หลังจากทำงานอย่างหนักผมก็เลยว่างมาหาเพื่อนๆ ^_^ อู้งานกัน

โปรแกรมงานเน่าฮะ สักพักกว่าจะแก้เสร็จ ไหนๆก็มีเวลาว่างได้อู้แล้ว ก็เลยมาชวนคนที่ทำงานอยู่ตอนนี้มาอู้ด้วยกันฮะ น่ารักดีมะ คิคิ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้าห้องสยามเท่าไหร่ มีใครลืมเค้าไปรึป่าวก็ไม่รู้ แต่

อีกชั่วโมงกว่าๆ จะเลิกงานแล้ว ใครอู้งาน แอบหลับ/ เล่นพันทิป ยกมือขึ้น ฮี่ๆๆๆ เก๊ายกคนแรกเลย >^^< ไม่มีไรฮะ แบบว่าว่าง .... อยากชวนมา โพสต์รูป & แชร์ประโยคโดนใจกันเถอะ ปล.

เรื่องราววันก่อนกับฝันของวันพรุ่ง ล้วนความคิดแต่งปรุงในใจนั้น หากแม้นตื่นรู้ในฉับพลัน ไม่มีวัน จะเอื้อนเอ่ยมันออกมา มันเป็นเช่นนั้น เป็นเช่นนั้น ผู้คนล้วนหลับฝันในโหยหา แต่ต้องมีสักวันเมื่อลืมตา 

ต่างคนต่างทำงาน เวลาพักไม่ค่อยจะมีกัน เวลาคุย เวลาตอบแชทกันยังไม่ค่อยจะมี อาศัยความเชื่อมั่น ความเชื่อใจ จะได้แค่ไหนกันเชียวคะในยุคปัจจุบัน ความมั่นคง ความซื่อสัตย์ หายากมาก สิ่งเร้า สิ่งชี้ชวนเยอะ

เรื่องมันมีอยู่ว่าเรามีแฟนอยู่คนนึง เขาเป็นรักทางไกลในช่วงแรกๆคุยกันโทรหากันบ่อยมาก บางครั้งถ้ามีเวลาว่างก็จะนัดเจอกันเดือนละครั้งได้ แต่พอคบกันไปนานๆเขาก็เริ่มตอบแชทเราช้าลงแล้วก็แทบไม่ได้โทรกันเลย ไ