่จะนำไปปฏิบัติ เพื่อชีวิตที่ดีขึ้น และเพื่อความสุขที่ยั่งยืน
เริ่มต้นด้วย>>>>>>>
คนอื่นคิดอย่างไรกับเรา ไม่สำคัญ...แต่เราคิดอย่างไร ต่างหาก ทีสำคัญกว่า
เราไม่เหมือนใคร...ใครจะถึงดวงดาว ใครจะเหยียบเมฆ จงยินดีกับเขา แต่อย่าเอามาเปรียบกับตัวเอง ให้เกิดทุกข์....แต่จงมีแผนที่ที่ชัดเจนว่า ดวงดาวหรือก้อนเมฆของเราอยู่ที่ไหน และจะไปอย่างไร
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด แล้วพรุ่งนี้ก็ย่อมจะดีกว่า...เมื่อวาน
จงรักตัวเองให้มากๆ มากจนอย่าทำให้ตัวเองด้อยค่า ทั้งในวาจา ความคิด และการกระทำ
เวลาและสิ่งที่ทำให้แม่ ไม่ใช่เวลาและสิ่งที่ทำเมื่อมีเวลาว่าง...แต่เป้นสิ่งที่ทำด้วยความตั้งใจ เต็มใจ และเป็นสิ่งที่สำคัญกว่างาน เพื่อน...เวลาที่ให้แม่จึงไม่ใช่เวลาที่เหลือจากงาน หรือ กิจกรรม...เพราะเวลาที่แม่ให้เราตลอดทั้งชีวิต เป็นเวลาทีแม่เต็มใจและตั้งใจให้เรามากกว่ากิจกรรมหรือใครๆในชีวิตของแม่...
จงฟังอย่างตั้งใจถึงความอยากของแม่ อย่าเอาความเกรงใจของแม่มาเป็นข้ออ้างที่จะผลัดเอาไวทำที่หลัง...วัย 82 ของแม่...ทำให้แม่มีความสุขตลอดเวลาที่เหลือ...
จงศึกษาตนเองให้ถ่องแท้ ว่าตนเองเป็นคนอย่างไร ชอบอะไรและไม่ชอบอะไร...
จงมีความสุขเพราะตนเองให้ได้ เมื่อเกิดทุกข์หรือเหงา อย่ารีบหาตัวช่วยทันที...แต่ทำความรู้จักกับความเหงาความกระวนกระวาย...เพราะถ้าเอาชนะได้ ก็ไม่ต้องพึ่งตัวช่วยอีกต่อไป ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน เครื่องมือสื่อสาร สารเสพย์ติดเช่น คาเฟอิน อ้อมกอดปลอมๆ การไปนั่งเบียดๆโง่ๆในผับที่สุดท้ายก็ง่อยอยู่ดี...
แต่....(สำหรับผม) การวิ่งจนเหงื่อเปียก วิดพื้นจนเจ็บอกและบ่า...นั่นต่างหากคือการเอาชนะความเหงากระจอกๆ อยู่กับตัวเองให้ได้เท่านั้น เป็นขั้นแรกที่สำคัญที่จะหาความสุขได้จากตัวเอง...คนอื่นจะมีวิธีอย่างไรช่างเขา แต่หาวิธีของเรา...เพราะเราไม่เหมือนใคร
สวัสดีปีใหม่นะครับ ใครมีอะไรจะแถมก็เชิญครับ สิ่งที่ผ่านสายตาของพวกท่านคือ สิ่งที่ชายคนหนึ่งได้นั่งตรึกตรองอย่างไม่เข้าข้างตัวเอง แต่ไม่ด่าตัวเอง แต่เป็นการรู้ทันตนเองแบบย้อนหลังครับ...อยู่กับตัวเองให้ได้ คือสิ่งที่ผมจะทำ ในปีหน้านี้