🌸 ดวงตะวันแห่งสาวัตถี

ครั้งเยาว์วัยในเรือนอันอบอุ่น
ตาคอยหนุนดวงใจไม่ห่างหาย
คราวตุ๊กตาแหลกดับลับมลาย
ตากลับกลายเข้าใจในน้ำตา

ครั้งเติบใหญ่ได้เห็นโลกผันเปลี่ยน
ความวนเวียนแห่งทุกข์เข้าถาโถมมา
แม้บุตรสาวจากไปไกลลับตา
ยังเห็นค่าพระธรรมเหนืออาลัย

ครั้งอาพาธร่างกายดั่งไฟเผา
ทุกข์รุมเร้าหนักหน่วงเกินขานไข
แต่เมื่อฟังสัทธรรมอันอำไพ
น้ำตาไหลเพราะปีติใช่โศกตรม

มิใช่ผู้วิเศษด้วยฤทธิ์เดช
มิใช่เหตุแห่งทรัพย์อันเหมาะสม
แต่ยิ่งใหญ่เพราะจิตอันนิยม
ในศีลธรรมบ่มเพาะตลอดกาล

ดวงตะวันแห่งสาวัตถีลับแล้วหนอ
แต่แสงพอยังส่องทุกสถาน
ฝากโยนิโสมนสิการเป็นสะพาน
ให้ลูกหลานก้าวเดินเจริญธรรม

แม้กายดับลับสูญตามสังขาร
คุณความดีมิร้างจางถลำ
ยังส่องสว่างกลางใจผู้ใฝ่ธรรม
ดุจแสงทองยามอรุณอันนิรันดร์