เมื่อก่อนดิฉันเคยทำงานโรงงานที่ภาคใต้ เป็นโรงงานแปรรูปอาหารทะเลเท่าที่ดิฉันเคยทำมาก็รู้สึกว่าคนในแผนกที่ดิฉันทำนี้ดีกับดิฉันเกือบทุกคนและมนุษยสัมพันธิ์ดีเกือบทุกคนดิฉันทำได้2ปีกว่า และก็ลาออกเพราะเพื่อนชวนไปทำโรงงานทำถุงมือยางแพทย์ส่งออก พอเข้าไปครั้งแรกก็รู้สึกว่ามี5โรงงานย่อยข้างในค่ะ ก็ไปสมัครค่ะที่ออฟฟิศ เพื่อนที่เคยทำมาแล้วบอกว่าที่นี่นะถ้าเราจะเลือกว่าอยากทำแผนกไหนเค้าจะไม่ให้ตามที่เราต้องการหรอก ก็ถามเพื่อนว่าทำไม เพื่อนบอกว่าก็เพราะคนที่หน้าตาดีหน่อยหัวหน้าในโรงงานย่อยนั้นจะเลือกไปที่ๆสบายสุด และคนที่หน้าตาไม่ค่อยดีหรือหน้าบ้านๆหน่อยหรือคนต่างชาติจะให้ไปในโรงที่เหนื่อยหน่อย ดิฉันก็เข้าข่ายคนที่หน้าตาปกติค่ะไม่สวยแต่ก็ไม่ขี้เหร่แต่จัดไปอยู่ที่เหนื่อยค่ะ ดิฉันนึกในใจว่ามีด้วยเหรอแบบนี้ บางคนที่หน้าตาดีๆได้เลื่อนๆไปอยู่ที่ออฟฟิศก็มี(ทั้งๆที่จบม.3หรือม.6แต่ไปเป็นพนักงานรายวันค่ะ)จนดิฉันทำได้ประมาณปีกว่าค่ะ ที่นี่มนุษยสัมพันแย่มากค่ะ บางทีเรายิ้มให้คนในแผนกเดียวกันเค้ากลับหยิ่งใส่หรือบางคนก็ตบหัวแล้วลูบหลัง ดีกับเราแต่ลับหลังนินทา(อิจฉากันนั่นแหล่ะ)ดิฉันเคยเจอกับดิฉันเองเลยค่ะ ยังงงเลยค่ะว่าคนเราทำงานหาเช้ากินค่ำเหมือนกันจะอิจฉากันเพืื่ออะไร เราอยากมีมิตภาพที่ดี แต่กลับมาเป็นแบบนี้ บอกตรงๆว่าเสียความรู้สึกสุดๆค่ะ เข้าใจค่ะว่าเป็นสัจธรรมค่ะ แต่ที่นี่ขอบอกเลยว่าแรงจริง หัวหน้างานแต่ละโรงก็หัวงูเกือบหมด ช่้างเยอะมากก ตอนนี้ดิฉันลาออกมาได้ปีกว่าแล้วค่ะ และขอบอกเลยว่าจะไม่กลับมาทำที่นี่อีกเป็นอันขาดค่ะ ใครเคยรู้สึกเหมือนดิฉันบ้างคะ