พึ่งไปเดทครั้งแรกกับคนที่เพิ่งรู้จัก แต่กลับกระวนกระวายมากกว่าเดิมครับ
ผมรู้จักกับคนคนนี้ผ่านแอพเฉพาะกลุ่มมาพักนึงแล้ว ถ้าใครผ่านตาแอพนี้คงรู้ว่าเป็นแอพที่มีจุดประสงค์เฉพาะ แต่กับคนนี้ผมรู้สึกดีด้วยอย่างประหลาด
เราจะใช้ภาษาแชทแบบติดเรท 18+ และแลกรูปเรทอาร์กัน และย้ายไปคุยใน LINE มาพักใหญ่ๆ จนเค้าเสนอว่าอยากเจอผม แต่ผมก็วุ่นๆ จนลืมทักเค้าไประยะหนึ่ง จนเมื่อไม่นานนี้ผมก็ขอนัดกับเค้า โดยมีข้อแม้ว่าห้ามติดเรทกันเด็ดขาด เพราะกลัวว่าความรู้สึกดีๆ จะกลายเป็นความสัมพันธ์ชั่วคืนครับ
ในวันที่เจอกัน เรานัดทานข้าวเย็นง่ายๆ แล้วตามด้วยกาแฟอีกคนละแก้ว และได้คุยแลกเปลี่ยนกันมากมาย เช่น เรื่องกิน เที่ยว การทำงาน และคุยไปจนถึงการนัดเจอครั้งต่อๆ ไป (แต่ส่วนใหญ่จะออกแนวเค้าสืบประวัติผมมากกว่า) ช่วงที่คุยนั้น ผมรู้สึกดีและเวลาก็ผ่านไปเร็วจนทำให้คิดว่าเราน่าจะไปกันได้นะ ด้วยความที่อายุก็ไล่เลี่ยกัน อยู่ในวัยทำงานเหมือนกัน เรียนจบสถาบันเดียวกัน แต่ระหว่างคุยก็รู้สึกได้ว่า เค้าค่อนข้างกั๊กเรื่องของตัวเอง ไม่ยอมบอกจนกว่าจะถาม ในขณะที่ผมอยากแสดงความจริงใจด้วยการเล่าเรื่องส่วนตัวมากพอที่จะเล่าได้ (แต่จริงๆ ผมก็สืบประวัติเค้ามาพอควรแล้วว่า คนๆ นี้พอไว้ใจได้ ถึงกล้านัดเจอ แม้ว่าเค้าจะใช้ชื่อปลอม แต่ผมก็เลี่ยงด้วยการไม่เรียกชื่อ เพราะกลัวเค้าจะอาย)
วันนั้นจบลงที่ต่างคนต่างกลับบ้าน โดยที่ผมก็ส่งข้อความผ่าน LINE เพื่อแสดงความรู้สึกดีๆ แต่เค้าก็ไม่ตอบอะไร ทำให้ผมงงมากว่า ตกลงแล้วที่คุยกันตลอดสามชั่วโมงวันนั้นมันคืออะไร ดูตัว หรือสืบประวัติ ผมรู้ตัวว่าเป็นคนหน้าตาต่ำกว่ามาตรฐาน แต่ก็แอบหวังเล็กๆ เหมือนกันครับ จนมาถึงวันนี้ เราไม่ได้ติดต่อกันเลย เพราะผมกลัวว่าถ้าเริ่มก่อน ก็เหมือนว่าเราติดกับดักอะไรสักอย่าง แล้วก็ไม่อยากเร่งให้เค้าคิดมากด้วยครับ
ขอบคุณที่รับฟังครับ ก็ได้แต่หวังว่าจะหายเคว้งในเร็ววันครับ
(Y) ไปเดทครั้งแรกมาครับ แต่แทนที่จะเคลิ้มกลับเคว้ง
ผมรู้จักกับคนคนนี้ผ่านแอพเฉพาะกลุ่มมาพักนึงแล้ว ถ้าใครผ่านตาแอพนี้คงรู้ว่าเป็นแอพที่มีจุดประสงค์เฉพาะ แต่กับคนนี้ผมรู้สึกดีด้วยอย่างประหลาด
เราจะใช้ภาษาแชทแบบติดเรท 18+ และแลกรูปเรทอาร์กัน และย้ายไปคุยใน LINE มาพักใหญ่ๆ จนเค้าเสนอว่าอยากเจอผม แต่ผมก็วุ่นๆ จนลืมทักเค้าไประยะหนึ่ง จนเมื่อไม่นานนี้ผมก็ขอนัดกับเค้า โดยมีข้อแม้ว่าห้ามติดเรทกันเด็ดขาด เพราะกลัวว่าความรู้สึกดีๆ จะกลายเป็นความสัมพันธ์ชั่วคืนครับ
ในวันที่เจอกัน เรานัดทานข้าวเย็นง่ายๆ แล้วตามด้วยกาแฟอีกคนละแก้ว และได้คุยแลกเปลี่ยนกันมากมาย เช่น เรื่องกิน เที่ยว การทำงาน และคุยไปจนถึงการนัดเจอครั้งต่อๆ ไป (แต่ส่วนใหญ่จะออกแนวเค้าสืบประวัติผมมากกว่า) ช่วงที่คุยนั้น ผมรู้สึกดีและเวลาก็ผ่านไปเร็วจนทำให้คิดว่าเราน่าจะไปกันได้นะ ด้วยความที่อายุก็ไล่เลี่ยกัน อยู่ในวัยทำงานเหมือนกัน เรียนจบสถาบันเดียวกัน แต่ระหว่างคุยก็รู้สึกได้ว่า เค้าค่อนข้างกั๊กเรื่องของตัวเอง ไม่ยอมบอกจนกว่าจะถาม ในขณะที่ผมอยากแสดงความจริงใจด้วยการเล่าเรื่องส่วนตัวมากพอที่จะเล่าได้ (แต่จริงๆ ผมก็สืบประวัติเค้ามาพอควรแล้วว่า คนๆ นี้พอไว้ใจได้ ถึงกล้านัดเจอ แม้ว่าเค้าจะใช้ชื่อปลอม แต่ผมก็เลี่ยงด้วยการไม่เรียกชื่อ เพราะกลัวเค้าจะอาย)
วันนั้นจบลงที่ต่างคนต่างกลับบ้าน โดยที่ผมก็ส่งข้อความผ่าน LINE เพื่อแสดงความรู้สึกดีๆ แต่เค้าก็ไม่ตอบอะไร ทำให้ผมงงมากว่า ตกลงแล้วที่คุยกันตลอดสามชั่วโมงวันนั้นมันคืออะไร ดูตัว หรือสืบประวัติ ผมรู้ตัวว่าเป็นคนหน้าตาต่ำกว่ามาตรฐาน แต่ก็แอบหวังเล็กๆ เหมือนกันครับ จนมาถึงวันนี้ เราไม่ได้ติดต่อกันเลย เพราะผมกลัวว่าถ้าเริ่มก่อน ก็เหมือนว่าเราติดกับดักอะไรสักอย่าง แล้วก็ไม่อยากเร่งให้เค้าคิดมากด้วยครับ
ขอบคุณที่รับฟังครับ ก็ได้แต่หวังว่าจะหายเคว้งในเร็ววันครับ