เด็กเก็บตัวไม่รู้จักโต

สวัสดีครับ
ผมนอนมองบนเพดานหยิบมือถือ ขึ้นมาเลื่อนแอปไปมา ดูเฟสบุ๊คชีวิตคคนอื่น
โดยที่ชีวิตผมไม่มีเป้าหมายอะไรตอนนี้ ที่ผมกำลังคิด เลยทำให้ผมรู้ตัว แล้วอยากจะสร้างเป้าหมาสักอย่าง
นั่นก็คือ การเขียนสิ่งที่ตัวเองนั้นคิดลงไปแบบไม่คิด คุณคง:งงสิว่า การเขียนแบบไม่เป็นเป้าหมายเป็นอย่างไร
ผมต้องบอกก่อนเลยว่าผมไม่เคยคิดจะเขียนสิ่งที่ตัวเองคิด. เพราะผมเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่
ที่ผ่านมาผมแค่ เลื่อนเฟสบุ๊คดูชีวิตคนอื่น โดยที่สมองไม่คิดจะทำอย่างอื่น พูดตรงๆเบื่อมาก
ผมเป็นคน ต้องการความสนใจ ยอดไลค์ และคอมเม้น แต่หลายเดือนมานี้ ยอดไลค์หาย ไม่มีคนเม้นคุยด้วย
เพื่อนๆต่างมีชีวิตของตนเอง มีแต่ผมที่จมอยู่กับ หน้าฟีด
    ในหลายอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมเริ่มออกกำลังกายวันละ 10นาที สำหรับผมแล้วมันเหนื่อยมาก
ผมเลิกส่องหน้าเฟสคนอื่น และเลื่อนเฟส หรือแอปอื่นๆไปมา ผมเริ่มรู้ว่าตัวเองนั้นผอมและอ่อนแอมาก
แถมยัง อ่านออกเสียงติดขัด ทั้งๆที่อายุ 18 ผมยังมีอาการเหนื่อยง่ายและ ปวดเมื่อยง่าย ผลจากการไม่ออกกำลังกาย ตอนนี้ผมพิมโดยไม่มองย้อนหลังว่าพิมผิดหรือถูก ผมแค่พิมไปตามสิ่งที่ผมคิด
เป้าหมายในเดือน 7 2563 นี้ ผมอยากจะมี ซิคแพค ผมไม่ได้มาขอกำลังใจแต่ผมจะทำ ขอบคุณที่มาอ่านชีวิตเด็กเก็บตัวครับ ถึงเวลาที่จะต้องเปิดโลกยอมรับความจริงแล้ว