ชีวิตความรักของเราเริ่มจากผิดพลาดมาก่อนและก็เป็นคนที่ถูกอีกฝ่ายทิ้ง (เราไม่เคยมีแฟนมาก่อน) และได้มาเจอกับคนๆหนึ่งทางออนไลน์ ไม่คิดว่าจะได้คบกันจริงจนเป็นเวลา 7-8 ปี (เราไม่อยากถูกทิ้งจึงลงใจให้กับคนๆนี้) ในระหว่างที่คบกัน ช่วง 3 เดือนแรก เราก็ยังไม่ได้รัก ยังลองๆดูอยู่ แต่มันมีบางอย่างที่ทำให้เรารู้สึกว่ารักไปแล้ว เราไม่เคยถามไม่เคยตาม เราให้ความเชื่อใจมาตลอด เราอยู่คนละจังหวัดทำงานคนละที่ ได้แค่คุยกันผ่านทางโทรศัพท์และเทียวไปหากันบ้าง โดยที่เราเป็นฝ่ายไปหาก่อน จนเราเริ่มไม่มีตังค์เทียวไปหาเพราะค่าใช้จ่ายในการเดินทางมันก็เยอะ ช่วงปีแรกเราเทียวไปหาเกือบทุกเดือน เราต้องการให้เขามาหาบ้าง แต่เราก็ไม่ได้เร่งรัดหรือว่าเขา จนมันมีเรื่องเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งเราไม่ใช่คนมีฐานะอะไร เราทำงานประจำกินเงินเดือน และบ้านก็มีหนี้สินที่กู้ก่อนหน้านี้ แต่ด้วยที่ว่าเรารักและเขาก็ให้ความหวังเราว่ามันจะเป็นจริงได้ เราเลยถลำลึกต้องกู้เงินจากแบ้ง ทำงานมาก็ส่งให้รวมถึงโบนัส ไม่เคยได้ใช้จ่ายในส่วนตัวเอง จนช่วง 2 ปี - 3 ปี เราเริ่มไม่ไหวและขัดสนแต่ดีที่เรามีบ้าน แต่ต้องผ่อนบ้านเนื่องจากติดจำนอง เราก็อาศัยทำงาน ไม่ลา ไม่ขาด และหารายได้เพิ่ม เงินก็ไม่พอเพราะเขามาพูดให้เราโอนเงินช่วย เขาต้องส่งน้องเรียน มีภาระและเอาเงินไปทำธุรกิจรถมือสอง เราเครียดจนมีปัญหากับครอบครัว เราไม่เคยขอยืมจากครอบครัว แต่ที่ทะเลาะกันกับครอบครัวเพราะเราไม่ฟัง เราดื้อเงียบ และเราบอกให้เขามาหาที่บ้าน มาหาพ่อแม่เรา แต่เขายังไม่พร้อม จนเวลาล่วงเลยมานานแล้ว พ่อกับแม่เราก็เลยปล่อยให้เราจัดการเอง โดยที่ท่านก็เป็นห่วงเรา เขาพูดให้ความหวังเราทุกอย่างเราเลยรอและเชื่อใจเขา จนเรามีเซ้นส์ว่าเขามีคนของเขาอยู่แล้ว (แต่เราก็ดันเจอคนใหม่ที่เขาก็แค่มาหยอกเราและมีเมียมีลูกแล้วเราเลยถอยห่างและตัดทุกอย่าง คนใหม่เราพาเข้าบ้าน พ่อแม่เราเจอเขาเห็นหน้าเขา ช่วงเวลาที่เราคบกันประมาณ 5 เดือน) ในระหว่างที่เราเลิกกับคนเก่า คนเก่าก็ยังโทรมาหาและส่งข้อความว่าเราส่ำส่อน มั่วไม่เลือก แต่เรานิ่งเงียบไม่ติดต่อ เพราะเราตัดใจเลือกคนใหม่ แต่พีคตรงที่คนใหม่ใช้เราเป็นเหยื่อล่อให้เมียเขาหึงเพื่อที่เมียเขาจะได้กลับมาหาเขาเพราะเมียเขามีแฟนใหม่เลยเลิกกัน แล้วมาเจอเรา แล้วคนใหม่ก็ไม่ติดต่อเราเป็นเวลา 4 วัน จนวันที่ 4 เขาโทรหาบอกว่ารักเมียกับลูกมมากกว่า ขอเป็นพี่ได้ไหม เราเสียความรู้สึกเลยปฏิเสธว่าไม่ได้ไม่มีอะไรต้องคุยกัน เราเลยไม่ติดต่อคนใหม่และตัดทุกอย่าง เพื่อใช้เวลาเยียวยาตัวเอง เป็นเวลา 3-4 เดือน คนเก่าก็ยังส่งข้อความมาเพื่อให้เราใจอ่อน จนสุดท้ายเราก็กลับไปเริ่มต้นใหม่กับแฟนเก่า โดยที่เขาและเราก็ยังไม่สนิทใจกันต้องสร้างความเชื่อใจกันใหม่ คบกันไปได้ 2 ปี หลัง เราเลยไปสืบรู้ความจริงว่าสิ่งที่เขามาพูดกับเรา ว่าน้องที่ส่งเรียน จริงๆคือแฟนของเขา เขาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ทำร้านอาหารด้วยกัน โดยที่เราเพิ่งมารู้เรื่องในตอนที่เรากลับมาคบกับเขาใหม่ (คือแฟนเก่าคบได้ 5 ปี เพราะเขาบอกเลิกเรา เราเลยไปมีคนอื่นเพราะประชด) ทีนี้ด้วยความเหมือนถูกแทงข้างหลังและหลอกให้ความหวังเรา เราเลยแอดไลน์ไปหาแฟนเขา ถามข้อมูล แต่แฟนเขาไม่ตอบบอะไร ทำให้เรารู้สึกเสียใจและเสียศูนย์กับชีวิตเรา เพราะเรามากู้เงินให้เขาอีกครั้งหลังจากกลับมาคบกัน โดยเงินกู้เป็นเงินที่กู้จากบริษัทและทางบ้านไม่รู้ เราทำและปิดเป็นความลับ เงินเดือนที่ได้มาก็จะถูกหักไปใช้หนี้สินแต่เขาก็มาให้เราช่วยเหลือโดยโอนเงินให้เขาทุกๆเดือนไม่เคยเว้น จนสินเชื่อเราต้องไปปรับโครงสร้างหนี้ จนเราติดบูโรทั้งสินเชื่อบ้านและบัตรเงินสด เราทำธุรกรรมอะไรไม่ได้ เขาไม่เคยส่งเงินมาให้เรารับปากว่าจะส่งก็ไม่ให้ เราขอเลิกก็ไม่เลิกกับเรา ไม่เคยสนใจใส่ใจและทิ้งขว้างเรา เราอดทนเพราะแค่คำว่าไม่อยากผิดพลาดในชีวิตอีก จนเขาบีบให้เราลาออกจากกงานเพื่อเอาเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพให้เขา เรารู้สึกเสียใจและไม่เหลืออะไรอีกแล้วในชีวิต ทุกๆอย่างเราคงโง่งมงายและพยายามปรับปรุงตัวเองอยู่ฝ่ายเดียว เพราะคำโกหกจากปากเขา มันเจ็บปวดมากเพราะเราไม่เคยคิดนอกใจเขาเลย มันคงเป็นกรรมของเราเอง เราไม่โทษใคร...