สองเสน่หาแค่ดูเจมส์ มาร์ก็รู้สึกคุ้มมาก กระทู้โดนตก

จากอาทิตย์สู่วันศุกร์ดูมันช่างยาวนานเหลือเกิน อยากบอกว่าคิดถึงพ่อเหลือเกิน อยากเห็นพ่อในท่วงท่าสง่างามในนามหมื่นสุรบดินทร์ อยากเห็นสายตาแห่งความรักที่พ่อถ่ายทอดจับจ้องแต่ใบหน้าแม่ลำดวนน้องน้อยเพียงคนเ

ก็มิมีอะไรมาก แค่มีความรู้สึก คิดถึง อยากเห็นหน้า อยากดูพ่อเหมเนื้อทองไวๆ คิดถึง คิดถึง คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ปล. แม่ลำดวนแมทก็คิดถึงนะ คิดถึงแมทคนสวย(แต่น้อยกว่าเราจิ๊ดหนึ่ง อิอิ) อยากขึ้นไทม์ แมชชีน ไปอน

เห็นตัวอย่างในเรื่องเล่าเช้านี้ อิฉันน้ำตาไหล สงสารคุณพี่เหมเหลือเกิน ชะตาชีวิตพลิกผันตลอด แต่นี่คือที่มาของคำว่า ข้าบดินทร์ กับความเสียสละที่ยิ่งใหญ่ต่อแผ่นดิน https://youtu.be/OK3yD12-WxA

ไม่ชมไม่ได้จริงๆ ปกติไม่ได้ชอบเจมส์เป็นการส่วนตัว เคยดูจุฑาเทพตอนรณพีร์ก็แค่ผ่านๆ ตา แต่วันนี้ได้เห็นฉากบู๊ดาบจากข้าบดินทร์ของเจมส์ บอกเลยว่า เจ๋งจริงอะไรจริง จนอดไม่ได้ที่จะชื่นชมน้องจากใจ จากท่วงท่า