พี่น้องแท้ๆ…. :)

กระทู้คำถาม
เรารักพี่มากๆนะคะ แต่แบบเราจะไม่แสดงออกเลยเพีาะเราเป็นคนที่อายมากๆเวลาบอกรักใคร เราจะกลัวการตอบกลับที่ไม่ดี
 
คือ เรากับพี่แม่เดียวกันแต่คนละพ่อ แล้วเราเป็นคนเดียวที่โตมากับแม่เลี้ยงไม่ได้อยู่กับพี่ตั้งแต่เด็กๆจนอ.2เราได้มาอยู่กับแม่และพี่ๆ พี่เราคนนึงปากแรงมากๆแล้วอีกคนก็ยิ่งชอบความรุนแรง
 
 เราเป็นบ่อยมากพอเราพูดกับแม่หรือพูดไม่เข้าหู หรือโดนแม่ด่าพี่เราจะมองขวางใส่เรา เหมือนจะโดนหาเรื่องตลอดเวลา มันทำให้เราแย่มากๆเหมือนเจอ2อย่างรวมกัน แล้วพอเราบอกทำไมต้องมองขวางงั้นต่อหน้าแม่ที่กำลังด่า แม่ก็บอกแล้วทำไม ก็นั่นพี่จะทำไรก็เรื่องของเขา เรารู้สึกแย่มากๆบางทีเราหยิบของแล้วเราถามว่าอันนี้คืออะไร กินได้มั้ย พี่ก็จะมองขวางแล้วว่าตังค์กูอยาก-ก็เอาเงินไปหาซื้อเอง แม่เราก็ได้แต่มองพี่ไม่ด่าสักคำ มันยิ่งเสียใจหนักกว่าเดิมมากๆ มันรู้สึกแย่มากๆค่ะ เหมือนเราเจอหลายปัญหา
 
 ตอนเด็กๆคนในบ้านและญาติอ่ะค่ะเขาบอกว่า แม่หนูเขารักพี่สาวคนกลางมากๆตามใจดีมากๆ หนูก็ไม่คิดงั้นนะคะจนหนูสังเกตุหลายรอบ พี่หนูอกหักหรือร้องไห้แม่หนูจะเข้าไปกอดแล้วบอกไม่เป็นไร แล้วยังให้พี่เขามานอนกอดทั้งคืน วันนั้นแม่ก็จะว่าพี่เรื่องรถแต่พี่ลงมาด้วยความที่เล่นเกมจนนอนเช้า ตื่นมาตาลายแม่เราเข้าไปกอดแล้วบอกไม่เป็นไรดูแลอย่างดีเลยค่ะ พอเราเป็นไข้ไม่สบายพี่เราก็ขะบอกเราสำออย และแม่ก็ด่าเราว่าเราเกิดมาทำไมเสียเงินกับโรคไปเยอะละนะ คือเราไม่เคยโดนปลอบ ส่วนคืนนั้นเราน้อยใจแม่ที่ไม่อยากได้เรา เราก็กรี๊ดค่ะเพราะเราได้ระบายอารมณ์แล้ว แต่พี่สาวคนโตกลับเอาไม้มาตีเราจนหน้าเราเป็นรอย รอยไม้เลยค่ะ แม่เราด่าเราแล้วบอกว่าให้เราหนีออกจากบ้านให้รถชนตายไปเลย คือเราไม่โดนปลอบและเราไม่โดนสั่งให้หยุดตีอ่ะค่ะ เรารู้สึกแย่มากๆคืนนั้นเรานอนทั้งน้ำตา ประมาณตี5เราแสบทั้งตัวเพราะมายแดงเป็นรอย แม่ก็กอดเราเฉยๆนะคะเราก็ร้องไห้ พอตื่นเช้ามาแม่ก็บอกหน้าเป็นรอยหมด แต่เขาก็ไม่ได้ว่าพี่สาวเราเลย เขาก็บอกแต่ว่าสมควรโดน คือเรายิ่งรู้สึกแย่ไปอีก แต่เราก็ต้องยิ้มค่ะ
 
 เราอยากมาแชร์ประสบการณ์แล้วอยากรู้ว่าทุกคนคิดไงบ้างคะ เราไม่เคยคิดที่จะโกรธพี่หรือแม่ตัวเองนะ แต่เราน้อยใจว่าทำไมเราต้องโดน
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่