เรื่องเล่าเตือนใจ เตือนภัยในสังคม

วันนี้อยากจะขอเล่าประสบการณ์ในการตรวจโรคสักหน่อย
ซึ่งในเรื่องจะไม่มีการพาดพิงถึงบุคคลใดๆ หรือโรงพยาบาลใดๆ
เรื่องที่อยากจะเล่า คือ ประสบการณ์ในการตรวจโรคหนองใน
ที่อยากเล่าเพราะคิดว่า คงสามารถสะท้อนอะไรในสังคมได้บ้าง
เพื่อเป็นสิ่งเตือนใจ ป้องกันภัยจากการติดโรค

เรื่องมีอยู่ว่า ตัวเองได้มีโอกาสรักษาโรคหนองในให้คนไข้มาหลายคนในหลายปีนี้
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเป็นเพศชาย (ผู้หญิงอาจเป็นพาหะที่ไม่มีอาการ จึงไม่ได้มารักษา)
อายุ มีตั้งแต่ 14ปี จนถึง 50กว่าปี ส่วนใหญ่มักมี คู่นอนมากกว่า 1คน
ที่น่าตกใจคือ คนไข้กลุ่มเด็ก school-age เยอะมาก

คนไข้กลุ่ม school-age ล้วนแต่ทราบว่าควรใส่ถุงยางอนามัย แต่ก็ไม่ได้ใส่
เพราะ... คิดว่าเราเป็นคนแรกของเขา ค่อนข้างไว้ใจ ใส่ถุงไม่สะดวก

เมื่อซักถามถึงเรื่องไม่กลัวท้อรียนเหรอ
คนไข้ตอบว่า ใช้วิธีหลั่งนอก
เมื่อถามถึงเรื่องไม่กลัวติดเอดส์เหรอ
คนไข้ตอบว่า ไม่ทราบ แต่คิดว่าคนเป็นเอดส์น่าจะโทรมหรือมีผื่นขึ้นตามตัว

????? เรื่องนี้สะท้อนอะไรได้บ้าง ?????

ต้องบอกก่อนว่า นี่ไม่ใช่งานวิจัย กลุ่มคนไข้ไม่มากพอ
และไม่อาจเป็นตัวแทนของคนไข้ school-age ในสังคมได้

แต่อย่างไรก็ดี... ก็พอจะบอกได้ว่า ยังมีคนส่วนหนึ่งไม่เข้าใจ และยังไม่เห็นความสำคัญของถุงยางอนามัยเท่าที่ควร
การหลั่งนอก ก็มีโอกาสท้องได้
ความไว้ใจและไม่ป้องกันนำมาซึ่งการติดโรคได้
คนเป็นเอดส์ไม่จำเป็นต้องโทรมหรือมีผื่นเสมอไป (ส่วนใหญ่โทรมในระยะท้ายๆของโรค)

นอกจากนี้หลังจากรักษาโรคหนองในแล้ว
คนไข้ส่วนใหญ่ไม่มาตามนัดตรวจ antiHIV กับ syphilis เลย (แม้ว่าจะย้ำแล้ว)
ดังนั้น อาจมีคนไข้จำนวนนึงที่ เสี่ยงตรคแต่ไม่รู้ตัว ปะปนอยู่ในสังคม!!!!!!!!

.
.
.
ทุกวันนี้มันไม่ใช่ "ไม่รู้" แต่บางคนถึงหลายๆคน "ยังไม่ใส่ใจเพียงพอ หรือยังไม่ตระหนัก"

รณรงค์ หรือการศึกษา มันก็มากมายแล้ว แต่ก็...
ที่เหลือก็ได้แต่ระวังตัวเอง และเตือนคนรอบข้างให้ safe sex ให้ใช้ถุงยางอนามัย

สุดท้ายนี้อยากบอกว่า ทุกคนมีส่วนช่วยสังคมโดยการ safe sex และใช้ถุงยางโดยเริ่มจากตัวเองนะครับ
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ

โชคดีปีใหม่นะครับ