ข้อคิดกับหนังเรื่องคุณนายโฮ...

วันนี้ไปดูหนังมา...เรื่องนี้สนุกดี เพราะตลก (ไม่ได้เป็นหน้าม้านะ) แต่มีคำพูดประโยคนึงในหนังที่ชอบมาก เป็นช่วงสั้นๆที่ไม่มีผลกับการดำเนินเนื้อเรื่องอะไรมากนัก คิดว่าน่าจะเอามาพิมพ์ได้...

คนที่จำเป็นแต่ไม่ใช่คนสำคัญ ทั้งๆที่มันควรจะเป็นคนเดียวกัน

ประโยคนี้ทำให้คิดถึงพ่อแม่...อากง อาม่า ที่อายุมากแล้วที่รออยู่ที่บ้าน บางครอบครัวเป็นแบบนั้นจริงๆ อาจจะรวมถึงเราเองด้วยในบางเวลา ทำให้มานั่งนึกว่า...เราใส่ใจคนที่บ้านพอแล้วรึยัง? ดูหนังเรื่องนี้แล้วอยากพาพ่อแม่ไปดู อีกรอบ...ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้สนุกมากจนควรจะดูรอบสอง แต่...แค่ดูแล้วทำให้รู้สึกว่า บางที พ่อแม่ก็อาจจะอยากเปลี่ยนบรรยากาศไปดูหนังตามโรงหนังเนอะ ที่เราคิดว่า แก่แล้ว เขาไม่อยากดูหรอก จริงๆอาจจะไม่ใช่ก็ได้ 555+ ตะกี้ถามแม่ ปีใหม่ไปดูหนังไหม? แม่บอกไปสิ ไม่ได้ดูนานแล้ว พอถามเรื่องอะไร แม่บอกอะไรก็ได้ที่หนูอยากดู 555+ พอถามดูเรื่องคุณนายโฮไหม? พ่อบอกหนูดูไปแล้วนี่ เรื่องซ้ำเปลี่ยนเรื่องที่หนูอยากดูก็ได้ลูก...พ่อแม่ดูอะไรก็ได้ เลยว่าจะไปดูกันสามคนสักทีก็ดีเหมือนกัน นานมากแล้วตั้งแต่มอต้น ที่ไม่ได้ไปดูหนังกับพ่อแม่...แย่จริงๆ...

ถามความเห็น...พาไปดูเรื่องอะไรดีคะ?

ปล. แนะนำหน่อยค่ะ