ผมกับเค้าคบกันมา ประมาณเดือนกว่าครับ แต่คุยกันก่อนหน้านั้น 6 เดือน แฟนผมเป็นคนผมสั้นสีออกแดงนิดๆ สูง 169 ขาวสวย คือตอนที่คบกันแรกๆเค้าดีมากครับแต่พอซักพักก็เริ่มแปลกไป มีอยู่หลายครั้งนะครับที่เค้าทำผมเสียใจเสียความรู้สึก แต่ผมก็ไม่เคยโกรธและงอนเค้าเลย แต่เวลาที่ผมเตือนเค้าหรืออะไรอย่างงี้ เค้ามักจะไม่พอใจเท่าไหร่ จนบางครั้งก็ใช้คำพูดรุนแรงไปบ้าง แต่ก็นั่นแหละครับ ผมไม่เคยโกรธเค้าเลย หลายครั้งนะครับที่เค้าทำอะไรไม่นึกถึงจิตใจผม เพื่อนๆ คนรอบข้างผมก็เตือนแล้ว ส่วนตัวผมเองก็รู้ครับ ว่ายังไงผมกับเค้าก็ต้องเลิกกัน จนวันนั้นก็มาถึง โดยเค้าเป็นคนขอเลิกครับ เหตุผลก็ง่ายๆเลยครับ "เราว่าเราไม่ใช่อะ" ตอนแรกผมก็ยื้อเค้าไว้นะครับ แต่เค้าก็บอกกับผมว่า"พอเหอะ จบๆความสัมพันธ์แบบนี้ซักทีเหอะ จะเกลียดกันก็เกลียดได้นะ"คือวินาทีนั้นแบบ ทำไรไม่ถูกเลยครับ สุดท้ายผมก็ต้องยอมปล่อยเค้าครับ จนตอนนี้ 3 เดือนแล้ว บางครั้งผมก็คิดถึงเค้านะครับ จนบางทีอยากจะทักเค้าไปแต่เพื่อนก็คอยเตือนตลอด แบบว่า "จะทักเค้าไปทำไม เค้าทำกับไว้ขนาดนั้นนะ" มันก็ทำให้ผมคิดได้ ตั้งแต่วันที่เลิกกันมาเป็นแบบนี้มาตลอดครับ รุ่นพี่ผมเค้าก็แนะนำสาวๆมาให้เยอะอยู่ แต่ผมก็ไม่รู้สึกอยากคุยซักนิดเลยครับ ไม่ใช่แค่สาวๆที่รุ่นพี่แนะนำมานะครับ คนอื่นผมก็ไม่รู้สึกชอบหรือปลื้มเลยและรู้สึกไม่อยากจีบใครด้วย ไม่รู้ว่า ผมลืมเค้าไม่ได้หรือผมกลัวการมีความรักกันแน่ครับ ?
ปล.กระทู้แรกของผมครับ มีไรแนะนำได้ครับ
ลืมแฟนเก่าไม่ได้หรือกลัวการมีความรักกันแน่ครับ ?
ปล.กระทู้แรกของผมครับ มีไรแนะนำได้ครับ