จากใจลูกคนหนึ่ง...

กระทู้คำถาม
สวัสดีค่ะ เราอายุ18 ปีเราอยากระบายความรู้สึกที่มันอยู่ในใจมานาน เราเป็นลูกคนโตของบ้าน พ่อกับแม่ชอบเปรียบเทียบเราดับคนอื่น เราน้อยใจมาก แอบไปนั่งร้องไห้คนเดียวในห้องไม่ให้ใครเห็น เราเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้ พูดคะ ค่ะ กับพ่อแม่ ไม่ค่อยทำงานบ้าน เพราะเราเป็นคนที่อยากทำจะทำเอง พ่อแม่ก็มักจะด่าเราเสมอว่า เราเป็นผู้หญิงซะเปล่า งานบ้านไม่ทำ ไม่เหมือนลูกคนนั้น คนนี้ นิสัยเหมือนคนนั้นคนนี้ ด่าเราด้วยคำแรงๆ บอกว่า เราทำอะไรก็ไม่เจริญหรอก พ่อแม่ไม่เชื่อฟัง ไม่ใช่ว่าเราไม่ฟัง ไม่ใช่ว่าเราไม่ทำอะไร เราทำค่ะ เราตั้งใจเรียน เราทำงานพาร์ทไทม์หลังเลิกเรียน เราไม่เคยทำให้พ่อแม่เดือดร้อนเรื่องเรียน เวลาเราไม่ได้ช่วยทำงานเขาก็ด่าเราว่า "จะเป็นครูในวันพรุ่งนี้หรือไง  " แล้วก็บอกว่า "จบม.6ไปไม่ต้องไปเรียนไปทำงานซะ" นี่คืออนาคตของเรานะ ทำไม ทำไมต้องเอา เราไปเปรียบเทียบกับคนอื่น ทุกวันนี้เราไม่ดีหรอ เรื่องตักบาตรทำบุญเราไม่ค่อยได้ใส่ แต่ก็ทำบุญโดยการร่วมบริจาคเงินทำบุญอะไรแบบนี้ เราโดนแม่ด่าว่าเป็นคนขี้บาป บาตรไม่ตักบุญไม่ทำ ไม่เหมือนลูกเพื่อนพ่อที่เขาเป็นผู้ชายเขายังรู้จักทำ  เราควรจะทำยังไงดี😢😢😢😢😢
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่