คือเรามีเพื่อนสนิทคนนึงอะ สนิทกันมาตั้งเเต่จนตอนนี้อายุ15ละ เเบบรู้ไส้รู้พุงกันหมดละ เรื่องมันมีอยู่ว่า ไอเพื่อนเราเนี่ยไปชอบรุ่นพี่คนนึงในโรงเรียน
ก็เลยทักไปคุย เเต่พี่เค้าก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง คุยเเบบเนี่ยได้เดือนกว่า ก็เลิกคุย เเต่ประเด็นคือมันยังชอบพี่เค้าอะ ตามเเอบมองเเอบส่อง พูดถึงบ่อยๆเพ้อถึงทุ๊กวัน ไอเราก็เฉยๆนะ เราก็คุยกับมัยนเรื่องพี่เค้าบ้าง เอ้อมันมองเราก็มองตาม เราก็ไม่เเน่ใจหรอกตอนนั้นเราคิดไรอยู่
มาวันนึงมีกิจกรรม...ที่พี่เค้าเข้าร่วมด้วย เป็นเหตุให้เราต้องทักไปประสานงานกับพี่เค้า
พี่เค้าก็ตอบกวนๆมา ชวนคุย อย่างนู้นอย่างนี้ คุยเสร็จบอกฝันดีนอน เอ้อเราก็ไม่ได้คิดไร พอเช้ามาพี่เค้าทักมา ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ ไอเราก็หลวมตัวไปคุยกับพี่เค้า คือเผลอใจอะ พี่เค้าคุยด้วยเเล้วสนุก สบายใจ เป็นตัวของตัวเอง ถึงขี้นเเทนตัวเองว่า กู ละอะ ก็เป็นเเบบนี้ไปสักพักวนไปๆ เป็นเดือนๆ เรารู้ตัวเว้ยว่าเราคุยกับคนที่เพื่อนชอบเเต่จะให้เราเลิก เราก็ทำใจไม่ได้ ไม่อยากเสียพี่เค้าไป เพื่อนเรามันก็เหมือนเดิมก็ยังชอบอยู่เหมือนเดิม เราก็คุยกับมันบ้าง เงียบบ้าง มันก็สงสัยทุกวันว่าเราคุยเเชทกับใคร เราปิดการเเจ้งเตือน ซ่อนเเชทถาวร ใส่รหัสทุกเเอพในโทรศัพท์ที่เข้าถึงเเชทได้
เปิดเผยไรไม่ได้อะ เหมือนรู้กัน2คน พี่เค้าก็ไม่ใช่พวกเล่นเฟสบ่อยชอบอัพไอจีากเท่าไหร่ ก็เลยไม่มีปัญหาที่เราใฟ้พี่เค้าปิดเป็นความลับ
คุยได้สักพัก 5เดือนอะ คือเรากับพี่เค้าเข้ากันได้ทุกอย่างคุยถูกคอกันเข้าใจกันมากอะ อยู่ๆพี่เค้าก็ถามว่าทำไมไม่ให้เปิดเผย เราก็เลยถามพี่เค้าไปตรงๆว่าไม่รู้หรอว่า"เพื่อนเราคนนี้อะที่เคยทักไปคุยอะชอบพี่มาก"พี่เค้าก็บอกไม่รู้ ไม่รู้ว่าพี่เค้าซื่อจริงหรือเเกล้ง พอเข้าเดือนที่6เราก็เลิกคุยกับพี่เค้า เราถามตรงๆนะว่าชอบเราไหม พี่เค้าก็บอกตอบไม่ได้ เราก็บอกตอบไม่ได้ก็จบ พี่เค้าก็ไม่ทักมาอีกเลย ช่วงคุยนั้นคือช่วงที่มีความสุขเเละความทุกข์ปนกันอะ ทั้งอึดอัด ระบายกับใครก็ไม่ได้ ต้องเก็บไว้คนเดียว ถึงตอนนี้เรารู้สึกผิดอะ เเบบคิดตลอดเลยว่าตัวเองเลวเเค่ไหนชั่วเเค่ไหนที่ทำกับเพื่อนเเบบนี้ ตอนนี้ก็มีคนรู้เเล้วบ้างเเต่ไม่มาก เราก็ตามไปบอกทุกคนเลยว่าไม่ให้บอกเพื่อนเรา
เเต่ความลับไม่มีในโลกอย่างที่กล่าวไว้นั้นเเหละ สักวันเพื่อนเราต้องรู้ เราไม่รู้จะทำยังไง
