ขอคำปรึกษาจากทุกคนหน่อยนะ

กระทู้คำถาม
กระทู้นี้เราอยากจะระบายความรู้สึกของตัวเอง และขอคำปรึกษาจากทุกคน  
ตอนนี้เราเบื่อยายของตัวเองมาก คุยไปก็รู้สึกสุขภาพค่อนข้างเสีย ไม่อยากกลับบ้านมาเจอยาย เมื่อก่อนเราไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้เลยนะ ย้อนไปประมาณ10ปีที่แล้วเรารู้สึกรักและผูกพันธ์กับยายมากเลย ยายเราใจดีชอบซื้อของกินมาให้ตลอดทุกวัน จนปี2555 ตาเราเริ่มป่วยเข้าโรงพยาบาล (ตาเราเป็นหมอทหาร) หลังจากผ่าตัด ตาเริ่มดีขึ้นได้กลับมาอยู่ที้บ้าน ยายเราก็เริ่มแอบขี่จักรยานไปซื้อยาดองมากินกินจนติด กินทุกวัน ทะเลาะกับตาตลอด ช่วงนั้นยายชอบแอบซื้อยาบำรุงสมองมากินเป็นเม็ดเล็กๆสีชมพูซื้อกินทีครั้งละ100เม็ด ชอบบอกว่ากูเป็นอสม.ของตำบล กูเก่งกูรู้นู่นนี่นั่น ชอบซื้อยามาให้ตากินเองด้วย ตาบอกไม่กินก็ไม่ยอม ด่าจนตาต้องยอมกิน ตากินยาเยอะมากๆมาถึงปี2560อาการตาเริ่มทรุด แม่เราทำข้าวให้ตากิน ยายเราก็หยิกแม่แล้วบอกไม่ต้องยุ่ง กูดูแลเองใครก็ห้ามยุ่งทั้งนั้น จนตาเสีย ยายก็เริ่มหนักข้อขึ้น ยายยืนด่าหน้าบ้านทุกวัน บางวันก็สาดฉี่ใส่ที่กำแพงบ้านบอกคนทำของใส่ บางที่ก็คุยกับจิ้งจกบอกเป็นวิญญาณมาสิง คือมันหนักขึ้นทุกวันจริงๆ คุณเคยโดนด่าทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดมั้ย ตอนนั้นยายหัวโนเหมือนล้มแล้วหัวฟาด แกก็บอกโดนพี่เราเอาไม้ตีหัว แล้วก็บอกว่าเรายืนร้องไห้บอกพี่ว่าอย่าทำยาย อย่าทำยาย คือมันไม่ใช่เรื่องจริงเลย จน2564แล้ว ยานยังพูดถึง จนพี่ของเราเสียใจมากร้องไห้ทุกวัน ตั้งแต่วันนั้นพี่เราก็ไม่มาหายายเลย  
ยายของเราชอบมโนว่าตัวเองซื้อที่ ยกตัวอย่างเลยนะ "กูซื้อที่ให้บ้านฝั่งตรงข้ามสร้างห้องแถว กูมีสิทธิที่จะไปตัดหญ้า หญ้ามันรก" คือถ้าไปโดนข้อหาบุกลุกแน่นอน ยังไม่พอยังบอกว่าตัวเองซื้อที่ไว้ที่สระบุรี จะนั่งรถตู้ไปดูที่ที่ซื้อไว้ อาการมโนของยายหนักขึ้นทุกวัน ขนาดไม่กินยาดองยังมโนในเรื่องไม่เป็นเรื่อง ยายชอบด่าแม่เราว่าไล่แม่เหมือนหมูเหมือนหมา สนใจแต่คนอื่นเห็นแม่เป็นหมา ซึ่งมันไม่เป็นเรื่องจริงเลยอะ แม่เราไม่เคยพูดเลย ยายชอบบอกว่ากูจะไม่อยู่บ้านนี้แล้วนะจะไปอยู่บนเขา ชอบพูดคำว่ามีคนเค้าบอกมาว่ากูอะเป็นแม่ไม่ดี กูเป็นถึงอสม. กูเป็นแม่ดีเด่นระดับประเทศ เฮ่อออออออออ เหนื่อย!!!!!! 
