ถ้าวันนึงห้องนอนเราจากที่เราคิดว่าเป็นพื้นที่ส่วนตัว กลายเป็นไม่ใช่พื้นที่ส่วนตัวอีกต่อไปเราควรทำไงดีคะ

กระทู้คำถาม
คือจากเมื่อก่อนเรานอนรวมกันกับแม่ พี่สาวมาตลอดจนวันนึงเราได้สร้างบ้านใหม่ แต่ละคนมีห้องนอนของตัวเอง และสัญญากันว่าแต่ละคนจะนอนห้องนอนตัวเองดูแลห้องของตัวเอง ตอนแรกๆเราก็ไม่ชินนะที่นอนคนเดียว พอวันนึงและหลายวันผ่านไปเราเริ่มชิน และรู้สึกว่าการนอนคนเดียวสบายมาก อยากทำอะไรก็ทำ จนวันนึงแม่ขอพาหมาขึ้นมานอนกับเราด้วย ปกติเราชอบหมาชอบสัตว์นะ แต่เราไม่ชอบให้หมา แมว มานอนด้วย พูดตรงๆสกปรก ทั้งฉี่ ทั้งอึ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เราอุตส่าห์ดูแลห้องมาตลอด เราก็เคยพูดกับแม่อยู่หลายครั้งก้อนหน้านี้ว่าไม่ให้เอาหมาเข้ามานอน เราเป็นภูมิแพ้ ขนร่วงเต็มห้องเลย แล้วบางทีขนยิ้มติดของเราเต็มเลย ฟุ้งไปหมด เราหงุดหงิดมาก  แล้วเราทำงานอยู่ตจว.เวลาเราไม่ได้กลับบ้านแม่ก็ชอบเอาขึ้นมานอนตลอดเลย เรารู้สึกอึดอัดมาก ไม่อยากกลับบ้านเลย เรารู้สึกอยู่ตจว.เรายังเป็นส่วนตัวมากกว่าอีก เราไม่อยากพูดตรงๆนะว่าแม่หนูจะล็อคห้องนะ จะได้ไม่ต้องเอาหมาขึ้นมานอน แต่ก็กลัวแม่หาว่าเรารังเกรียจทั้งแม่ ทั้งหมาอีก เราควรพูดหรือทำตัวไงดีคะ เราอยากให้ห้องเป็นพื้นที่ส่วนตัวเราบ้างค่ะ เวลาจะนอนดึกๆหรือเวลานอนเตียง เตียงเราเป็นสปริงด้วยเวลาพลิกตัวเราก็อยากพลิกแบบไม่ต้องเกรงใจอะค่ะ อยากเปิดไฟสว่างแบบไหนก็เปิด นอนกี่โมงก็ได้ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ละตอนนี้เรารู้สึกอึดอัดมากเลยค่ะ และตอนนี้เป็นภูมิแพ้หนักมากแต่แม่ไม่สนใจเลย
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่