รู้สึกเบื่อ ๆ ไม่ใช่เบื่อเรื่องงาน แต่เบื่อเรื่องความไม่มีอิสระในด้านความคิด เมื่อวานเย็นเราเข้าประชุมภายในสำหรับส่วนงานที่เราสังกัด ในที่ประชุมให้ทุกคนสามารถเสนอความเห็นได้ (ตามรายงานการประชุมบอกไว้แบบนี้) ซึ่งเมื่อวานมีการเสนอเรื่องในที่ประชุม คือ
1. ขออนุมัติซื้อเครื่อง Notebook เราก็นั่งฟัง แอบคิดในใจ เครื่อง PC ที่ทำงานก็มีจะซื้อเอาไปทำอะไร ตอนแรกก็คิดอาจจะสัก 2 เครื่อง เอาไว้เป็นส่วนกลางเผื่อมีใครออกข้างนอกแล้วต้องการใช้ แต่ผิดคาดว่า ปรากฎว่า ท่านคนนั้นเสนอซื้อเครื่อง Notebook 6 เครื่อง เพื่อให้บรรดาท่าน ๆ 6 คน (ระดับหัวหน้าสาย) โดยให้เหตุผลว่า เวลาออกไปข้างนอกจะได้เอาไว้ใช้ทำงาน เพราะไม่ได้เข้าที่ทำงาน
(เพื่อน ๆ คิดเอานะคะ เสนอขอซื้อ 6 เครื่อง ตกราคาเครื่องละ 30,000 กว่า ๆ ราคาแพงค๊อต ๆ เด็ก ๆ ในสายงานของท่านที่เสนอก็ออกทำงานข้างนอกเช่นกัน เราก็เห็นน้อง ๆ (ส่วนเราอยู่ระดับกลาง ๆ) หิ้ว Notebook , Netbook , กันทุกคน ซื้อโดยเงินของตนเอง แล้วท่าน ๆ ที่อยากได้ เงินเดือนไม่รวมค่าเบี้ยประชุม + ค่าบรรยาย + เงินประจำตำแหน่ง ก็ 30,000 up เบ็ดเสร็จรายได้ต่อเดือนเกิน 50,000 หรือมากกว่านั้น เมื่อเทียบกับเด็กที่เข้ามาใหม่ ๆ เงินเดือน 10,000 ต้น ๆ แล้วท่านไม่มีกำลังที่จะซื้อ Notebook ไว้ใช้กันบ้างเลยหรือ) ถ้าซื้อเอาไว้ใช้กองกลาง หมายถึง ใครจำเป็นต้องใช้สามารถหยิบเอาไปใช้ได้ เราคงรู้สึกดีกว่านี้
ซึ่งเมื่อวานเราก็เสนอให้ซื้อเอาไว้ใช้กองกลาง โดยยกตัวอย่างกรณีศึกษาบางกรณี (ซึ่งกลายเป็นว่าเราเป็นเหมือนแกะดำ เราว่า ในที่ประชุมก็คงมีอีกหลายคนที่คิดแบบเรา แต่ไม่กล้าพูด คงมีแต่เรานี้แระบ้าอยู่คนเดียว) เมื่อวานเรายกเรื่องการขอซื้อ Flash Drive ราคาเท่าไหร่เราจำไม่ได้ แต่รู้ว่า มันแพงกว่าท้องตลาดทั่วไป ตอนนั้นท่านก็อ้างแบบนี้ แต่เวลาที่ต้องการข้อมูล ท่านกลับบอกให้เราเอา Flash Drive ไปดูดข้อมูลเอง แปลกมั๊ย Flash Drive แจกเฉพาะท่าน ๆ ไม่เกี่ยวกับเรา แต่ให้เราเอา Flash Drive ไปดูดข้อมูล แล้วไม่ทราบว่าไอ้ Flash Drive ที่ท่านได้รับไป เอาไปไว้ไหน ถ้าพังอย่างน้อยก็ต้องมีซากมาคืน (ยาวเกินไปแล้วมั้งเนี๊ยะ จบเลยแระกัน เดี๋ยวพูดมาก ลมเข้าท้องกลายเป็นท้องมานอีก) ... นี่แค่เรื่องเดียวนะ ยังมีอีกหลายเรื่อง จะเล่าก็กลัวไม่มีใครอยากฟังอ่ะ .. TT.TT เฮ้ออออออออออออออออออออออออ
ปล ไม่มีใครรู้จักเราเน๊อะ เลยไม่รู้ว่าเราเป็นใคร คริคริ
ทำไม คนเราตำแหน่งสูงขึ้น .. แต่กลับยิ่งเอาเปรียบมากขึ้น ..
