ผมก็เป็นคนไทยคนหนึ่งที่รักประเทศไทยและก็รักทีมชาติไทย เวลาทีมไทยชนะผมก็ดีใจ แต่ก็มีหลายคนบอกว่าทีมชาติไทยเก่งขึ้น หลังจากที่เอาชนะ มาเล เวียดนาม พม่า และฟิลิปปินส์ ถึงแฟนบอลหลายคนจะมองว่าทีมไทยดีขึ้น แต่ในสายตาผมไม่ได้มองแบบนั้นน่ะ เพราะนี่มันระดับอาเซียนเท่านั้นมันยังวัดอะไรไม่ได้หรอกต่อให้เราได้แชมป์ซูซูกิคัพ(แต่ผมก็ภูมิใจและดีใจ)ถ้าเราไปเจอ เกาหลี ญี่ปุ่น หรือ อิหร่าน แล้วถ้าเราไม่แพ้เล่นได้สูสีรูปเกมก็สูสี ประมาณนี้ นี่แหละที่จะเรียกว่าดูดีขึ้น เพราะทีมชั้นนำของเอเชียหรือทีมชั้นนำของโลกฝีเท้ามันต่างกัน รูปแบบการเล่นไม่เหมือนกัน จริงแล้วในระดับอาเซียนเราอาจจะเลี้ยงบอลหลบสองหลบสาม มีจังหวะล็อคบอลสวยๆ จังหวะดูดบอลสวยๆ จังหวะยิงสวยๆเราก็ทำได้ แต่ในระดับโลกแล้วหรือกับการเจอทีมหัวแถวของเอเชียแล้ว เกมมันจะเร็วขึ้นขึ้นมาอีก คู่แข่งบีบพื้นที่เร็วและมีแรงปะทะหนักและประกบติดไม่ยืนห่าง นั่นแหละครับความสวยงามที่เราเคยทำกับทีมในระดับอาเซียนมันก็จะไม่เกิดขึ้นเพราะคู่แข็งมีการป้องกันที่ดี สิ่งนี้แหละที่แฟนบอลหลายคนมองว่า ตอนนี้เราดูดีขึ้น หรือเก่งขึ้น นั้นเอง พอตอนเราเจอญี่ปุ่นแล้วเราแพ้ขาดลอย 4-1 และ 3-0 พวกเราก็มักจะมองว่าเราเล่นห่วยนั่นเอง แต่พอตอนเราชนะเวียดนาม มาเลเซีย พม่า เราก็จะเห็นว่าเราเก่งขึ้น ผมไม่ได้ตั้งใจจะมาแย้งเจ้าของกระทู้เลยน่ะ เพียงแต่ผมมองเห็นจากหลายๆเกม บางวันเล่นดีแต่แพ้ก็มีเยอะ แล้วบางวันเล่นไม่ดีแต่ชนะก็มีเยอะครับ ของจริงมันอยู่ที่เดือน กุมภาพันธ์ ที่เราจะลงเล่นเอชี่ยนคัพรอบคัดเลือก อิหร่าน คูเวต เลบานอน หลังจาก 6 เกมจบลงแล้วเราจะได้รู้ว่าเรา แข็งขึ้นหรืออ่อนลง
พวกเราแน่ใจกันแล้วหรอว่าทีมชาติไทยของเราเก่งขึ้น