วัยรุ่น,พ่อแม่

ตอนวัยรุ่นทุกคนเป็นยังไงบ้างคะต่อวัยรุ่นทุกคนคงคิดว่าเราอยากออกจากพ่อแม่อยากออกไปเป็นอิสระอยากเจอสิ่งใหม่ๆบ้างไหมคะตอนนั้นเราก็คิดเหมือนกันเราคิดว่าการอยู่กับพ่อแม่เหมือนคุกพ่อแม่ของเรานั้นเขาไม่ได้เป็นห่วงหรืออะไรเราเลยแต่เขาก็ยังขังเราจากโลกภายนอกมาตลอดไม่รู้ว่าเขากลัวอะไรเขาตอนนั้นไม่ให้เรามีเพื่อนและไม่ให้เรารู้จักโลกภายนอกหรือโซเชียลเวลาเราจะไปไหนโดยที่ไม่บอกเขาพอกลับบ้านมาเขาก็จะตีๆๆเราเวลาไม่ได้ดั่งใจเขาเขาก็จะกระทืบไม่ก็ตีเราอีกครั้งเราคิดว่ากันอยู่กับพ่อแม่มันเหมือนนรกเราเคยคิดว่าถ้าเราออกจากโลกนั้นได้เราก็คงได้เป็นอิสระเราพ่อแม่เคยบอกเราว่าถ้าต้องก้านอิสระมากก็ไปเลยจะตายหรือเป็นอะไรก็ช่างแต่อย่ามายุ่งกับเขาตอนนั้นเราคิดว่าเป็นคำที่เจ็บมากๆเลยแหละตอนนั้นพ่อแม่ชอบสั่งให้เราไปตายเวลาทำอะไรไม่ได้ก็จะบอกว่าแค่นี้ก็ทำไม่ได้ไปผูกคอตายในห้องไปอยากตายมากไม่ใช่หรอนู้นโดนตึกตายนู่นก็เลยคิดว่าพ่อแม่อยากให้เราตายมากนี่เนาะถ้าเราตายไปพ่อแม่คงจะได้สบายเพราะไม่ต้องดูแลเราแต่ก็น่าแปลกทั้งที่คิดแบบนั้นแต่ก็ไม่เคยได้ตายเลยไม่รู้เพราะอะไรถึงแม้ใจเราคิดว่าจะตายแต่อีกใจนึงก็อยากอยู่ปกป้องเขาอยากดูแลเขาอีกใจนึงก็อยากจะให้เขาทรมานกับเราที่ทำให้เราต้องเป็นแบบนี้พ่อแม่ตอนนั้นเวลาทะเลาะอะไรกันก็จะเอามาลงที่ลูกโมโหอะไรก็มาลงที่ลูกหมดเวลาทำอะไรไม่ได้ดั่งใจก็จะตีๆๆๆๆๆเราคิดว่านั่นคงจะเป็นโลกของพ่อแม่แล้วมั้งเราเคยได้ยินคำสุภาษิตไว้ว่ารักวัวให้ผูกรักลูกให้ตีแต่คำว่ารักของเรานั้นเหมือนกับนรกเลยแหละเราเลยคิดว่าสักวันเราจะต้องออกจากนรกนี้ให้ได้เพราะเราไม่ได้อยากทรมานพ่อแม่ชอบทรมานเราทุกเรื่องชอบทำให้เราลำบากชอบทำให้เราต้องทรมานตกอับย่ำแย่ชอบทำให้เราโดนดูถูกเราคิดว่าพ่อแม่ชอบทรมานเราแบบนี้แต่ก็นะบางคนก็คงไม่มีพ่อแม่เหมือนกันคนที่ไม่มีพ่อแม่ก็คงคิดว่าได้พ่อแม่แบบนั้นแล้วก็คงดีดีกว่าเขาที่ไม่มีพ่อแม่สำหรับเราแล้วเราคิดว่าไม่มีจะดีกว่าเพราะมีก็เหมือนนรกพอไม่มีก็เหมือนกับขาดบางอย่างไปแต่ก็นะมันเป็นเรื่องเมื่อก่อนตอนนี้แค่มีความสุขและก้าวหน้าไปได้ก็พอแต่ก็นะมันเป็นเรื่องเมื่อก่อนตอนนี้แค่มีความสุขและก้าวหน้าไปได้ก็พอขอบคุณค่ะ