เชื่อมั้ยแม่เราทำงานกลับมาเหนื่อยๆ ต้องมาเจออะไรแบบนี้ทุกวันเราโครตสงสารเลย แม่ซื้อกับข้าวมาให้ทุกเย็น ยายก็บอกต่อไปนี้ไม่ต้องซื้ออะไรมาให้กูกินแล้วนะ เห็นกูเป็นหมูเป็นหมา มีคนเค้าบอกมา คือเราแบบเหนื่อยในมากเลยนะทุกคน เราไม่รู้ยายไปทำเวรกรรมอะไรมาถึงเป็นสภาพแบบนี้ ไม่อาบน้ำเลยมาหลายปี ฟันไม่เคยแปรง หัวไม่สระจนตอนนี้ผมร่วงหัวขึ้นราหมดแล้ว เราพยายามบอกยายได้กินไรมั้ยเหม็นมาก เราก็แซวว่าไม่ได้อาบน้ำป่าว ยายก็บอกกูเป็นอสม.กูอบรมมา บางทีที่ยายเราพูดรู้เรื่องก็ค่อนข้างน่าสงสารนะ แต่ส่วนใหญ่ก็คือไม่เคยพูดรู้เรื่อง ชอบแต่งเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องขึ้นมา อย่างเมื่อกี้สดๆร้อนๆเลย เรายืนอยู่กับแม่อยู่ดีๆยายก็พูดว่ากูจะไม่อยู่บ้านนี้แล้วนะ กูทำตัวเป็นภาระเค้า มีคนเค้าว่ากูมันน่ารังเกียจ เราเลยโมโหมากเลยถามยาย ยายเป็นอะไร ที่พูดคนเค้าว่านี่มันเป็นใคร ยายเราก็จะพูดว่ากูไม่รู้เค้าบอกมา ขึ้นมันน่าโมโหมากเลยนะ เราพยายามอธิบายว่ายายต้องมีเหตุผลนะ ยายต้องอย่ามโนยายฟังหนู ยายก็เหมือนจะเข้าใจนะ ยายพูดยายขอโทษยายผิดเองแหละ ยายเข้าใจ แล้วก็พูดว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้เช้ายายจะออกไปอยู่ที่สวนบนเขาแล้วนะ (เวลาใช้เหตุผลยายก็จะพูดแบบนี้ตลอดแต่ไม่เคยจะไป) เราเห็นใจแม่นะที่ต้องมาโดนด่าทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดอะ ซึ่งมันไม่มีอะไรที่เป็นเรื่องจริงเลยอะ เรากับแม่ก็รู้นะว่ายายพยายามที่จะเรียกร้องความสนใจ ตอนมีจิตแพทย์มาตรวจยายก็ไม่แสดงอาการอะไรแบบที่เราพูดออกมาเลย แต่พอจิตแพทย์ไปยายเรานี่เปลี่ยนเป็นคนละคนเลยอะเพ้อ พูดคนเดียว ด่าคนนู้นด่าคนนี้จนตอนนี้คนในบ้านสุขภาพจิตเสียมาก 
ยายด่าแบบนี้ทุกวันจนพ่อเราเครียด ป่วย จนเส้นเลือดในสมองแตก พึ่งเสียไปเมื่อเดือนพฤษภาคมเอง ยายก็มโนว่ามีกุมารเอาโซ่มาขึงพ่อเราไว้ กูแอบไปดูกระจกที่ห้อง ICU มา ถ้าให้กูรักษาก็คงไม่ตาย กูอบรมอสม.มาคือเป็นถึงขั้นนั้นเลยนะทุกคน ตอนนี้แม่กับเราคือไม่อยากกลับบ้านเลยอะ พยายามออกไปทำงานตั้งแต่ตี5.30 กลับเข้าบ้านอีกทีเย็นๆ จะได้ไม่ต้องเจอยาย  
เราอยากพายายไปรักษามากก็ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง กลัวบอกไปก็ไม่มีใครเชื่อ แต่คนแถวบ้านเราก็ดูออกนะว่ายายเราค่อนข้างเพี้ยน เราเลยจะตัดสินใจติดกล้องวงจรปิดเพื่อดูอาการแล้วจะปรึกษาจิตแพทย์ เราก็ไม่รู้ว่าจะรักษาได้มั้ย เราก็อยากได้ยายคนเดิมของเรากลับมา
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่