แนะนำการซื้อของเด็กๆที่ดอยอ่างขาง

ที่อยากจะแนะนำต่อไปนี้ได้แนวคิดมาจากคุณครูที่ดอยอ่างขาง เราไปมอบของให้กับคุณครูที่โรงเรียนดอยอ่างขาง พอดีวันที่ไปคือวันเสาร์โรงเรียนปิด เราได้เด็กๆที่มาขายกำไลพาไปหาคุณครูที่บ้าน พอไปเจอคุณครูปุ๊บ เด็กๆขายกำไลที่พาไปหาคุณครูก็ฟ้องครูปั๊บ
เด็กๆ :คุณครู คะ/คับ มีเพื่อนคนนึงไปขอตังค์นักท่องเที่ยว
คุณครู:เด็กคนนั้นชื่ออะไร อยู่ชั้นไหน ประจำห้องคุณครูท่านไหน
เด็กๆ: เด็กๆบอกชื่อเพื่อน
คุณครู:ได้เดี๋ยววันจันทร์ครูจะไปฟ้องคุณครูท่านนั้นให้โทษให้

เราก็รู้สึกงงปนขำ จึงหันไปถามครูว่าทำไมเด็กต้องมาฟ้อง คุณครูเลยเล่าว่า ทางโรงเรียนไม่มีนโยบายให้เด็กๆไปขอตังค์นักท่องเที่ยว เพราะการทำแบบนั้นเท่ากับปลูกฝังให้เด็กเป็นขอทาน แต่จะสนับสนุนให้เด็กๆเอากำไล(แต่ละบ้านจะถักมาให้เด็กๆขาย)มาขายมากกว่า เพราะเด็กๆจะได้เรียนรู้ว่าถ้าจะได้เงินมาต้องทำงานแลกนะ ไม่ใช่ได้มาฟรีๆ

ที่นี้เราเลยเข้าใจแล้วว่าทำไมเด็กๆถึงมาพยายามตื้อจะขายกำไลท่าเดียว ทีนี้เลยอุดหนุนน้องๆที่พาไปหาคุณครูคนละอันและพาไปซื้อขนม(มีร้านขายขนมแถวนั้นพอดี)ให้


ปล.โรงเรียนที่เราไปจำชื่อไม่ได้จำได้แค่เพียงว่าอยู่ริมเขา ติดไร่สตอเบอรรี่ (ไม่ใช่โรงเรียนที่อยู่ใกล้ๆสถานีเกษตร)