คำๆเดียวแต่แขวะเป็นร้อย

หวัดดีนะเราชื่อไอรีน(นามสมมุติ) เข้าเรื่องกันเลย เรามีเพื่อนในกลุ่มประมาณ 4-5 คน ก็เป็นเด็กมัธยมกันนี่แหละ เราก็คุยเล่นกันมีความสุขกันอยู่ทุกวัน จนกระทั่งวันนึงคุยแชทกันในกลุ่มเล่นๆมีเรื่องอะไรก็เม้ากัน แล้วมีเพื่อนคนนึงๆซึ่งเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดในกลุ่มของเรา พิมม์ขึ้นมาว่า"แรด"อันนี้เราก็ไม่รู้ว่าเป็นเรื่งที่เราเม้าในกลุ่มรึป่าว) เราก็เลยพิมม์ไปว่า"ใครหรือเค้า5555" เพื่อนคนนั้นก็ตอบกลับมาว่า"แล้วแต่จะคิดอะ"จากนั้นก็ส่งไลค์กลับมา เพื่อนอีกคนในกลุ่มก็ตอบว่า"เอาแล้วรีน"ก็ประมาณว่างอนโกด) ปกติก็ว่ากันแรดนู้นแรดนี่อยู่แล้ว ด่ากันแบบนี้กันปกติอยู่แล้ว เราเลยไม่เข้าใจว่าทำไมวะ(เราก็คิดว่ามันโกดเพราะทุกครั้งที่โกดก็จะเป็นแบบนี้) เราก็หงุดหงิดหัวร้อนอยู่แล้ว อยู่ๆเพื่อนเราก็มาเป็นแบบนี้ เราก็ยิ่งหงุดหงิดมากขึ้น จนเราไประบายในทวิตว่า "ปันยาอ่อน"เหมือนกับว่าเรื่องแค่นี้คือจะโกดหรอ) เราโมโหแล้วชอบพูดอะไรไม่คิด อันนี้เรายอมรับว่า"เราผิดจริง"ผ่านมาวันนึง เพื่อนเห็นโพสที่เราระบายมั้ง ก็เลยแขวะเรากันในกลุ่มสนุกปากกันเลย(ในกลุ่มก้มีเรา) แต่ละคำที่แชทเด้งมา.. 2วันแล้วแหละมั้งที่แขวะเราในกลุ่ม มันทำให้เราเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เหมือนไม่ใช่ตัวเราเพราะปกติเราเป็นคนสนุกสนานเฮฮายิ้มง่าย เราต้องทนคำพวกนั้นของเพื่อนๆทั้งคืน เราไม่อ่าน เราไม่ตอบ เราไม่คุย เราเงียบ เราก็คิดว่ากับคำๆเดียวที่เราพูดไปมันเป็นขนาดนี้เลยหรอ พอวันต่อมาเราไปรร. เพื่อนคนนึ่งที่แขวะเราในกลุ่มเหมือนกันก็เดินเข้ามาทักเรา "เป็นไรปะเนี้ย อย่าคิมากก" จนคำพวกนั้นมันเข้ามาอยู่ในหัวเรา เราก็คิดในใจว่ายังจะถามอีกหรอ ว่าเป็นอะไร ยังจะบอกอีกหรอ ว่าอย่าคิดมาก เราก็ตอบกลับไปว่า"ไม่เป็นไรๆ" ทั้งวันเราไม่พูดเราไม่มองหน้าเราเงียบถามคำตอบคำ ถ้าเราจะทำตัวปกติมันไม่ได้แล้วเราจะร้องไห้ทุกครั้งที่เห็นหน้าพวกมัน เราไม่อยากให้พวกมันเห็นว่าเราอ่อนแอ เราเลยเลือกที่จะเป็นแบบนี้ดีกว่า เราคิดมากมากๆจนปวดหัวต้องไปหาหมออะ เราก็ไม่รู้จะเอาไงต่อแล้วละ แต่ก็ยังดีนะมีเพื่อนอีกคน ที่ไม่แขวะเราแต่อยู่ในกลุ่มเหมือนเรา ที่ยังเข้าใจเราว่าความรู้สึกตอนนี้มันเป็นยังไง เพราะก็เจอมาเหมือนกันก็คอยปลอบเราว่าอย่าคิดมาก แต่เวลาเราอยู่คนเดียวเราร้องไห้ทุกทีคำพวกนั้นมันขึ้นมาทุกทีเราก็ไม่รู้ จะทำยังไงเหมือนกันต่อจากนี้จะเป็นยังไงต่อเรายังไม่รู้เลย