มีใครเคยเป็นเหมือนเราไหมคะที่ช่วงเรียนอยู่ปีสี่ร้องไห้เกือบทุกวัน

ตั้งเเต่เราขึ้นปีสี่เรารู้สึกเครียดกับเรื่องเรียนและก็เรื่องเจ็คมากๆ ในหัวเราจะคิดเเต่เรื่องนี้ตลอด กลัวไปหมดว่าจะทำได้ไหม มันจะผ่านไปได้ด้วยดีไหม พอเราคิด เราก็รู้สึกเครียด อยากร้องไห้ จนตอนนี้เรารู้สึกว่ามีอะไรหลายอย่างที่เปลี่ยนไป เช่น เหม่อบ่อย ไม่อยากกินข้าว ไม่อยากนอน จากสิ่งที่เคยชอบทำก็ไม่อยากทำ พยายามพาตัวเองไปอยู่ในที่ที่อยู่เเล้วมีความสุขแต่ได้เเค่ช่วงเดียวก็กลับมารู้สึกเหมือนเดิม กลับมาเครียดกับเรื่องเดิม อยากร้องไห้เหมือนเดิม วนไปวนมาอยู่แบบนี้ ห้ามให้หยุดคิดก็ไม่ได้ ขนาดกลับบ้านมาอยู่กับครอบครัวก็ยังแอบร้องไห้ทั้งๆที่บ้านก็คือความสุขของเรา เราระบายทุกอย่างให้พ่อแม่ฟังว่าตอนนี้เราเป็นยังไง เค้าก็บอกว่าอย่าไปคิดมากมันก็เป็นแค่ช่วงหนึ่งของชีวิตเดี๋ยวมันก็ผ่านไปได้ เค้าให้กำลังใจเราทุกอย่าง ขนาดเราบอกว่าถ้าสี่ปี่ไม่จบจะเป็นไรไหมเค้าก็ไม่ว่าอะไร เเต่เราก็ยังไม่หยุดคิด เราไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลยค่ะ เราจะทำยังได้บ้างคะ เรากลัวร่างกายและก็จิตใจเราจะแย่ไปกว่านี้  เราควรพบจิตเเพทย์เลยไหม หรือนี่คือเรื่องปกติที่คนเรียนหรือคนทำงานเป็นอยู่เหมือนกันคะ
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  สุขภาพจิต นักจิตวิทยา จิตแพทย์
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่