1. ขออนุมัติซื้อเครื่อง Notebook เราก็นั่งฟัง แอบคิดในใจ เครื่อง PC ที่ทำงานก็มีจะซื้อเอาไปทำอะไร ตอนแรกก็คิดอาจจะสัก 2 เครื่อง เอาไว้เป็นส่วนกลางเผื่อมีใครออกข้างนอกแล้วต้องการใช้ แต่ผิดคาดว่า ปรากฎว่า ท่านคนนั้นเสนอซื้อเครื่อง Notebook 6 เครื่อง เพื่อให้บรรดาท่าน ๆ 6 คน (ระดับหัวหน้าสาย) โดยให้เหตุผลว่า เวลาออกไปข้างนอกจะได้เอาไว้ใช้ทำงาน เพราะไม่ได้เข้าที่ทำงาน
(เพื่อน ๆ คิดเอานะคะ เสนอขอซื้อ 6 เครื่อง ตกราคาเครื่องละ 30,000 กว่า ๆ ราคาแพงค๊อต ๆ เด็ก ๆ ในสายงานของท่านที่เสนอก็ออกทำงานข้างนอกเช่นกัน เราก็เห็นน้อง ๆ (ส่วนเราอยู่ระดับกลาง ๆ) หิ้ว Notebook , Netbook , กันทุกคน ซื้อโดยเงินของตนเอง แล้วท่าน ๆ ที่อยากได้ เงินเดือนไม่รวมค่าเบี้ยประชุม + ค่าบรรยาย + เงินประจำตำแหน่ง ก็ 30,000 up เบ็ดเสร็จรายได้ต่อเดือนเกิน 50,000 หรือมากกว่านั้น เมื่อเทียบกับเด็กที่เข้ามาใหม่ ๆ เงินเดือน 10,000 ต้น ๆ แล้วท่านไม่มีกำลังที่จะซื้อ Notebook ไว้ใช้กันบ้างเลยหรือ) ถ้าซื้อเอาไว้ใช้กองกลาง หมายถึง ใครจำเป็นต้องใช้สามารถหยิบเอาไปใช้ได้ เราคงรู้สึกดีกว่านี้
ซึ่งเมื่อวานเราก็เสนอให้ซื้อเอาไว้ใช้กองกลาง โดยยกตัวอย่างกรณีศึกษาบางกรณี (ซึ่งกลายเป็นว่าเราเป็นเหมือนแกะดำ เราว่า ในที่ประชุมก็คงมีอีกหลายคนที่คิดแบบเรา แต่ไม่กล้าพูด คงมีแต่เรานี้แระบ้าอยู่คนเดียว) เมื่อวานเรายกเรื่องการขอซื้อ Flash Drive ราคาเท่าไหร่เราจำไม่ได้ แต่รู้ว่า มันแพงกว่าท้องตลาดทั่วไป ตอนนั้นท่านก็อ้างแบบนี้ แต่เวลาที่ต้องการข้อมูล ท่านกลับบอกให้เราเอา Flash Drive ไปดูดข้อมูลเอง แปลกมั๊ย Flash Drive แจกเฉพาะท่าน ๆ ไม่เกี่ยวกับเรา แต่ให้เราเอา Flash Drive ไปดูดข้อมูล แล้วไม่ทราบว่าไอ้ Flash Drive ที่ท่านได้รับไป เอาไปไว้ไหน ถ้าพังอย่างน้อยก็ต้องมีซากมาคืน (ยาวเกินไปแล้วมั้งเนี๊ยะ จบเลยแระกัน เดี๋ยวพูดมาก ลมเข้าท้องกลายเป็นท้องมานอีก) ... นี่แค่เรื่องเดียวนะ ยังมีอีกหลายเรื่อง จะเล่าก็กลัวไม่มีใครอยากฟังอ่ะ .. TT.TT เฮ้ออออออออออออออออออออออออ
ปล ไม่มีใครรู้จักเราเน๊อะ เลยไม่รู้ว่าเราเป็นใคร คริคริ