ควรทำตัวยังไงดี

เราชื่อน้ำ (ขอเรียกแทนตัวเองว่าน้ำล้ะกัน) แฟนเราชื่อกิท.... น้ำคบกับกิทมาตั้งแต่ม.3 จนม.5 ทางบ้านน้ำให้ผูกข้อมือกัน(ก็น่าจะรู้น่ะเป็นเพราะอะไร!!?) น้ำย้ายเข้าไปอยู่บ้านกิท ก็ไม่มีปัญหาไร~จนขึ้นม.6น้ำจับได้ว่ากิทแอบคุยกับคนอื่น(ใช้อักษรย่อ ฟ. ซึ่งเป็นเพื่อนของน้องแท้ๆน้ำเอง) พอจับได้ น้ำร้องไห้ น้ำขอเลิกแต่กิทไม่ยอมให้เลิก ~แต่นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกไง~กิทตามง้อขอร้องอ้อนวอนจนน้ำใจอ่อน หลังจากนั้น... กิทก็สัญญาว่าจะไม่มีแบบนี้อีก พอเรียนจบม.6 น้ำก็หยุดเรียนมา2ปี (ไปทำงานจ้า) น้ำกับกิทเป็นคนที่ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด คือเจอน้ำที่ไหนก็ต้องเจอกิทที่นั้น~~จนวันหนึ่งเรากลับมาอยู่บ้าน (เกิดเหตุการณ์นิดหน่อยจนทำให้น้ำต้องกลับมาบ้าน เพราะคำพูดที่ออกจากผู้ชายที่เรารัก เมื่อทะเลาะกัน ก็จะไล่ให้เรากลับบ้านไล่ให้ไปที่อื่น จนเราทนไม่ไหว) พอกลับมาอยู่บ้านสักพักน้ำก็มีคนคุยใหม่(อักษย่อ ม.) คุยกันได้เดือนกว่าๆก็เลิก เพราะเขายังไม่ลืมแฟนเก่า (อันนี้น้ำขอเลิกเองนะ)  ต่อมาไม่ถึงเดือนน้ำก็มีคนคุยใหม่ (อักษรย่อ ก.) คนนี้ก็เหมือนเดิม แต่ที่เพิ่มเติมก็คือ ณ ตอนนั้นน้ำก็คุยกับกิท(กิททักมา) สุดท้ายก็เลิกกัน วันเดียวกันกิทกลับมาขอคืนดี กิทคุกเข่า ขอร้องอ้อนวอน ร้องไห้ กอดขาไม่ให้น้ำไป คือจะมีผู้ชายสักกี่คนที่ทำแบบ นี้ ทำอยู่อย่างนี้เป็นชั่วโมง จนเราใจอ่อน ยอมกลับไปคบกันอีกครั้ง(แต่ทางบ้านกิทไม่มีใครรู้กิทไม่ให้บอกใครเลย) กลับมาคราวนี้กิทดูแลน้ำอย่างดี เทคแคร์ทุกอย่าง พาไปเที่ยว ชวนไปนู้นไปนี่ เป็นห่วงน้ำตลอด คอยให้กำลังใจในวันที่น้ำอ่อนแอ คอยอยู่ข้างๆกัน จนวันหนึ่งน้ำสอบติดที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง น้ำเรียน5ปี กิทบอกว่าจะรอวันที่น้ำกลับไป จะรอวันที่ได้เจอหน้ากัน พอถึงวันเปิดเรียนเป็นช่วงเดือนสิงหาคม (น้ำไม่คิดว่ากิทจะมีคนใหม่) น้ำไม่รู้ ไม่สงสัยอะไรเลย กิททำเหมือนเดิมทุกอย่าง (โกหกได้เก่งมากหรือตัวน้ำเองที่มันโง่และไว้ใจเชื่อใจมากเกินไป) ความห่างไกลมันทำให้ใจคนหวั่นไหว ช่วงแรกๆน้ำกลับบ้านบ่อย พอหลังน้ำไม่ได้กลับบ้านมาเดือนนึงเป็นเพราะว่ามีงานเยอะด้วย มันทำให้เราสองคนยิ่งห่างกัน (แต่นั้นน้ำไม่รู้เลยว่ากิทแอบมีใครอีกคนไว้ พามาบ้าน มานอนด้วยกัน ครอบครัวกิทรับรู้) ช่วงหลังๆกิทจะมีข้ออ้างว่าง่วงนอนขอนอนไวนะ ปวดหัว ไม่สบาย และอื่นๆอีกมากมาย จนทำให้เราสองคนไม่ได้คุยกันเลย จนน้ำได้มีโอกาสกลับบ้าน กิทก็มาหามานอนด้วย แต่ไม่ให้น้ำไปหาที่บ้าน (ก็น่าจะรู้นะว่าเพราะอะไร) จนน้ำกลับมาหอ ตอนขึ้นรถน้ำได้ส่งเมทเสจไปหาน้องของกิท(เฟสกิทโดนสแปม) บอกว่า"กลับแล้วนะ ถึงแล้วเดี๋ยวบอก" แต่คนที่เล่นและอ่านข้อความนั้นไม่ใช่น้องกิท แต่เป็นแฟนของกิท(ก็เมียนั้นแหละอักษรย่อ ป. ) น้ำก็เลยได้รู้ความจริงว่า ตั้งแต่น้ำมาเรียนจนถึงตอนนี้ก็5เดือนกว่า น้ำโดนหลอกมาตลอด ป. ก็โดนหลอกเหมือนกัน ตอนเย็นกิทก็โทรมาขอโทษ บอกว่า"พลาดไปแล้ว ขอโทษ แต่กูยังรักอยู่นะ กูเป็นห่วงนะ" น้ำถามทำไมมันถึงเป็นแบบนี้อ่ะ กิทบอกว่า"ก็เวลาทะเลาะกันชอบไล่ให้กูไปมีคนอื่น เวลากูอยากได้ก็ไม่ให้ บางทีกูก็น้อยใจไง" น้ำบอกว่า"ขอโทษ! แล้วไง ความรู้สึกมันเอากลับคืนมาได้มั้ย เห็นกูเป็นควายหรอ บ้านรู้ทุกคนแต่ไม่มีใครบอกกูเลย!!) ~~ร้องไห้หนักมาก~~  พอพูดจบ น้ำวางสาย จนกิทโทรมาอีกรอบ บอกว่า"กูยังรักอยู่นะ กูยังเป็นห่วงอยู่นะ กูอยากเลือกนะแต่กูทำไม่ได้ (กลัวน้องมันท้อง) กูขอไรอย่าง อย่ากลับไปคบกับคนเก่านะ ได้ข่าวว่าเล่นยา กูเป็นห่วง.... เงียบไปสักพัก เดี๋ยวกูโทรหาใหม่นะ"  ~ในใจน้ำยังรักกิทอยู่ไง ไม่อยากเสียไป มันเป็นความผูกพันไปแล้วอ่ะ~ วันนี้กิทก็โทรหามาเหมือนเดิม คุยเหมือนเดิม ว่างๆเดี๋ยวโทรมาหาใหม่ น้ำเองก็พยายามที่จะไม่ร้องไห้ พยายามที่จะเข้าใจว่ากลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว... 😭 น้ำควรทำยังไงดี ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ🙏📝