ใช้ชีวิตคู่มาร่วม 27 ปี ภาพลักษณ์ภายนอกครอบครัวอบอุ่น จนลูกสาวคนโตเรียนจบ ป.ตรี คนเล็กเรียนอยู่ม.ต้น แฟนมีความรับผิดชอบในครอบครัว ตามความรู้สึกของเราคือน้อยมาก เหมือนเป็นเพื่อนกันมากกว่า เพราะเขาไม่มีความกระตือรือร้นที่จะทำทุกอย่างเพื่อครอบครัวเหมือนที่เรารู้สึก หลายๆเรื่องและเกือบทุกเรื่อง เราต้องดิ้นรน ขวนขวายเอง ไม่ว่าจะเคลียค่าผ่อนบ้าน ค่าใช้จ่ายในบ้าน ค่าใช้จ่ายลูกเรียนมหาลัยทั้งค่าเทอมและค่าใช้จ่ายรายเดือน ลูกเรียนมหาลัย 4 ปี แฟนจ่ายค่าเทอมน่าจะ 1-2ครั้ง แฟนรับผิดชอบเฉพาะค่าน้ำและค่าไฟ รวมๆแล้วเดือนละประมาณ 3,000 บาท ค่าใช้จ่ายรายสัปดาห์ให้ลูกคนเล็ก ซึ่งสัปดาห์ละประมาณ 4-600 บาท เราเองต้องจ่ายทั้งค่าเทอมลูกคนโต คชจ.รายเดือนค่าอุปกรณ์การเรียนรวมค่าหอพัก ค่าเทอมลูกคนเล็ก ซึ่งม.ต้นมาเรียน รร.รัฐบาล จากเดิมเรียนเอกชนมาตลอด คชจ.ในบ้านค่าอาหาร คชจ.ส่วนตัวแม่แฟน เราให้เป็นรายเดือน ผ่านมานานขนาดนี้ถ้าเป็นคนอื่นคงจะทำอะไรให้ครอบครัวได้มากกว่านี้ จนเราบอกกับลูกทั้ง 2 คนว่า มันถึงที่สุดแล้ว ที่เรารับผิดชอบเกือบทุกอย่าง ข่วงCovid19 ระบาด งานที่แฟนทำต้องหยุดตามคำสั่งรัฐบาล แต่เราต้องทำงานไม่ได้หยุด แฟนหยุดงานอยู่บ้าน ดูnetflix วนไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้ทำงานในบ้านเลย เช่นปรับปรุงนั่นนี่โน่นที่บ้านที่ควรทำ เช่นล้างพัดลม ล้างมุ้งลวด ตัดต้นไม้ ซ่อมแซมบ้าน หรือจัดบ้านให้น่าอยู่ มีทำอาหารบ้างเป็นบางวัน จนเรางงว่า ชีวิตคนที่จะเป็นหัวหน้าครอบครัว คนเป็นพ่อ สามัญสำนึกความรับผิดชอบ มันไม่มีขนาดนี้เลยหรือ นั่งนึกย้อนวันเวลาที่ผ่านมา น้ำตาไหลพราก นี่เราทำอะไรอยู่ เราใช้ชีวิตมาจนตอนนี้ 50+แล้ว เราควรหยุดได้แล้ว เราควรใช้ขีวิตที่เหลือเพื่อทำให้ตัวเองและลูกมีความสุข โดยควรตัดแฟนออกจากชีวิตได้แล้ว เราทำทุกอย่างให้ครอบครัวแล้ว วันที่เราเครียด เราท้อ เรามีปัญหาเรื่องงาน สิ่งที่เราต้องการ คือใครสักคนที่ช่วยปลอบ ช่วยให้กำลังใจ ช่วยสนับสนุน ช่วยซัพพอร์ต ทั้งกำลังใจและกำลังทรัพย์ เวลานี้เราได้แต่ถามตัวเองวนไปวนมา เราควรเลิกกับเขาได้หรือยัง เลิกเวลานี้ที่เราอายุ50+ และใช้ชีวิตที่เหลือให้ตัวเองและลูกมีความสุขมากกว่าทุกวันนี้ ถ้ามองในมุมบุคคลภายนอก ไม่ว่าท่านจะอายุน้อยกว่าหรือมากกว่า ช่วยบอกทีเราควรทำยังไงดี
เลิกกันเพื่อใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อตัวเองและลูกดีไหม หลังจากใช้ชีวิตคู่มาร่วม 27 ปี