โสดมา3ปียังตามหาความรู้สึกตัวเองไม่เจอว่าต้องการอะไร

ถามว่าผมรอแฟนเก่าหรือป่าวผมก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน แต่ถ้าผมได้ยินเรื่องเขาผมก็มีนิ่งเหมือนกัน ผมก็ใช้เวลาอยู่ตัวคนเดียว ใช้เวลาอยู่กับเพื่อนเหมือนคนทั่วๆไปที่เขาทำกัน แต่ก็ยังเริ่มใหม่ไม่ได้พยายามที่จะเริ่มใหม่แล้วแต่มันกลับไม่ใช่ก็ต้องเหมือนไปทำร้ายคนอื่นอีก เหมือนผมยังไม่กล้าที่จะเดินต่อไปข้างหน้าแต่ผมก็พยายามมาตลอด จนวันหนึ่งผมต้องไปจับทหาร ผมเลือกสมัครไปเลยละกัน 1ปี ทร.2 สัตหีบ ฝึก3เดือนผมขอไปนราธิวาสภาคใต้ต่อแต่ผมเป็นคนกรุงเทพนะ ผมคิดว่ามันน่าจะช่วยผมได้แหละ ผมยอมรับว่าผมหนีปัญหาความรักของตัวผมเอง ผมจะได้เลิกคิดถึงเรื่องความรักซะที อย่างน้อยตายแบบมีธงคุมโรงก็ยังดีกว่าโดนรถชนตาย