บอกไปมันต้องรับไม่ได้ไม่ให้อภัยเราเเน่เลย หรือจะไม่บอก เเต่ถ้ามันได้รู้เรื่องนี้จากคนอื่นละ เราต้องทำยังไงอ่าา
คุยกับคนที่เพื่อนชอบ
ก็เลยทักไปคุย เเต่พี่เค้าก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง คุยเเบบเนี่ยได้เดือนกว่า ก็เลิกคุย เเต่ประเด็นคือมันยังชอบพี่เค้าอะ ตามเเอบมองเเอบส่อง พูดถึงบ่อยๆเพ้อถึงทุ๊กวัน ไอเราก็เฉยๆนะ เราก็คุยกับมัยนเรื่องพี่เค้าบ้าง เอ้อมันมองเราก็มองตาม เราก็ไม่เเน่ใจหรอกตอนนั้นเราคิดไรอยู่
มาวันนึงมีกิจกรรม...ที่พี่เค้าเข้าร่วมด้วย เป็นเหตุให้เราต้องทักไปประสานงานกับพี่เค้า
พี่เค้าก็ตอบกวนๆมา ชวนคุย อย่างนู้นอย่างนี้ คุยเสร็จบอกฝันดีนอน เอ้อเราก็ไม่ได้คิดไร พอเช้ามาพี่เค้าทักมา ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ ไอเราก็หลวมตัวไปคุยกับพี่เค้า คือเผลอใจอะ พี่เค้าคุยด้วยเเล้วสนุก สบายใจ เป็นตัวของตัวเอง ถึงขี้นเเทนตัวเองว่า กู ละอะ ก็เป็นเเบบนี้ไปสักพักวนไปๆ เป็นเดือนๆ เรารู้ตัวเว้ยว่าเราคุยกับคนที่เพื่อนชอบเเต่จะให้เราเลิก เราก็ทำใจไม่ได้ ไม่อยากเสียพี่เค้าไป เพื่อนเรามันก็เหมือนเดิมก็ยังชอบอยู่เหมือนเดิม เราก็คุยกับมันบ้าง เงียบบ้าง มันก็สงสัยทุกวันว่าเราคุยเเชทกับใคร เราปิดการเเจ้งเตือน ซ่อนเเชทถาวร ใส่รหัสทุกเเอพในโทรศัพท์ที่เข้าถึงเเชทได้
เปิดเผยไรไม่ได้อะ เหมือนรู้กัน2คน พี่เค้าก็ไม่ใช่พวกเล่นเฟสบ่อยชอบอัพไอจีากเท่าไหร่ ก็เลยไม่มีปัญหาที่เราใฟ้พี่เค้าปิดเป็นความลับ
คุยได้สักพัก 5เดือนอะ คือเรากับพี่เค้าเข้ากันได้ทุกอย่างคุยถูกคอกันเข้าใจกันมากอะ อยู่ๆพี่เค้าก็ถามว่าทำไมไม่ให้เปิดเผย เราก็เลยถามพี่เค้าไปตรงๆว่าไม่รู้หรอว่า"เพื่อนเราคนนี้อะที่เคยทักไปคุยอะชอบพี่มาก"พี่เค้าก็บอกไม่รู้ ไม่รู้ว่าพี่เค้าซื่อจริงหรือเเกล้ง พอเข้าเดือนที่6เราก็เลิกคุยกับพี่เค้า เราถามตรงๆนะว่าชอบเราไหม พี่เค้าก็บอกตอบไม่ได้ เราก็บอกตอบไม่ได้ก็จบ พี่เค้าก็ไม่ทักมาอีกเลย ช่วงคุยนั้นคือช่วงที่มีความสุขเเละความทุกข์ปนกันอะ ทั้งอึดอัด ระบายกับใครก็ไม่ได้ ต้องเก็บไว้คนเดียว ถึงตอนนี้เรารู้สึกผิดอะ เเบบคิดตลอดเลยว่าตัวเองเลวเเค่ไหนชั่วเเค่ไหนที่ทำกับเพื่อนเเบบนี้ ตอนนี้ก็มีคนรู้เเล้วบ้างเเต่ไม่มาก เราก็ตามไปบอกทุกคนเลยว่าไม่ให้บอกเพื่อนเรา
เเต่ความลับไม่มีในโลกอย่างที่กล่าวไว้นั้นเเหละ สักวันเพื่อนเราต้องรู้ เราไม่รู้จะทำยังไง
บอกไปมันต้องรับไม่ได้ไม่ให้อภัยเราเเน่เลย หรือจะไม่บอก เเต่ถ้ามันได้รู้เรื่องนี้จากคนอื่นละ เราต้องทำยังไงอ่าา