เมื่อวาน งัวเงียตื่นมาเข้าห้องน้ำเหมือนทุกวัน และชอบเอาโทรศัพท์ไปกดดูข่าวหุ้นระหว่างทำกิจวัตรเหมือนเคย
แต่ด้วยความงัวเงียเมาขี้ตาหรืออะไรสุดจะเดาในตอนนั้น จังหวะกำลังวางเครื่องลงตรงข้างบนที่ใส่ทิชชู มันหล่นลงไปในชักโครกเลย
ดัง จ๋อมมม !!!
ตาสว่างเลยทีนี้ ขณะเห็นไอ้เจ้าไอโฟนจะเคลื่อนที่ด้วยแรงเฉื่อยกำลังจะหลุดผ่านคอห่านไป จังหวะด้วยความเสียดายของมากกว่ากลัวน้ำในชักโครก กลั้นใจอยู่ 2 วิ แล้วเอามือล้วงลงไปคว้ามันไว้ เอามันขึ้นมาได้
จากนั้นด้วยความที่ยังมึนๆ ลองกดปุ่มโฮมดู ปรากฏว่า .....
...มันยังติดเว้ยเฮ้ย...
(เคยมีประสบการณ์แบบนี้กับยี่ห้ออื่น ดับสนิท ศิษย์ชักโครก)
เลยตั้งสติก่อนสตาร์ท ลองเปิดซาฟารีเข้าเนทดู เค้าบอกว่าต้องเอาไปใส่ถังข้าวสาร ก็ลองปรึกษากับแฟน ปรากฏว่าแฟนด่า ว่ามันไปตกชักโครกมาแล้วจะเอามาใส่ถังข้าวสารได้เยี่ยงไร หืม....คิดสิคิด... ถ้าจะเอาใส่ถังข้าวสารก็ควรล้างน้ำสะอาดอีกรอบก่อน (เอวัง..)
ตอนนั้นใจก็คิดนะ ซื้อใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องยากถ้าอยากจะซื้อ แต่จริงๆแล้วผมไม่ได้ศรัทราไอ้โทรศัพท์อะไรนี่เท่าไหร่ ชีวิตส่วนตัวแล้วโทรอย่างเดียว ไม่ได้บ้าโซเซียล และก็ไม่ได้บ้าแอปฯ ที่ต้องซื้อก็เพราะกันคนอื่นทักว่าทำไมไม่ใช้(จริงๆนะ) และที่สำคัญจริงๆคือ เบอร์โทรในนั้นที่เสียดาย และไอ้ครั้นจะไปให้ช่างซ่อมให้ก็กลัวคลิปหลุด เครียดๆๆๆ
ก็เลยตัดสินใจปล่อยมันไว้อย่างนั้นแหละ ตอนแรกใช้งานได้เปิดติดดูเวปผ่านไวไฟได้ แต่โทรเข้าโทรออกไม่มีเสียง ก็กะว่าช่างมัน อย่างน้อยเอาไว้กดดูเบอร์แล้วตูไปซื้ออีกเครื่องมาโทรก็ได้ เอามันไว้เล่นเป็นไอผ่งไอพอดไอแพดไรก็ว่าไป
ปรากฏว่า วันนี้ มันกลับมาทำงานปกติทุกอย่างเลย
ที่พูดมาซะยืดยาว แค่จะบอกว่า เวลาทำสินค้าอะไรออกมาน่ะ นอกจากคุณภาพแล้ว การดีไซน์อะไรบางอย่างให้ตอบโจทย์ User บ้าๆบ๊องๆแบบผมนี่มันก็ดีนะ มันอาจเป็นมิติที่สร้างความแตกต่างกับผู้เลือกได้
ใครมี ปสก เรื่องมือถือกับน้ำ แลกเปลี่ยนได้นะ
+++++ จากประสบการณ์จริงๆสดร้อนๆเมื่อวาน ทำให้ทราบแล้วว่า ทำไม iPhone จึงเป็นโทรศัพท์ที่เหนือกว่ายี่ห้ออื่น +++++
แต่ด้วยความงัวเงียเมาขี้ตาหรืออะไรสุดจะเดาในตอนนั้น จังหวะกำลังวางเครื่องลงตรงข้างบนที่ใส่ทิชชู มันหล่นลงไปในชักโครกเลย
ดัง จ๋อมมม !!!
ตาสว่างเลยทีนี้ ขณะเห็นไอ้เจ้าไอโฟนจะเคลื่อนที่ด้วยแรงเฉื่อยกำลังจะหลุดผ่านคอห่านไป จังหวะด้วยความเสียดายของมากกว่ากลัวน้ำในชักโครก กลั้นใจอยู่ 2 วิ แล้วเอามือล้วงลงไปคว้ามันไว้ เอามันขึ้นมาได้
จากนั้นด้วยความที่ยังมึนๆ ลองกดปุ่มโฮมดู ปรากฏว่า .....
...มันยังติดเว้ยเฮ้ย...
เลยตั้งสติก่อนสตาร์ท ลองเปิดซาฟารีเข้าเนทดู เค้าบอกว่าต้องเอาไปใส่ถังข้าวสาร ก็ลองปรึกษากับแฟน ปรากฏว่าแฟนด่า ว่ามันไปตกชักโครกมาแล้วจะเอามาใส่ถังข้าวสารได้เยี่ยงไร หืม....คิดสิคิด... ถ้าจะเอาใส่ถังข้าวสารก็ควรล้างน้ำสะอาดอีกรอบก่อน (เอวัง..)
ตอนนั้นใจก็คิดนะ ซื้อใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องยากถ้าอยากจะซื้อ แต่จริงๆแล้วผมไม่ได้ศรัทราไอ้โทรศัพท์อะไรนี่เท่าไหร่ ชีวิตส่วนตัวแล้วโทรอย่างเดียว ไม่ได้บ้าโซเซียล และก็ไม่ได้บ้าแอปฯ ที่ต้องซื้อก็เพราะกันคนอื่นทักว่าทำไมไม่ใช้(จริงๆนะ) และที่สำคัญจริงๆคือ เบอร์โทรในนั้นที่เสียดาย และไอ้ครั้นจะไปให้ช่างซ่อมให้ก็กลัวคลิปหลุด เครียดๆๆๆ
ก็เลยตัดสินใจปล่อยมันไว้อย่างนั้นแหละ ตอนแรกใช้งานได้เปิดติดดูเวปผ่านไวไฟได้ แต่โทรเข้าโทรออกไม่มีเสียง ก็กะว่าช่างมัน อย่างน้อยเอาไว้กดดูเบอร์แล้วตูไปซื้ออีกเครื่องมาโทรก็ได้ เอามันไว้เล่นเป็นไอผ่งไอพอดไอแพดไรก็ว่าไป
ปรากฏว่า วันนี้ มันกลับมาทำงานปกติทุกอย่างเลย
ที่พูดมาซะยืดยาว แค่จะบอกว่า เวลาทำสินค้าอะไรออกมาน่ะ นอกจากคุณภาพแล้ว การดีไซน์อะไรบางอย่างให้ตอบโจทย์ User บ้าๆบ๊องๆแบบผมนี่มันก็ดีนะ มันอาจเป็นมิติที่สร้างความแตกต่างกับผู้เลือกได้
ใครมี ปสก เรื่องมือถือกับน้ำ แลกเปลี่ยนได้นะ